Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σε όλους τους προηγούμενους κώδικες, αλλά και στη βαθιά νομική παράδοση της χώρας, ο κανόνας ήταν σαφής: η παραγραφή των φορολογικών αξιώσεων του Δημοσίου ήταν πενταετής, αλλά υπήρχε και η ρητή, πάγια και αναγκαία δυνατότητα παράτασης της προθεσμίας αυτής στα δέκα έτη, όταν επρόκειτο για περιπτώσεις μεγάλης και συστηματικής ποινικά κολάσιμης φοροδιαφυγής, έκδοσης ή λήψης εικονικών φορολογικών στοιχείων, ή εφόσον επρόκειτο περί εντοπισμού νέων στοιχείων μετά την πάροδο της κανονικής πενταετούς περιόδου παραγραφής.

Αυτή η δικλίδα ασφαλείας εξασφάλιζε ότι όσοι έκρυβαν εκατομμύρια σε δαιδαλώδεις εξωχώριες εταιρείες, σε κρυφούς τραπεζικούς λογαριασμούς ή μέσω ανύπαρκτων συναλλαγών, δεν θα μπορούσαν να ξεφύγουν απλώς περιμένοντας να περάσει ο χρόνος.

Οι ελεγκτικές αρχές είχαν τον απαιτούμενο χρόνο να ξετυλίξουν το κουβάρι των περίπλοκων οικονομικών εγκλημάτων.

Με το άρθρο 28 του νέου Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, η κυβέρνηση εισήγαγε για πρώτη φορά μια πρωτοφανή καινοτομία: όρισε τη διάρκεια του φορολογικού ελέγχου αυστηρά σε μόλις ένα έτος με δυνατότητα παράτασης για έξι μήνες άπαξ, και επιπλέον έξι μηνών μόνο υπό εντελώς εξαιρετικές περιπτώσεις.

Με απλά λόγια, ο έλεγχος πρέπει να ολοκληρωθεί το αργότερο εντός 12 έως 24 μηνών, ανεξάρτητα από τον όγκο, τη δυσκολία ή τις διεθνείς προεκτάσεις της υπόθεσης.

Απαγόρευση επανελέγχου και έμμεση παραγραφή Η πραγματική παγίδα, ωστόσο, βρίσκεται στην παράγραφο 3 του εν λόγω άρθρου, την οποία το υπόμνημα της Ομοσπονδίας χαρακτηρίζει τον απόλυτο μηχανισμό καταστρατήγησης της πενταετούς παραγραφής.

Η διάταξη ορίζει αυτολεξεί: «Αν δεν ολοκληρωθεί ο φορολογικός έλεγχος εντός των προθεσμιών των παρ. 1 και 2, δεν επιτρέπεται νέος έλεγχος που να καλύπτει το αντικείμενο της αρχικής εντολής, εκτός αν προκύψουν νέα στοιχεία». Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Σημαίνει ότι αν μια ελεγκτική υπηρεσία εκδώσει εντολή ελέγχου για μια μεγάλη επιχείρηση ή έναν επώνυμο φορολογούμενο με ύποπτες κινήσεις εκατομμυρίων ευρώ και ο έλεγχος αυτός δεν καταφέρει να ολοκληρωθεί μέσα στο ασφυκτικό χρονικό όριο του ενός έτους (ή της παράτασης), η υπόθεση «πεθαίνει» οριστικά. Το Δημόσιο χάνει τη δυνατότητα να εκδώσει νέα εντολή, να συνεχίσει την έρευνα ή να επανέλθει στον ίδιο φορολογούμενο για την ίδια χρήση και το ίδιο αντικείμενο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους