Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"Ζητιάνος" "Δεν Μ' Αγαπάς" Μουσική: 'Μιχάλης και αντώνης φραγκιαδάκης' Ευχαριστήριο στον Πολιτιστικό Σύλλογο «Μάρθας» Κάποιες βραδιές δεν τελειώνουν όταν σβήσουν τα φώτα, μένουν μέσα σου.

Μένουν στα χαμόγελα των ανθρώπων, στα βλέμματα που συναντήθηκαν, στα χέρια που χειροκρότησαν, στις φωνές που έγιναν ένα με τη μουσική.

Μια τέτοια βραδιά έζησα στο όμορφο χωριό «Μάρθα» Βιάννου.

Και νιώθω την ανάγκη να πω ένα μεγάλο, αληθινό ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

Γιατί η συναυλία της Παρασκευής 25 Σεπτεμβρίου, δεν ήταν απλώς μια μουσική συνάντηση, ήταν μια συνάντηση ανθρώπων, μια αγκαλιά.

Ένα αντάμωμα ψυχών που, μέσα από τα τραγούδια, ξαναθυμήθηκαν πως ο πολιτισμός δεν είναι κάτι μακρινό και απρόσωπο.

Είναι οι άνθρωποι του τόπου μας.

Είναι το χωριό, η πλατεία, η παρέα, το τραγούδι που περνά από στόμα σε στόμα και κουβαλά μαζί του μνήμες, αγάπες, απουσίες, χαρές και ελπίδες.

Η «Μάρθα» μάς υποδέχθηκε με μια ζεστασιά που δύσκολα περιγράφεται με λόγια.

Κι εγώ, από τη θέση του ανθρώπου που υπηρετεί τη μουσική, αισθάνθηκα για ακόμη μία φορά πως το μεγαλύτερο δώρο δεν είναι να τραγουδάς.

Είναι να συναντάς ανθρώπους μέσα από το τραγούδι.

Θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς το Διοικητικό Συμβούλιο του Πολιτιστικού Συλλόγου Μάρθας για την πρόσκληση, την εμπιστοσύνη και την εξαιρετική φιλοξενία.

Μα πάνω απ’ όλα, για την αγάπη με την οποία υπηρετεί τον τόπο του.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Δήμαρχο Βιάννου κ. Παύλο Μπαριτάκη, στους Αντιδημάρχους κ. Χαράλαμπο Κονδυλάκη και κ. Γιώργο Βιαννιτάκη, στον Δημοτικό Σύμβουλο κ. Δημήτρη Μητσόπουλο, καθώς και στον π. Ανδρέα Τσικανδυλάκη.

Θερμές ευχαριστίες και στην Περιφέρεια Κρήτης και προσωπικά στην Αντιπεριφερειάρχη Πολιτισμού κ. Γεωργία – Γωγώ Μηλάκη, για τη διαρκή στήριξη ανθρώπων και συλλόγων που κρατούν ζωντανή την πολιτιστική ζωή του τόπου.

Και βέβαια, ένα ξεχωριστό ευχαριστώ στους ανθρώπους που ίσως δεν φαίνονται πάντα στη σκηνή, αλλά χωρίς αυτούς καμία εκδήλωση δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί.

Στους εθελοντές.

Σε εκείνους που προσφέρουν χρόνο, κόπο, χαμόγελο και ψυχή χωρίς να περιμένουν τίποτα.

Αυτοί είναι ο αθέατος αλλά πολύτιμος πρωταγωνιστής κάθε τέτοιας βραδιάς.

Και ύστερα είστε εσείς.

Οι άνθρωποι της Μάρθας, οι φίλοι, οι επισκέπτες, όλοι εκείνοι που ήρθατε, τραγουδήσατε, συγκινηθήκατε, γελάσατε, χορέψατε, χειροκροτήσατε.

Σε εσάς ανήκει, τελικά, η μουσική.

Ο καλλιτέχνης απλώς ανοίγει έναν δρόμο.

Κι εσείς αποφασίζετε αν θα τον περπατήσετε μαζί του. Την Παρασκευή τον περπατήσαμε μαζί.

Και ήταν ένας όμορφος δρόμος.

Ένας δρόμος γεμάτος τραγούδια, Κρήτη, μνήμες και ανθρώπους.

Καθώς πέφτει η αυλαία αυτού του πολιτιστικού καλοκαιριού, κρατώ μέσα μου όχι μόνο τις νότες και τα τραγούδια της βραδιάς, αλλά κυρίως τα πρόσωπα.

Γιατί στο τέλος, αυτό μένει.

Οι άνθρωποι! Και όταν οι άνθρωποι συναντιούνται με αλήθεια, τότε η μουσική παύει να είναι απλώς μουσική.

Γίνεται μνήμη.

Γίνεται πατρίδα.

Γίνεται μια μικρή, φωτεινή παρακαταθήκη που ταξιδεύει μαζί μας. «Μάρθα», σ' ευχαριστώ.

Για τη φιλοξενία, για την αγάπη, για τη μουσική που μοιραστήκαμε.

Κι αν οι καλοκαιρινές βραδιές κάποτε τελειώνουν, τα τραγούδια δεν τελειώνουν ποτέ.

Γιατί όσο υπάρχουν άνθρωποι που ακούν, αισθάνονται και αγαπούν, το τραγούδι θα βρίσκει πάντα τον δρόμο του. Με βαθιά εκτίμηση και αγάπη, Μιχάλης Φραγκιαδάκης 🌹

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους