Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το λαϊκό της πίστας 🫱 Ο λαϊκός πολιτισμός (όπως και ο λαός) έχει μια πολύ αντιφατική δυναμική.

Μέσα του συνυπάρχουν, διαπλέκονται και συγκρούονται η ευτέλεια με το μεγαλείο, η πρόοδος με την οπισθοδρόμηση.

Οι εκδηλώσεις λατρείας εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων στο πρόσωπο του αδικοχαμένου Γιώργου Μαζωνάκη είναι ένα φαινόμενο που δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Κατά τη γνώμη μας εκφράζουν την ανάγκη των μελών μιας τσακισμένης κοινωνίας να πιαστούν από κάτι για να μην τρελαθούν, να συνδεθούν με κάτι ομορφότερο από τον εφιάλτη της καθημερινότητάς τους, να πιστέψουν σε κάτι υψηλότερο από την άδεια ζωή τους.

Αν θέλουμε όμως να σεβαστούμε πραγματικά τη μνήμη του ανθρώπου που έφυγε δεν πρέπει να του αποδίδουμε ιδιότητες και χαρακτηριστικά που δεν είχε. Τον Γιώργο Μαζωνάκη τον έκαναν συμπαθή η στάση του απέναντι στη Χρυσή Αυγή, η αμεσότητα που είχε και η βοήθεια που έδινε σε ανθρώπους χωρίς να το διατυμπανίζει.

Από αυτό το σημείο όμως μέχρι να τον αναγορεύουμε σε λαϊκό είδωλο ή σε αυθεντικά λαϊκό καλλιτέχνη η απόσταση είναι μεγάλη.

Ο λαϊκός πολιτισμός (όπως και ο λαός) δεν είναι κάτι ενιαίο και στατικό.

Έχει μια πολύ αντιφατική δυναμική.

Μέσα του συνυπάρχουν, διαπλέκονται και συγκρούονται η υποταγή με τη λεβεντιά, το νταηλίκι με τη σεμνότητα και το φιλότιμο, η ευτέλεια με το μεγαλείο, η πρόοδος με την οπισθοδρόμηση.

Οφείλουμε να το πούμε καθαρά ότι ο συμπαθής Γιώργος Μαζωνάκης ως καλλιτέχνης εξέφραζε την ευτελή πλευρά του όποιου λαϊκού στοιχείου: τον κόσμο της πίστας, την άσχημη πλευρά της νύχτας, το λάιφ στάιλ, την αesthτική των ριάλιτι, τη διασκέδαση των νεόπλουτων, τα μπότοξ, τα εύκολα και πολλά λεφτά, τις ντρόγκες για πλούσιους, τη ρηχή πλευρά της αμαρτίας και του λάθους και όλες τις ανάλογες ανθρώπινες σχέσεις.

Αν έχουμε φτάσει να ερωτευόμαστε, να πονάμε, να αγωνιζόμαστε, να μερακλώνουμε, να κλαίμε ή να χαιρόμαστε ακούγοντας τραγούδια (εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων) σαν αυτά του εκλιπόντος, τότε η σύγχυση και η ήττα μας ως κοινωνία είναι πολύ βαθιές.

Το βέβαιο, και τραγικό, είναι πως όλα αυτά που συμβαίνουν τις τελευταίες μέρες θα ξεχαστούν πολύ γρήγορα.

Η ταχύτητα της παρακμής που μας παρασέρνει είναι ασύλληπτη.

Οι πραγματικοί λαϊκοί καλλιτέχνες (και υπάρχουν πολλοί) πρέπει να συνεχίσουν να δημιουργούν με ζωντάνια και ευθύνη και να συμβάλλουν σε μια ευρεία συζήτηση γύρω από τον λαϊκό πολιτισμό και την τέχνη της εποχής μας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους