ΤΑ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΙΝΕΜΑ Die Büchse der Pandora του Georg Wilhelm Pabst (κριτική: Σπύρος Γάγγας) (…) Η Λούλου, στο υπέρλαμπρο πρόσωπο της Λουίζ Μπρουκς (για την οποία ο Άδωνις Κύρου είχε γράψει...

Πλήρες Κείμενο:

ΤΑ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΙΝΕΜΑ Die Büchse der Pandora του Georg Wilhelm Pabst (κριτική: Σπύρος Γάγγας) (…) Η Λούλου, στο υπέρλαμπρο πρόσωπο της Λουίζ Μπρουκς (για την οποία ο Άδωνις Κύρου είχε γράψει, μεταξύ άλλων, ότι είναι το πλάσμα δίχως το οποίο το σινεμά θα ήταν φτωχό), καλύπτει ολόκληρο το φάσμα της γυναικείας εκφραστικότητας.

Συγκροτεί έτσι ένα μαγνητικό πεδίο γοητείας, αδιευκρίνιστο, πέρα και πάνω από τη ζεύξη σεξουαλικότητας και θρησκευτικής λατρείας.

Η ίδια, το μόνο που κάνει βασικά, είναι να μην κάνει τίποτα· απολαμβάνει την προσοχή των άλλων και ανταποκρίνεται δοτικά στο πάθος τους προς αυτήν, δίχως το σκοτεινό παρελθόν ή την ψυχοσύνθεση της τυπικής femme fatale.

Τα πάντα λάμπουν στην εξαιρετική φωτογραφία του Γκύντερ Κραμπφ: οι αστραφτερές κουρτίνες στην αυλαία του βαριετέ, το χαμόγελο της Λούλου, οι χάντρες στο φόρεμά της, το χριστουγεννιάτικο δέντρο, ο σουγιάς του Τζακ, η ατσάλινη λάμα του διαχωριστικού στο βαγόνι, η φλόγα του κεριού, το κλαρί γκι που μετατρέπεται σε στέφανο —«στεφάνι» θανάτου της Λούλου.

Πέρα, λοιπόν, από τις υποτονισμένες εξπρεσιονιστικές πινελιές, το αφαιρετικό καδράρισμα φροντίζει διαρκώς να τονίζει σε σημεία και σκηνές όποια λεπτομέρεια φωσφορίζει. Ο Παμπστ επενδύει στο «αστραφτερό» προκειμένου να δομήσει στιλιστικά τη ραχοκοκαλιά της οπτικής αφήγησης.

Αντιτάσσει έτσι στο σκοτεινό περιβάλλον τη σταδιακή έκλειψη του φωτός της Λούλου, αλλά και την τραγικότητα των ετερόφωτων υπάρξεων: του Άλβα, που σπαράζει στη μη συμφιλίωση με τον εαυτό του, και του Τζακ του Αντεροβγάλτη, που αποχωρεί στα μουλωχτά... http://cinephilia.gr/index.php/tainies/classicus/8530-die-buchse-der-pandora-tou-georg-wilhelm-pabst-kritiki-spyros-gaggas

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους