Εδώ και περισσότερο από δεκαπέντε χρόνια σκέπτομαι, με μια επιτεινόμενη αίσθηση επείγοντος, πώς είναι δυνατόν να καλλιεργήσουμε, ατομικά, κοινωνικά και πολιτικά, έναν αυτόνομο, στοχαστικό, μεστό...

Πλήρες Κείμενο:

Εδώ και περισσότερο από δεκαπέντε χρόνια σκέπτομαι, με μια επιτεινόμενη αίσθηση επείγοντος, πώς είναι δυνατόν να καλλιεργήσουμε, ατομικά, κοινωνικά και πολιτικά, έναν αυτόνομο, στοχαστικό, μεστό νοήματος βίο στην εικονιστική συνθήκη, όπου οι θεσμοί, οι διαπροσωπικές σχέσεις και το υποκείμενο εξεικονίζονται μέσω αλγορίθμων και τεχνητής νοημοσύνης, ενώ το ίδιο το ανθρώπινο σώμα καθίσταται πεδίο τεχνικής αναβάθμισης.

Η διαφορά φάσης ανάμεσα στον αποικισμό, από την τεχνητή νοημοσύνη, της εργασίας, της γνώσης, της επικοινωνίας και της λήψης αποφάσεων, και στη συχνά καθυστερημένη διαύγαση των συνεπειών του, γίνεται επικίνδυνη.

Το λέγειν και το πράττειν μας των επομένων χρόνων θα σμιλεύσουν τόσο τις δυνατότητες των μηχανών όσο και τη μορφή της οικονομίας, της οικογένειας, της εκπαίδευσης και της δημοκρατίας.

Στον ευρύτερο αυτό μετασχηματισμό της ανθρώπινης συνθήκης διακρίνω τρεις αλληλένδετες διαστάσεις.

Η πρώτη αφορά τη σχέση της εκτεταμένης με τη φυσική πραγματικότητα, με επίκεντρο το κορμί, τον τόπο και τον καιρό.

Από τη συνύφανσή τους αναδύεται αυτό που ονομάζω εικονιστική πραγματικότητα, εντός της οποίας βιώνουμε τη ζωή ως υβρίδιο ενσώματου εαυτού, ψηφιακής εικόνας εαυτού και άβαταρ εαυτού.

Η δεύτερη αφορά τη σχέση μας με την τεχνητή νοημοσύνη, από τις σημερινές μορφές αλγοριθμικής ετερότητας έως το ενδεχόμενο γενικής τεχνητής νοημοσύνης και υπερνοημοσύνης, με επίκεντρο τις συνέπειές τους για την ατομική και κοινωνική αυτονομία.

Η τρίτη αφορά το πρόταγμα της σωματικής, διανοητικής, συναισθηματικής και ηθικής αναβάθμισης του ανθρώπου μέσω τεχνικών παρεμβάσεων και τις βαθύτερες επιπτώσεις του για την ανθρώπινη αυτοκατανόηση και τη συνέχεια του είδους. Ο Ψηφιακός Ανθρωπισμός που υποστηρίζω επιδιώκει να διαφυλάξει την αξία της ανθρωπινότητας δίχως ν’ αποκλείει τις δυνατότητες εμπλουτισμού της, εξετάζοντας κριτικά τις προοπτικές του υπερανθρωπισμού και του τεχνικού μετανθρωπισμού.

Με αφορμή την έναρξη της νέας ακαδημαϊκής χρονιάς στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο επιστρέφω σε αυτές τις προβληματικές οι οποίες διατρέχουν μια συγγραφική, διδακτική και ερευνητική πορεία από τις Πολιτικές του Βίου και τη Φιλοσοφία της Ανθρώπινης Αναβάθμισης έως τη Φιλοσοφία της Τεχνητής Νοημοσύνης και τον Ψηφιακό Ανθρωπισμό.

Πάλλουσα απορία αυτής της πορείας είναι εξαρχής το πώς η τεχνοεπιστήμη μετασχηματίζει την πολιτική, κοινωνική, ηθική εμπειρία και, εν συνόλω, την ανθρώπινη κατάσταση. Αυτονομία, νόημα, πολιτικές του βίου και εικονιστική συνθήκη παραμένουν οι κεντρικές έννοιες αυτής της αναζήτησης.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους