Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ + ΑΓΑΠΗ = ΣΟΦΙΑ Στη μνήμη του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου Σήμερα, 26 Σεπτεμβρίου, η Εκκλησία μας τιμά τη Μετάσταση του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου.

Και η μνήμη του μάς προσφέρει έναν ιδιαίτερο δρόμο για να σκεφθούμε τι σημαίνει να ζούμε πραγματικά ως πρόσωπα. Ο Ιωάννης δεν μας άφησε απλώς μια διδασκαλία περί αγάπης.

Μέσα από το Ευαγγέλιο και τις Επιστολές του μας αποκάλυψε ότι αυτή βρίσκεται στην καρδιά της χριστιανικής υπάρξεως. «Ο Θεός αγάπη εστίν». Αυτή δεν είναι απλώς μια όμορφη φράση.

Είναι αποκάλυψη για το ποιος είναι ο Θεός και, ταυτόχρονα, για το ποιος καλείται να γίνει ο άνθρωπος.

Πλασμένος κατ’ εικόνα Θεού, δεν ολοκληρώνεται κλεισμένος στον εαυτό του.

Η ζωή αποκτά το αληθινό της νόημα μέσα στην κοινωνία: κοινωνία με τον Θεό και με τον συνάνθρωπο.

Γι’ αυτό ο Ιωάννης συνδέει αδιάρρηκτα την πίστη στον Θεό με τη στάση μας απέναντι στον αδελφό.

Δεν μπορεί κανείς να επικαλείται τον Θεό και ταυτόχρονα να αδιαφορεί για εκείνον που βρίσκεται δίπλα του.

Η πίστη γίνεται πράξη και η σχέση με τον Θεό γίνεται τρόπος ζωής. ΤΙ ΧΑΣΑΜΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΘΟΡΥΒΟ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ Ο μετανεωτερικός κόσμος μάς έδωσε γνώση, τεχνολογία, επικοινωνία, επιλογές και ατομικά δικαιώματα.

Δεν μας έδωσε όμως αυτομάτως το εσωτερικό μέτρο για να τα χρησιμοποιούμε σωστά.

Έχουμε πολλαπλασιάσει τα μέσα της ζωής χωρίς να έχουμε καλλιεργήσει στον ίδιο βαθμό το νόημά της.

Η ελευθερία, όταν αποσυνδέεται από την ευθύνη, κινδυνεύει να γίνει ασυδοσία.

Γι’ αυτό ελευθερία δεν είναι να κάνω ό,τι θέλω.

Είναι να μπορώ να θέτω όρια στα θέλω μου σύμφωνα με την αλήθεια και το αγαθό.

Να μη ζητώ για τον εαυτό μου αυτό που αρνούμαι στον άλλον.

Εκεί αρχίζει η πραγματική ελευθερία. ΝΑ ΞΑΝΑΔΙΔΑΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΡΕΤΗ Γι’ αυτό χρειάζεται να ξαναδιδάξουμε τις αρετές — όχι μόνο στα παιδιά, αλλά σε όλους μας.

Την αλήθεια, τη δικαιοσύνη, την εγκράτεια, τη σωφροσύνη, την ευθύνη, τον σεβασμό, την αξιοπρέπεια.

Και χρειάζεται να ξαναμιλήσουμε για τις Δέκα Εντολές, όχι ως έναν εξωτερικό κώδικα απαγορεύσεων, αλλά ως αποκάλυψη του θελήματος του Θεού και ως παιδαγωγία στη σχέση με Εκείνον και με τον συνάνθρωπο. Οι Εντολές δείχνουν έναν δρόμο ζωής μέσα στην αλήθεια και την ευθύνη.

Και κυρίως πρέπει να απαντήσουμε στα παιδιά στο «γιατί». Γιατί να λέω την αλήθεια όταν το ψέμα με συμφέρει; Γιατί να σέβομαι τα δικαιώματα του άλλου όταν κάποιοι τα παραβιάζουν; Γιατί να βοηθώ τον αδύναμο χωρίς αντάλλαγμα; Γιατί να συγκρατώ μια επιθυμία μου; Γιατί η αρετή δεν είναι στέρηση.

Είναι δύναμη χαρακτήρα.

Και όποιος εργάζεται την αλήθεια και την αξιοπρέπειά του, ακόμη κι όταν δεν κερδίζει πρόσκαιρα, δεν χάνει το ουσιώδες. ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΟΥΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ Οι κοινωνίες είναι ζωντανοί οργανισμοί και οι θεσμοί τους παιδαγωγούν.

Οικογένεια, σχολείο, Εκκλησία, Δικαιοσύνη, πολιτική, οικονομία και δημόσια πρότυπα διαμορφώνουν καθημερινά το τι θεωρούμε σημαντικό.

Γι’ αυτό μπορούν να αναδείξουν ήρωες ή εγκληματίες, ανάλογα με τις αξίες που καλλιεργούν.

Ίσως γι’ αυτό αξίζει να θυμηθούμε τις παλαιότερες γενιές.

Βοσκοί, αγρότες, εργάτες, άνθρωποι χωρίς πανεπιστημιακή μόρφωση μπορεί να γνώριζαν λιγότερα από εμάς, αλλά συχνά γνώριζαν κάτι που κινδυνεύουμε να ξεχάσουμε: κανείς δεν ζει μόνος του.

Το θυμάμαι από τη δική μου παιδική ηλικία, στο μικρό, ορεινό και απομονωμένο χωριό της Άνδρου όπου μεγάλωσα.

Θυμάμαι τη μητέρα μου, όταν στο σπίτι μας υπήρχε λίγο περισσότερο κρέας, να μου λέει να πάω ένα μέρος του σε σπίτια φτωχών και μοναχικών ανθρώπων του χωριού.

Δεν το θεωρούσε κάτι σπουδαίο.

Ήταν απλώς αυτό που έπρεπε να γίνει.

Και δεν το έκανε μόνο εκείνη.

Το έκαναν κι άλλοι.

Θυμάμαι ακόμη πως στα γιορτινά τραπέζια μας καλούσαμε ανθρώπους που δεν είχαν οικογένεια, για να μη μείνει κανείς μόνος στη γιορτή.

Αυτές οι πράξεις δεν χρειάζονταν μεγάλα λόγια.

Ήταν η πίστη που είχε γίνει καθημερινή πράξη.

Σήμερα τρέχουμε διαρκώς για να προλάβουμε τις υποχρεώσεις μας και, μέσα σε αυτή την προσπάθεια, κινδυνεύουμε να χάσουμε την ίδια τη ζωή.

Η σχέση χρειάζεται παρουσία: χρόνο για το παιδί, τον γονιό, τον φίλο, εκείνον που βρίσκεται δίπλα μας. Η ΠΙΣΤΗ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΣΟΦΙΑ Και εδώ βρίσκεται το βαθύτερο σημείο.

Η πίστη δεν είναι μια ιδιωτική πεποίθηση αποκομμένη από τον τρόπο με τον οποίο ζούμε.

Είναι τρόπος υπάρξεως.

Αν κάθε πρόσωπο είναι πλασμένο κατ’ εικόνα Θεού, τότε η αξία του δεν εξαρτάται από την κοινωνική του θέση, τον πλούτο, τη δύναμη ή τη χρησιμότητά του.

Από αυτή την πίστη γεννιέται ο σεβασμός προς το πρόσωπο και η συνείδηση της ευθύνης απέναντί του.

Δεν αδικώ τον άλλον επειδή αναγνωρίζω ότι μπροστά στον Θεό έχει αξία.

Δεν εκμεταλλεύομαι την αδυναμία του, δεν προσβάλλω την αξιοπρέπειά του, δεν ζητώ για τον εαυτό μου προνόμια που αρνούμαι στον άλλο.

Έτσι η Δικαιοσύνη δεν είναι απλώς ένας κοινωνικός κανόνας.

Γίνεται καρπός της πίστης στην αξία του ανθρώπινου προσώπου.

Και από εκεί γεννιέται το επόμενο βήμα.

Δεν αρκεί να μην αδικούμε.

Η πίστη καλεί τον άνθρωπο να υπερβεί το κλειστό «εγώ» και να στραφεί προς τον πλησίον.

Εκεί βρίσκεται η ουσία της χριστιανικής αγάπης: στην έμπρακτη φροντίδα, στην προσφορά, στη συγχώρηση, στη διακονία. Ο Άγιος Ιωάννης το κάνει απολύτως σαφές στις Επιστολές του: η σχέση μας με τον Θεό αποδεικνύεται στη σχέση μας με τον αδελφό.

Έτσι η πίστη δεν μένει θεωρία.

Γίνεται στάση ζωής.

Και όταν η αλήθεια του Θεού γίνεται τρόπος ζωής, τότε εμφανίζεται η Σοφία.

Όχι ως απλή γνώση ούτε ως διανοητική υπεροχή, αλλά ως φωτισμός του νου και της καρδιάς, ώστε να γνωρίζουμε όχι μόνο τι είναι καλό, αλλά και πώς να το πράττουμε μέσα στις πραγματικές συνθήκες της ζωής.

Τότε όλα όσα προηγήθηκαν συναντώνται σε έναν ενιαίο δρόμο: η πίστη θεμελιώνει, η Δικαιοσύνη ρυθμίζει, η Αγάπη ολοκληρώνει και η Σοφία φωτίζει.

Και έτσι ο τίτλος αυτού του στοχασμού γίνεται πλέον το συμπέρασμά του: ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ + ΑΓΑΠΗ = ΣΟΦΙΑ Όχι ως μαθηματική εξίσωση, αλλά ως ένας τρόπος ζωής στον οποίο η πίστη γίνεται πράξη, η ελευθερία συνοδεύεται από ευθύνη και το πρόσωπο του άλλου γίνεται τόπος της δικής μας ευθύνης.

Κύριε, δώσε μας φωτισμένο νου να γνωρίζουμε το καλό, καθαρή καρδιά να το αγαπούμε και δύναμη να το πράττουμε. Καλή και ευλογημένη Κυριακή. Βοήθειά μας ο Αγαπημένος μαθητής του Χριστού!!!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους