Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Υπάρχουν μέρη όπου μπαίνεις σε έναν χώρο προσευχής και μέρη όπου νιώθεις πως μπαίνεις σε χιλιάδες χρόνια εβραϊκής ιστορίας.

Χθες είχα την τιμή να προσευχηθώ μαζί με την ιστορική εβραϊκή κοινότητα της Χαλκίδας, μία από τις κοινότητες των Ρωμανιωτών της Ελλάδας.

Ήδη από τον 12ο αιώνα, ο Βενιαμίν της Τουδέλας έφτασε εδώ και βρήκε μια ζωντανή και ακμάζουσα εβραϊκή κοινότητα.

Αιώνες αργότερα, η ίδια κοινότητα χάρισε στην Ελλάδα τον συνταγματάρχη Μαρδοχαίο Φριζή. Ο Φριζής γεννήθηκε στη Χαλκίδα της Εύβοιας το 1893, σε εβραϊκή οικογένεια.

Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, αλλά επέλεξε να αφιερώσει τη ζωή του στον ελληνικό στρατό.

Πολέμησε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και αργότερα αιχμαλωτίστηκε από τους Τούρκους.

Η εβραϊκή κοινότητα της Σμύρνης συγκέντρωσε χρήματα για την απελευθέρωσή του, όμως ο Φριζής αρνήθηκε να εγκαταλείψει τους στρατιώτες του.

Έμεινε μαζί τους στην αιχμαλωσία μέχρι την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1923.

Το 1940, όταν η Ιταλία εισέβαλε στην Ελλάδα, ήταν ανάμεσα στους διοικητές που πολέμησαν στο μέτωπο και συνέβαλαν στην αναχαίτιση των ιταλικών δυνάμεων.

Στις 5 Δεκεμβρίου 1940 σκοτώθηκε στη μάχη, στην Αλβανία, παραμένοντας δίπλα στους άνδρες του εν μέσω πυρών.

Σύμφωνα με ιστορικές μαρτυρίες, ο Έλληνας στρατιωτικός ιερέας που έφτασε κοντά του μετά τον θάνατό του γνώριζε ότι ο διοικητής του ήταν Εβραίος.

Έβαλε το χέρι του στο κεφάλι του Φριζή και είπε τα λόγια της εβραϊκής προσευχής: «Σεμά Ισραέλ». Και χθες στάθηκα εκεί, στον ίδιο τόπο όπου είχαν προσευχηθεί πριν από εμένα γενιές Εβραίων, ανάμεσά τους και ο Φριζής.

Συγκινήθηκα βαθιά που προσευχήθηκα μαζί με αυτή την κοινότητα.

Μετά την προσευχή συγκεντρωθήκαμε για το Κιντούς στη σουκκά.

Ήταν ιδιαίτερα συγκινητικό να μοιραστούμε ένα γεύμα που είχαν ετοιμάσει εξ ολοκλήρου οι υπέροχες γυναίκες της κοινότητας: μπαρμπούνια, λαχταριστά μπουρεκάκια με τυρί και σπανάκι, χωριάτικη σαλάτα, ακόμη και φέτες αγγουριού φρεσκοκομμένου από τον κήπο της κυρίας Εσθήρ Μαΐση, συζύγου του προέδρου της κοινότητας, κυρίου Σολομώντα Μαΐση.

Γνώρισα επίσης έναν υπέροχο άνθρωπο που στηρίζει το Κιντούς και τις δραστηριότητες της κοινότητας, καθώς και ένα ακόμη αξιόλογο μέλος της που γράφει βιβλία για την ιστορία της.

Η κοινότητα με υποδέχθηκε με μεγάλη θέρμη, ενώ η εγγονή του προέδρου μού πρόσφερε μια ιδιαίτερα όμορφη και συγκινητική ανθοδέσμη.

Μια κοινότητα μικρή σε αριθμό, αλλά μεγάλη σε ιστορία, με τεράστια καρδιά και βαθιά αγάπη για το Ισραήλ.

Οι εβραϊκές κοινότητες της Διασποράς αποτελούν ζωντανά στηρίγματα του εβραϊκού λαού και του Κράτους του Ισραήλ.

Είναι σημαντικό να παραμείνουν δυνατές, περήφανες και ζωντανές.

Γι’ αυτό θέλω, από εδώ, να απευθυνθώ ιδιαίτερα στη νέα γενιά: Ελάτε στις συναγωγές.

Πάρτε μέρος στη ζωή της εβραϊκής κοινότητας.

Συνεχίστε την παράδοση και ενισχύστε τις κοινότητές σας.

Γιατί όσο ζει η κοινότητα, η αλυσίδα συνεχίζεται. Και όσο η αλυσίδα συνεχίζεται, ο εβραϊκός λαός παραμένει δυνατός.» Ambassador Pninat Yanay Pninat Yannay

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους