Ας γίνουμε λίγο «κακοί» πάλι… Κοιτάζουμε τη συγκεκριμένη φωτογραφία από τη Γιορτή του Αγρότη και Κτηνοτρόφου στην Καρίτσα και θα κάνουμε για λίγο τον… δικηγόρο του διαβόλου. Δεν θα σχολιάσουμε τη...
Ας γίνουμε λίγο «κακοί» πάλι… Κοιτάζουμε τη συγκεκριμένη φωτογραφία από τη Γιορτή του Αγρότη και Κτηνοτρόφου στην Καρίτσα και θα κάνουμε για λίγο τον… δικηγόρο του διαβόλου.
Δεν θα σχολιάσουμε τη διοργάνωση.
Δεν θα σχολιάσουμε αν ήταν πετυχημένη ή όχι.
Θα σχολιάσουμε μόνο την εικόνα.
Μια ακόμη κορδέλα.
Ένα ακόμη κόψιμο κορδέλας.
Βουλευτές, δήμαρχοι, αυτοδιοικητικοί, φορείς, εκπρόσωποι. Ωραία.
Ο αγρότης πού είναι; Γιατί στις φωτογραφίες που είδαμε να κοινοποιούνται, κυρίως από τους βουλευτές Πιερίας, το πρώτο πλάνο πρέπει για ακόμη μία φορά να ανήκει στους πολιτικούς και στους φορείς; Γιατί να μη βλέπαμε μπροστά στην κάμερα δύο, πέντε, δέκα αγρότες της Πιερίας; Έναν νέο άνθρωπο που αποφάσισε να μείνει στο χωριό του και να παλέψει.
Έναν άνθρωπο που ίσως γύρισε από το εξωτερικό για να συνεχίσει τη γη της οικογένειάς του.
Μια οικογένεια με τον πατέρα και τη μητέρα να δουλεύουν καθημερινά στα χωράφια.
Έναν κτηνοτρόφο.
Έναν παραγωγό που σηκώνεται χαράματα, παλεύει με το κόστος, τον καιρό, την αγορά και προσπαθεί στο τέλος του μήνα να ζήσει την οικογένειά του.
Να δούμε αυτά τα κουρασμένα χέρια.
Να δούμε αυτούς τους ανθρώπους να χαμογελούν στις κάμερες.
Να τους δούμε δίπλα στο τρακτέρ τους, στο χωράφι τους, στα προϊόντα τους.
Να μάθουμε τι παράγουν, τι δυσκολίες αντιμετωπίζουν, τι κατάφεραν, τι χρειάζονται.
Και μετά, βεβαίως, να δούμε και τον υπουργό.
Και τον βουλευτή.
Και τον δήμαρχο.
Και την αντιπεριφερειάρχη.
Και τους εκπροσώπους των φορέων.
Φυσικά και έχουν θέση.
Αλλά δεν γίνεται να έχουν μόνο αυτοί θέση στο πρώτο πλάνο.
Γιατί, συγγνώμη κιόλας, λέγεται Γιορτή του Αγρότη.
Και σε μια Γιορτή του Αγρότη, πρωταγωνιστής θα έπρεπε να είναι ο αγρότης.
Όχι μόνο οι επίσημοι που κόβουν την κορδέλα.
Θα είχε πραγματικά ενδιαφέρον να βλέπαμε πολιτικούς να στέκονται δίπλα σε νέους αγρότες και να ακούν τις ερωτήσεις τους.
Να ακούν τι αντιμετωπίζουν καθημερινά.
Τι χρειάζεται να αλλάξει.
Τι σημαίνει στην πράξη να προσπαθείς να κρατήσεις ζωντανό τον πρωτογενή τομέα και το χωριό σου.
Να γίνει όλο αυτό πιο ανθρώπινο.
Πιο ουσιαστικό.
Πιο κοντά σε εκείνους για τους οποίους, τελικά, υπάρχει αυτή η γιορτή.
Γιατί μικρή κοινωνία είμαστε και λίγο πολύ όλοι γνωριζόμαστε.
Και η δική μας απορία είναι πολύ απλή: Στη Γιορτή του Αγρότη, γιατί δεν βλέπουμε περισσότερο τον ίδιο τον αγρότη; Θα θέλαμε πραγματικά να ακούσουμε στα σχόλια και ανθρώπους που βρέθηκαν στην Καρίτσα, αγρότες, παραγωγούς, επαγγελματίες, αλλά και οποιονδήποτε θέλει να καταθέσει τη δική του άποψη.
Γιατί αν θέλουμε να μιλάμε για στήριξη της αγροτικής ζωής και κυρίως των νέων ανθρώπων που επιλέγουν να μείνουν ή να επιστρέψουν στα χωριά μας, ίσως πρέπει να αρχίσουμε από κάτι πολύ απλό: Να τους βάλουμε επιτέλους στο κέντρο της εικόνας. Χάρης Μπαζάκος
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους