Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🟧❱Η ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ ΗΘΙΚΗ ΤΗΣ… «ΚΟΛΟΜΒΙΑΣ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ»! ▶️ Διαβάζεις τα σχόλια για τους γιατρούς της υπόθεσης Μαζωνάκη και βλέπεις κατάρες, βρισιές και αναθέματα: «Καλά να πάθει», «το ήθελε και πήγαινε σε τέτοιους», «να σαπίσουν στη φυλακή» και άλλα παρόμοια. Εντάξει.

Όποιος αποδειχθεί ένοχος, να τιμωρηθεί.

Αυτό λέγεται Δικαιοσύνη, αν και στην Ελλάδα και αυτή έχει χάσει τον δρόμο της.

Υπάρχει, όμως, μια μικρή λεπτομέρεια που οι επαγγελματίες της αγανάκτησης ξεχνούν.

Πολλοί από αυτούς που καταριούνται τα «λαμόγια» των επαγγελμάτων είναι οι ίδιοι που, επί χρόνια, στηρίζουν και ψηφίζουν πολιτικά και συνδικαλιστικά πρόσωπα που έχουν πιαστεί με την γίδα στην πλάτη και παρ’ όλα αυτά παραμένουν στην εξουσία.

Στον γιατρό ζητούν άμεση φυλακή.

Στον πολιτικό ζητούν… «να δούμε πρώτα». Στον επαγγελματία απαιτούν καθαρά χέρια.

Στον επαγγελματία πολιτικάντη συγχωρούν τα πάντα, αρκεί να είναι «δικός τους» , να εξυπηρετεί, να διορίζει, να ρουσφετολογεί, να μοιάζει και να βρίσκεται εκεί όταν χρειαστεί.

Και έτσι, στην περίφημη «Κολομβία των Βαλκανίων», δημιουργείται ένα εντυπωσιακό φαινόμενο: Καταριόμαστε το λαμόγιο που μας κοροϊδεύει στην καθημερινότητα και ανεχόμαστε ή και επιβραβεύουμε εκείνον που μας κοροϊδεύει θεσμικά.

Μετά αναρωτιόμαστε γιατί η χώρα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα είναι η επιλεκτική μας ηθική: το πρωί καταγγέλλουμε τη διαφθορά, το βράδυ δικαιολογούμε τον «δικό μας» και την επόμενη μέρα φωνάζουμε ότι «όλοι οι άλλοι φταίνε», ενώ ψάχνουμε ήδη το επόμενο λαμόγιο ή το αντίστοιχο «παραμάγαζο» για να είμαστε και πάλι… έτοιμοι να το στηρίξουμε.

Καταγγέλλουμε τη σαπίλα, αλλά πάντα φροντίζουμε να έχουμε έναν «δικό μας» μέσα σ’ αυτήν. 🔻 Τι είναι τελικά χειρότερο; Αυτός που κάνει τη λαμογιά ή εκείνος που την καταγγέλλει στα λόγια, ή τάχατες πέφτει από τα σύννεφα...αλλά την ανέχεται και όταν έρθει η ώρα, την επιβραβεύει στην κάλπη; ✅ Υ.Γ. Τελικά, οι πιο αποκαλυπτικές ρίγες δεν είναι αυτές του κοστουμιού.

Είναι οι ρίγες που χωρίζουν την κοινωνία.

Από τη μια, οι πληβείοι με τα δικά τους σεντόνια, που περιμένουν μήνες για ένα τρίπλεξ ή μια επέμβαση.

Από την άλλη, οι έχοντες με τα μαρκε κοστούμια, τα πανάκριβα ρολόγια και τα «Θεϊκά Κύτταρα», που πληρώνουν για να αγοράσουν λίγη ακόμη νεότητα, μακροζωία και γιατί όχι; αθανασία.

Οι ρίγες του κοστουμιού είναι επίδειξη, κοινωνικός κώδικας του μαγικού καπιταλισμού. Και κάπου ανάμεσα στα δύο, η δημόσια υγεία περιμένει τη σειρά της.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους