Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Θεωρώ πως είμαι ο τελευταίος που θα ήθελε να αποκτήσει το Ιράν με το βάρβαρο, φρικαλέο, σκοταδιστικό, τρομοκρατικό καθεστώς των αιμοσταγών μουλλάδων πυρηνικά όπλα.

Ελπίζω κι εύχομαι να μη συμβεί.

Το φωνάζω με όλη τη δύναμη της ψυχής μου.

Όμως το ίδιο αποτρόπαιο, τρομακτικό και φρικαλέο είναι ότι σήμερα ήδη διαθέτουν πυρηνικά όπλα: -Η Βόρεια Κορέα με το ίσως πιο σκληρό τρομοκρατικό ολοκληρωτικό καθεστώς του παρανοϊκού και πλέον στυγνού, βδελυρού και αποτρόπαιου δικτάτορα Κιμ Γιονγκ Ουν.

Ενα καθεστώς τρισχειρότερο από του Ιράν. -Το Ισραήλ, ένα κράτος-τρομοκράτης, και μάλιστα του κατηγορούμενου ως εγκληματία πολέμου, Νετανιάχου, ο οποίος έχει παραπεμφθεί στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και επί 3 χρόνια δολοφονεί αμάχους, στο πλαίσιο της εθνοκάθαρσης που διεξάγει κατά των Παλαιστινίων. -Το Πακιστάν, μια ακόμη σκληρή δικτατορία που έδωσε κάλυψη για εξαγωγή τρομοκρατίας ακόμη και στην Αλ Κάϊντα και προσωπικά στον τρομοκράτη ηγέτη της Μπιν Λάντεν.

Μια χώρα που σπαράσσεται από διαρκή εμφύλιο των 12 εθνοτήτων που αποτελούν τον πληθυσμό της. -Η Κίνα, η μεγαλύτερη δικτατορία του πλανήτη και ταυτόχρονα μια επιθετική χώρα που κατέχει το Θιβέτ και το μισό Κασμίρ και διεξάγει ουσιαστικά εθνοκάθαρση στο εσωτερικό της εναντίον των Ουϊγούρων. -Η Ρωσία του αυταρχικού, ημιδικτάτορα Πούτιν που επίσης έχει κατηγορηθεί ως εγκληματίας πολέμου και για αρπαγές παιδιών από την Ουκρανία, στην οποία έχει εισβάλει και κατέχει σχεδόν τη μισή χώρα.

Παράλληλα αντιμετωπίζει επίσης με απύθμενη βιαιότητα μειονότητες στο εσωτερικό της. -Οι Ενωμένες Πολιτείες Αμερικής του παράφρονα Τραμπ, με την εισβολή στη Βενεζουέλα, τις επιθέσεις κατά του Ιράν και τις απειλές εναντίον του Καναδά, του Μεξικού, της Κούβας και της Γροιλανδίας.

Αλλά και μια χώρα που εισέβαλε ή επιτέθηκε και προ Τραμπ, στο Βιετνάμ, τη Γρενάδα, το Ιράκ, το Αφγανιστάν, την Τυνησία, τη Λιβύη, την Αίγυπτο, τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, την Γιουγκοσλαβία που βομβάρδισε ανηλεώς επί 70 και πλέον ημέρες, τη Συρία και αποτελεί δύναμη αποσταθεροποίησης κι εγκληματικών επεμβάσεων κι επιθέσεων, στις περισσότερες περιοχές του πλανήτη μας. -Η Μεγάλη Βρεταννία, η μεγαλύτερη αποικιοκρατική δύναμη της Γης που επιτέθηκε στην Αργεντινή, ενώ συνέπραξε μαζί με τις Ενωμένες Πολιτείες στις περισσότερες επιθέσεις τους, κατά τρίτων χωρών. -Η Γαλλία, η δεύτερη μεγαλύτερη αποικιοκρατική χώρα με επεμβάσεις σε Αλγερία, Κονγκό, Λιβύη και βεβαίως σε Μαλί και Νίγηρα, όπου παραμένει γαλλικός στρατός κατοχής. -Ακόμη και η Ινδία, η οποία μετά την εποχή Γκάντι, έχει μετεξελιχθεί σε χωροφύλακα της περιοχής κι επιδιώκει επέκταση της ισχύος της.

Είναι απολύτως προφανές ότι ο κίνδυνος για έναν πυρηνικό πόλεμο είναι δυστυχώς το ίδιο ισχυρός, είτε το Ιράν αποκτήσει πυρηνικά όπλα (που ελπίζω ουδέποτε να συμβεί), είτε όχι.

Με τις 9 πυρηνικές δυνάμεις δεν ζούμε σε "ισορροπία του τρόμου". Ζούμε τον ίδιο τον τρόμο ότι όχι μόνο η ειρήνη σε όλο τον κόσμο, αλλά και η ίδια η ύπαρξη της ανθρωπότητας και του πλανήτη μας, κρέμονται σε μια κλωστή.

Όμως μέγιστο κίνδυνο για την ανθρωπότητα δεν αποτελούν μόνο τα πυρηνικά όπλα, αλλά συνολικά η χρήση της πυρηνικής ενέργειας που απειλεί όχι μόνο με θανάτους σε περίπτωση πυρηνικού ατυχήματος, αλλά και με -ραγδαία αυξημένες- καρκινοπάθειες και μάλιστα σε βάθος χρόνου, σε βάθος 30ετίας και πλέον, σε παραμορφώσεις και σε τερατογενέσεις.

Είχα επισκεφτεί το Τσερνόμπιλ, 16 χρόνια μετά την πυρηνική τραγωδία, καλύπτοντας δημοσιογραφικά για λογαριασμό του ALPHA την επίσημη επίσκεψη του τότε υφυπουργού Απόδημου Ελληνισμού ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ στην Ουκρανία και ακόμη θυμάμαι το σοκ που υπέστην, αντικρύζοντας συνανθρώπους μας παντελώς παραμορφωμένους και εκτοπισμένους κι αποκλεισμένους από την υπόλοιπη κοινωνία, όπως είχαν τους λεπρούς στη Σπιναλόγκα... Αναρωτιέμαι αν αυτή η πυρηνική τραγωδία υπολείπεται (και πόσο) της επίθεσης και εισβολης της Ρωσίας με συμβατικά όπλα... Η Ελλάδα και η γύρω περιοχή, συμπεριλαμβανομένης και της Τουρκίας, είναι μια από τις πιο σεισμογενείς περιοχές του πλανήτη μας, κάτι που πολλαπλασιάζει τον κίνδυνο πυρηνικού ατυχήματος και ανθρώπινης (και περιβαλλοντικής φυσικά) τραγωδίας.

Γι' αυτό επιμένω πως η μεγαλύτερη απειλή για την χώρα μας από την Αγκυρα είναι ενδεχόμενη λειτουργία του πυρηνικού αντιδραστήρα στο Ακούγιου και μάλιστα μιας κατασκευής με μάλλον παρωχημένη ρωσική τεχνολογία.

Το εγκληματικό και αποτρόπαιο, ακόμη και ως σκέψη, είναι πως ο Έλληνας πρωθυπουργός κύριος Μητσοτάκης, εξαγγέλει πρόγραμμα κατασκευής πυρηνικών αντιδραστήρων στο μαγευτικό τόπο μας, ανοίγοντας τον ασκό του Αιόλου, για κίνδυνο μιας καθολικής τραγωδίας κι ολοκληρωτικής καταστροφής στη μαγευτική μας χώρα... Διότι ένα απευκταίο ατύχημα θα θίξει και επόμενες γενιές... Είναι χαρακτηριστικό πως το 1979 η κυβέρνηση του αείμνηστου Κωνσταντίνου Καραμανλή είχε ανακοινώσει την πρόθεσή της να κατασκευαστεί πυρηνικό εργοστάσιο στην Κάρυστο.

Απετράπη όμως μετά από μια συγκλονιστική για τα δεδομένα της εποχής εκείνης και της περιοχής, συγκέντρωση 5000 ατόμων, παρότι η σχεδιαζόμενη κατασκευή του πυρηνικού αντιδραστήρα στην πανέμορφη πόλη της νότιας Εύβοιας είχε τη στήριξη ή έστω τη συναίνεση του συνόλου των τότε κομμάτων της αντιπολίτευσης, με μοναδική εξαίρεση την ΕΔΑ του Ηλία Ηλιού και του Μανώλη Γλέζου, η οποία είχε πρωτοστατήσει στην κινητοποίηση, μαζί με τις αρχέγονες στον τόπο μας, οικολογικές δυνάμεις που αποδείχθηκαν πολύ μεγαλύτερες του όγκου τους! Έτσι η κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή ευτυχώς αναδιπλώθηκε κι εγκατέλειψε πλήρως την ιδέα λειτουργίας πυρηνικού αντιδραστήρα στη χώρα μας.

Για την ιστορία, πρώτος στις μέρες μας έθεσε θέμα κατασκευής πυρηνικού αντιδραστήρα στην Ελλάδα ο αρχηγός των Δημοκρατών-Προοδευτικό Κέντρο κύριος Στέφανος Κασσελάκης, λειτουργώντας (και σε αυτή την περίπτωση) ως "λαγός", μπροστινός και αβανταδόρος του κυρίου Μητσοτάκη... Η ιστορία όμως (και πολύ περισσότερο η κοινωνία) θα είναι καταδικαστική για όσους επιχειρούν να εγκληματίσουν εναντίον της ζωής και της υγείας των πολιτών στον τόπο μας και των παιδιών μας... Σκέψεις μου, με αφορμή την παγκόσμια ημέρα για την ολική κατάργηση των πυρηνικών όπλων.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους