🔴ΟΙ ΗΓΕΤΕΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΤΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΙΩΝΙΣΜΟ Τον φετινό Σεπτέμβρη ανανεώνουμε το χρέος να τον θυμόμαστε ως τον μήνα των μαρτύρων και...
🔴ΟΙ ΗΓΕΤΕΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΤΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΙΩΝΙΣΜΟ Τον φετινό Σεπτέμβρη ανανεώνουμε το χρέος να τον θυμόμαστε ως τον μήνα των μαρτύρων και τής θυσίας για την απελευθέρωση τής Παλαιστίνης, καθώς η επέτειος για τα δυο χρόνια από την δολοφονία του μεγάλου ηγέτη τής Χεζμπολάχ Χασάν Νασράλα έρχεται να συναντήσει την επέτειο των 26 χρόνων από την έναρξη τής δεύτερης Ιντιφάντα, την Ιντιφάντα του τεμένους Αλ Ακσα.
Ήταν 28 Σεπτέμβρη του 2000, όταν ο λαός της Παλαιστίνης απηυδισμένος, από τον συνεχόμενο εποικισμό της γης του, την βάναυση καταπίεση και την καθημερινή υποτίμηση της τιμής και της αξιοπρέπειας του, σε συνδυασμό με τις αποτυχημένες συνομιλίες του Καμπ Ντέιβιντ αλλά και την προκλητική και ιερόσυλη παρουσία του υπεύθυνου του μακελειού στη Σάμπρα και την Σατίλα, Αριέλ Σάρον στον ιερό τόπο του τεμένους Αλ Άκσα, θα βγει στους δρόμους έτοιμος ακόμα μια φορά να θυσιαστεί στο βωμό των ιδανικών της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας.
Είναι η γέννηση της Ιντιφάντα του Αλ Άκσα οπου το κατοχικό μόρφωμα θα την σημαδεύσει και μέσω των στοχευμένων δολοφονιών των ηγετών της αντίστασης.
Μια σειρά από ηρωικούς ηγέτες θα μαρτυρήσουν στην πρώτη γραμμή κατά την διάρκεια της δεύτερης Ιντιφάντα.Ο σεΐχης Αχμέτ Γιασίν ιδρυτής και ηγέτης μέχρι τότε του ισλαμικού κινήματος αντίστασης, ο Αμπντέλ Αζίζ Αλ Ραντίσι διάδοχος του Αχμέτ Γιασίν στην ηγεσία της Χαμάς και ο γενικός γραμματέας του λαϊκού μετώπου για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης Αμπού Αλί Μουσταφά.
Είναι ο Σεπτέμβρης τής ηρωικής Τζενίν που θα πληρώσει βαρύ φόρο αίματος και θα γίνει το στέμμα στο κεφάλι κάθε Παλαιστίνιου που πολεμάει για την πατρίδα του μέχρι τον θάνατο.
Από την έναρξη της δεύτερης Ιντιφάντα μέχρι την δολοφονία του Χασάν Νασράλα έχουν μεσολαβήσει 26 χρόνια βίας και κτηνωδίας, ξεριζωμού και εθνοκάθαρσης.
Οι φυλακές και τα βασανιστήρια οι μαζικές εκτελέσεις και οι εκτοπισμοί καθώς και οι εκατοντάδες χιλιάδες νεκροί δεν κατάφεραν να σταματήσουν την πάλη των λαών για ανεξαρτησία και αποτίναξη του σιωναζιστικού ζυγού από τις χώρες τους.
Στα χώματα αυτά συνέχισαν να γεννιούνται μαχητές που σήκωναν το τουφέκι από τους μάρτυρες και συνέχιζαν τον δρόμο.
Αντίθετα με τις ελπίδες των Αμερικανών ιμπεριαλιστών και των φονιάδων σιωνιστών καθως και των προδοτικών πετρομοναρχιών του κόλπου για τον τερματισμό τής αντίστασης μετά τις δολοφονίες των ηγετών τής, αυτή μεγάλωνε και ρίζωνε περισσότερο.
Το ίδιο συνέβη και με την δολοφονία του Ιμάντ Μουγκνίγια του Χατζ Κασέμ Σολεϊμάνι και του Αλ Μουχάντις, η αντίσταση δυνάμωνε και γινόταν πιο αποφασιστική.
Στα τρία τελευταία χρόνια που έχουν περάσει από την ηρωική 7 Οκτώβρη της πλημμύρας του Αλ Άκσα και την γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού ο κατάλογος των μαρτύρων δεν έχει τελειωμό.
Ανάμεσα στους δεκάδες χιλιάδες μαχητές που έπεσαν στα μέτωπα των μαχών, των αμάχων και των χιλιάδων παιδιών, οι ηγέτες της αντίστασης δεν θα μπορούσαν να λείπουν.
Σε αντίθεση με την κυρίαρχη προπαγάνδα που ήθελε τούς ηγέτες τής αντίστασης να έχουν διαφύγει στο εξωτερικό ή να διευθύνουν τις επιχειρήσεις από την ασφάλεια απομακρυσμένων σημείων αυτοί έπεφταν στην πρώτη γραμμή, δικαιώνοντας τον ρόλο και την θέση τους ως πρωτοπόροι των λαών τούς.
Από τον Χασέμ Σαφεντίν τον Αλί Καράκι τον Ταλεμπ Αμπντάλα και τον Φουάντ Σούκρ και τον Χάτζ Αμπού Νίμα μέχρι τον Ισαμ Αλ Νταλίς και τον Μαρούαν Ίσα όπως και τον Ράφα Σαλάμα συνέχισαν να διαδέχονται ο ένας τον άλλο, με τον Μοχάμεντ Ντέιφ και τον Σαλάχ Αλ Μπαρντουίλ τον Ισμαήλ Χανίγια και τούς Ιμπραήμ Ακίλ και Χάλεντ Μανσούρ μέχρι τον Αμπού Χάμζα και τον μεγαλομάρτυρα Γιαχία Σινουάρ που λιπόσαρκος, νηστικός και τραυματισμένος πολεμούσε μέχρι τον τελευταίο του σφυγμό στα ερείπια της Ράφα.
Αυτοί και τόσοι άλλοι μάρτυρες αποδεικνύουν πως η αντίσταση που δίνει πρώτα τούς ηγέτες τής δεν μπορεί να ηττηθεί, γιατί όπως λέγανε και οι ίδιοι το δικό μας αίμα είναι το ίδιο με των μαχητών μας,των γυναικών και των παιδιών μας του περήφανου λαού μας που τον έχουμε στέμμα στο κεφάλι μας.
Στίς 27 Σεπτεμβρίου του 2024, οι γενοκτόνοι των σιωνιστικών κατοχικών δυνάμεων, θα δολοφονήσουν τον Γενικό γραμματέα της Χεζμπολάχ, Χασάν Νασράλα.
Σε μία προσπάθεια να κάμψουν την βούληση ενός λάου και ενός κινήματος για ελευθερία και ανεξαρτησία μέσω της αντίστασης, θα στοχοποιήσουν ξανά τούς ηγέτες σύμβολα του.
Σε ένα κρεσέντο βαρβαρότητας και δολοφονικού παροξυσμού, οι κατοχικές δυνάμεις, θα χρησιμοποιήσουν κόντα στις 80 διατρητικές βόμβες, μέσα στον αστικό ιστό του Λιβάνου, στο νότιο προάστιο της Βηρυτού, στη Νταχίγιε.
Αποδεικνύοντας για ακομα μια φορά την αδιάφορία τους για τους αμάχους και πιστοί στο Dahiya doctrine*, οι σιωνιστές θα προκαλέσουν μια εκατόμβη νεκρών και θα μετατρέψουν ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα σε ερείπια.
Σε ερείπια που απο μέσα τους, για πολλούς μήνες ακόμα, θα αναβλύζουν καπνοί αλλα και μυρωδιές απο τους άμαχους νεκρούς που έχουν εγκλωβιστεί μέσα σε αυτά. Ο Σαγιέντ Χασαν Νασράλα αποτελούσε σημείο αναφοράς για τους λαούς της δυτικής ασίας που αντιστέκονται απέναντι στον ιμπεριαλισμό και την σιωνιστική επιθετικότητα, αλλά και σύμβολο ηγέτη για την ισλαμική Ούμα.
Η προσωπικότητα, του δασκάλου της αντίστασης, κατά το PFLP, θα ξεπεράσει τα στενά όρια του Λιβάνου.
Για την Παλαιστίνη θα είναι ένας φίλος και σύντροφός που θέτει στην προμετωπίδα των ζητημάτων, την απελευθέρωση της οντάς έτοιμος ο ίδιος να γίνει μάρτυρας στην προσπάθεια αυτή.
Για την Υεμένη και των αλύγιστο λαό της ενας σύμμαχος, απέναντι στις αμερικανόδουλες πετρομοναρχιές του κόλπου αλλά και πηγή έμπνευσης για αντίσταση απέναντι στην επιθετικότητα του ιμπεριαλισμού.
Για τους λαούς του Ιράκ και της Συρίας ένας αδελφός, που βρέθηκε στο πλάι τους όταν οι υποκινούμενοι απο την δύση, κανίβαλοι του ISIS, έκαιγαν τα χωριά και τις πόλεις τους.
Ο μεγάλος Σαγίεντ, ως επικεφαλής ενός κινήματος αντίστασης, Χεζμπολάχ, θα αποδείξει στους καταπίεσμενους ότι η υπεροπλία και η τεχνολογική ανωτερότητα δεν ειναι αήττητες.
Οταν ο λάος έχει πίστη στη υπόθεση της αντίστασης, διέπεται απο τα ιδανικά της ελευθερίας και τη ανεξαρτησίας και η ηγεσία του βρίσκεται αταλάντευτα στην πρώτη γραμμή του αγώνα, όλα είναι δυνατά.
Έτσι δύο φορές το σιωνιστικό μόρφωμα θα οδηγηθεί σε αναδίπλωση, λόγω των αντιστασιακών ενεργειών της Χεζμπολάχ.
Τόσο το 2000, οπού για πρώτη φόρα στην ιστορία του, το μόρφωμα θα υποχρεωθεί σε αποχώρησή απο αραβική γη που κατέχει (νότιος Λίβανος), όσο και το 2006 που μετά απο 33 μέρες ανέλεητων βομβαρδισμών του Λιβάνου αλλά και μιας απόπειρας χερσαίας εισβολής, οι δολοφόνοι μικρών παιδιών θα αναγκαστούν να αποχωρήσουν ταπεινωμένοι και ηττημένοι.
Επίσης, είναι ο Χασάν Νασράλλα, ο οποίος πιστώνεται την πολιτική στροφή της Χεζμπολάχ, απο μία μαχητική αντιστασιακή δύναμη, με γνώμονα την περιφρούρηση της σιίτικης κοινότητας του Λιβάνου και τη αντίσταση στην κατοχή, σε ένα πολιτικό στρατιωτικό κίνημα με περιφερειακή επιρροή, απέναντι στην σιωνιστική κατοχή αλλά και την αμερικάνικη επιθετικότητα.
Η εμβάθυνση των σχέσεων με το Ιράν και η ενδυνάμωση του άξονα της αντίστασης, η μετατροπή της χεζμπολάχ απο αντάρτικη δύναμη σε έναν συγκροτήμενο υβριδικό στράτο με ξεχωριστά σώματα αλλά και ένα οπλοστάσιο (πυραύλους, αντιαρματίκα συστήματα ραντάρ ντροουν κ.α) ικανό να προστατέψει την ανεξαρτησία του Λιβάνου απέναντι στα ιμπεριαλιστικά σχέδια της δύσης, είναι αποτελέσματα της πολιτικής Νασράλα.
Ταυτόχρονα η ίδρυση και λειτουργία κοινωνικών δομών, οπως νοσοκομεία, σχολεία, χώροι άθλησης και δομές κοινωνικής αλληλεγγύης, θα διευρύνουν την λαική και εκλογική βάση της Χεζμπολάχ.
Η συμμαχία της με το έτερο σιιτικό κινημά, την Αμάλ, αλλά και συμφωνίες με κόμματα του χριστιανικού τόξου, όπως το ελευθερο πατριωτικό κίνημα του πρώην προέδρου Μισέλ Αούν, που θα φέρουν την Χεζμπολάχ στο κεντρικό πολιτικό τοπίο και θα την μεταρέψουν σε κύριο πολιτικό παράγοντα, είναι αποτελέσματα της στρατηγικής Νασράλα.
Η πολιτική παρακάταθήκη του μεγάλου Σαγίεντ Χασάν Νασράλα είναι σύνθέτη και πολυεπίπεδη.
Ξεπερνώντας τα στένα όρια μίας χώρας, ενός κόμματος και μια θρησκευτικής ομαδας, συμπυκνώνει συμβολισμούς που εμπνέουν τους λαούς απο την Τύνιδα και το Αλγέρι του Μαγκρέμπ της Αφρικής μεχρι την Τζάκαρτα της Ινδονησίας.
Είναι μια παρακαταθήκη και κληρονομία αντίστασης και αξιοπρέπειας, που αναδεικνύει την δύναμη, του ήρωα λαού, οτάν ενωμένος κατώ απο τα λάβαρο του αγώνα, για γή, ελευθερία, ανεξαρτησία και κοινωνική δικαιοσύνη, και υπο την καθοδήγησή μιας ηγέσιας έτοιμης να θυσιάσει τα πάντα στον αγώνα,** καταφέρνει να γονατίσει και τους πιο δυνατούς και να μεταρέψει το Λίβανο, σε ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΙΣΒΟΛΕΙΣ.
Μάρτυρας στον δρόμο προς την Al Quds, διπλά στους σπουδαίους συντρόφος του, όπως o Abbas al Musawi, ο Imad Mughniyeh, ο μεγάλος στρατηγός Qasem Soleimani αλλά και ο αγαπημένος του γιός Hadi Nasralla, ο σπουδαίος Σαγίεντ μας άφησε με μία υπόσχεση: "Θα τελειώσουμε αυτό το μονοπάτι ακόμη και αν ο καθένας μας σκοτωθεί, ακόμη και αν ο καθένας μας μαρτυρήσει, ακόμη και αν τα σπίτια μας καταστραφούν πάνω από τα κεφάλια μας, δεν θα εγκαταλείψουμε την επιλογή της Αντίστασης" ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ Τ - 34 *Το Dahiya doctrine, είναι μια σιωνιστική στρατιωτική στρατηγική που περιλαμβάνει τη μεγάλης κλίμακας καταστροφή μη στρατιωτικών υποδομών ή δολοφονίες για την άσκηση πίεσης σε εχθρικές κυβερνήσεις.
Το δόγμα περιγράφηκε από τον πρώην αρχηγό του Γενικού Επιτελείου του κατοχικού Στρατού του μορφωματος (IOF) Gadi Eizenkot.
Ο σιωνιστής Gabi Siboni έγραψε ότι το μόρφωμα "πρέπει να στοχεύει τα οικονομικά συμφέροντα και τα κέντρα της πολιτικής εξουσίας που υποστηρίζουν την οργάνωση.
Η λογική είναι να προκληθούν δυσκολίες στον άμαχο πληθυσμό τόσο πολύ ώστε να στραφεί στη συνέχεια εναντίον των μαχητών, αναγκάζοντας τον εχθρό να ζητήσει ειρήνη. ** Στις 12 Σεπτεμβρίου 1997, τρεις μαχητές της Χεζμπολάχ που επιτέθηκαν στον κατοχικό στρατό κοντά στη βάση των σιωνιστών στον άξονα "Sajad" στο Όρος Al Rafi στην κατεχόμενη επαρχία Aqleem Al Tafah μαρτύρησαν στο νότιο Λίβανο και τα σώματά τους περιήλθαν στα χέρια των κατοχικών δυνάμεων.
Η σιωνιστική τηλεόραση, χωρίς να γνωρίζει την πραγματική ταυτότητα αυτών των τριών ατόμων, έδειξε τις αιματηρές εικόνες τους- γρήγορα έγινε φανερό ότι ένας από αυτούς τους τρεις είναι ο Hadi Nasrallah, γιος του Sayyid Hasan Nasrallah, γενικού γραμματέα της Hezbollah.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους