Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Επειδή ο Μητσοτάκης θεωρεί τον εαυτό του αναντικατάστατο και συμπεριφέρεται κάτι σαν μεσσίας που σώζει την Ελλάδα, θα σας πω τη γνώμη μου ποιος είναι σαφώς καλύτερος από αυτόν: ο Σαμαράς.

Αν και δεν συμφωνώ σε όλα μαζί του (ιδίως στην ακραία στάση του στο Σκοπιανό) και τον θεωρώ λίγο παρορμητικό και οξύθυμο (προκάλεσε την πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη, μαύρο στην ΕΡΤ -αν και δικαιολογημένο το κίνητρο, αγενής συμπεριφορά του στον Τσίπρα -δεν τον περίμενε να του παραδώσει)), πιστεύω ότι διαθέτει πολλά θετικά στοιχεία.

Η κυβέρνησή του παρέλαβε μια οικονομία σε βαθιά ύφεση και μέχρι το τέλος του 2014 είχε συμβάλει σε μια σαφή μακροοικονομική σταθεροποίηση, η ύφεση σταμάτησε, το δημοσιονομικό έλλειμμα περιορίστηκε δραστικά, δημιουργήθηκε πρωτογενές πλεόνασμα, η ανεργία υποχώρησε και η Ελλάδα επέστρεψε στις αγορές.

Ωστόσο αυτά επιτεύχθηκαν μέσα σε ένα σκληρό πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής, με υψηλό κοινωνικό κόστος και σημαντική μείωση μισθών και εισοδημάτων, πράγματα όμως αναγκαία καθώς ήμασταν χρεωκοπημένοι (να είναι καλά γι' αυτό οι προηγούμενες κυβερνήσεις, και ιδίως του Καραμανλή) και η χώρα ήταν υπό τον αυστηρό έλεγχο της τρόικας.

Το 2014 η κυβέρνηση ήταν κοντά στο να ολοκληρώσει το πρόγραμμα και να επιχειρήσει την έξοδο από τα μνημόνια.

Και μετά, το 2015, ήρθε η μεγάλη ανατροπή.

Όσον αφορά το "μαύρο" στην ΕΡΤ, ύστερα από δέκα μέρες κατάλαβε ο Σαμαράς το λάθος του και την επαναλειτούργησε.

Είχε δίκιο όμως επί της αρχής, καθώς η ΕΡΤ ήταν εξαιρετικά δαπανηρή, με κατά πολύ υπερβάλλον και αχρείαστο προσωπικό και άντρο αργομισθίας και ίσως διαφθοράς (όπως είναι σήμερα). Επίσης ο Σαμαράς πήρε από την αρχή μέτρα κατά της λαθρομετανάστευσης (θυμάστε τη "σκούπα" στην Αθήνα;) και αν είχε παραμείνει πιστεύω ότι θα την είχε περιορίσει στο ελάχιστο.

Επιπλέον επί θητείας του δεν είχαν παρουσιαστεί φαινόμενα διαφθοράς όπως σήμερα. Ο Σαμαράς είναι ένας σοβαρός και δυναμικός ηγέτης χωρίς χαζοχαρούμενες συμπεριφορές.

Απέναντι στην Τουρκία δεν θα ήταν ενδοτικός και υποχωρητικός.

Κατόρθωσε να συνενώσει τρία διαφορετικά κόμματα σε μια κυβέρνηση, που τη λειτούργησε με επιτυχία.

Όσο για τη σχέση του με τη ΝΔ, ας μην ξεχνούμε ότι στις εσωκομματικέ εκλογές κέρδισε καθαρά την Ντόρα, ενώ στις εθνικές εκλογές, όπου αρχικά η ΝΔ ήταν στα βάραθρα χωρίς δική του ευθύνη, την έφερε στο 30%.. Και κάτι τελευταίο: θα επαναλάβουν πολλοί το κλισέ΄"α, τον προδότη". Αλλά επειδή υπάρχουν πολλές μορφές "προδοσίας", μήπως θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι όλες οι κυβερνήσεις είναι "προδοτικές", με την έννοια ότι σταθερά και μόνιμα προδίδουν την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους