Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Επιστροφή από την Ισπανία και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Τριάθλου στην Ποντεβέδρα.

Όταν αποφάσισα να συμμετάσχω, γνώριζα τις δυσκολίες.

Ο στόχος μου ήταν να φτάσω στον τερματισμό.

Αποστολή εξετελέσθη!! Η ώρα είναι 4:30 το πρωί και περιμένω να συνεχίσω το ταξίδι για το νησί μου.

Η αλήθεια είναι πως ταλαιπωρήθηκα αρκετά: κυρίως από το ταξίδι, από ένα κρύωμα που με έπιασε μία-δύο μέρες πριν, αλλά και από τον ίδιο τον αγώνα.

Στα του αγώνα… Το κολύμπι έγινε σε ποτάμι: περίπου 350 μέτρα κόντρα στο ρεύμα και άλλα 350 με το ρεύμα υπέρ μας.

Επέλεξα να κολυμπήσω χωρίς wetsuit, γνωρίζοντας ότι θα δυσκολευόμουν πολύ να το βγάλω στη ζώνη αλλαγής χωρίς βοήθεια.

Η έξοδος από το νερό ήταν από σκαλιά.

Τα ανέβηκα όπως μπορούσα και εκεί μου έδωσαν το προσθετικό μου πόδι για να συνεχίσω.

Σε γενικές γραμμές, το κολύμπι πήγε καλύτερα απ’ όσο περίμενα αν και το νερό ήταν κρύο! Οι αποστάσεις στις ζώνες αλλαγής ήταν αρκετά μεγάλες και χρειάστηκα περίπου 12 λεπτά στην πρώτη αλλαγή και 8 στη δεύτερη.

Το ποδηλατικό σκέλος με δυσκόλεψε αρκετά.

Είχε περίπου 9 χιλιόμετρα ανηφόρας, με την κλίση σε ορισμένα σημεία να φτάνει το 6%, ενώ η επιστροφή ήταν κυρίως κατηφορική.

Το τρέξιμο, παρά τη δυσκολία του, ήταν το πιο απολαυστικό κομμάτι.

Τρέχαμε μέσα στην πόλη, στα στενά σοκάκια, με κόσμο παντού να χειροκροτεί και να μας δίνει ρυθμό.

Στον δεύτερο γύρο, σε ένα ανηφορικό σημείο όπου η κούραση είχε αρχίσει να γίνεται έντονη, είχαν βγει όλοι από μια καφετέρια και χειροκροτούσαν.

Κάποιοι φώναζαν όποια ελληνική λέξη ήξεραν, μόνο και μόνο για να μου δείξουν την υποστήριξή τους.

Και παρόλη την κούραση και τη δυσκολία της διαδρομής ήταν η πρώτη φορά που δεν περπάτησα ούτε ένα μέτρο.

Κουράστηκα, αλλά το απόλαυσα! Η αλήθεια είναι ότι έχω μια έμμονη θα έλεγα με τις ημερομηνίες και η σημερινή ημερομηνία σημαίνει πολλά για μένα.

Σαν σήμερα, πριν από 9 χρόνια, τέτοια ώρα, βρισκόμουν σε ένα ασθενοφόρο, στον δρόμο για τη Θεσσαλονίκη, εξαιτίας μιας θρόμβωσης στο πόδι… Σήμερα, 9 χρόνια μετά, βρίσκομαι σε ένα αεροδρόμιο και επιστρέφω από ένα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Τριάθλου, ως ο μοναδικός ακρωτηριασμένος ανάμεσα σε πάνω 3.500 αθλητές age group.

Τοτε πίστευα ότι όλα τελείωσαν… ευτυχώς είχα πάντα δίπλα μου ανθρώπους που με στηρίζουν και σύντομα κατάλαβα οτι τίποτα δεν τελείωσε και πρόσφατα μόλις 54 μέρες πριν ανακάλυψα πως τώρα αρχίζουν.

Νομίζω πως όλοι ξέρετε πού είναι αφιερωμένο αυτό το μετάλλιο τερματισμού: στην κόρη μου και στη γυναίκα μου, που με περιμένουν στο σπίτι. ❤️ Κλείνοντας, θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στους υποστηρικτές μου, που έκαναν όλη αυτή την προσπάθεια πιο εύκολη: Στον Nikos Petalas και την ομάδα του Ortholife Athens, που μου έχουν φτιάξει ένα προσθετικό μέλος με το οποίο μπορώ να τρέχω σε έναν αγώνα, αλλά και να κάνω 15.000–20.000 βήματα την ημέρα χωρίς ιδιαίτερες ενοχλήσεις και μπορώ ακόμα να περπατάω Στον Stamatis Banos, που είναι πάντα εκεί για ό,τι χρειαστώ και βρίσκει λύση σε κάθε θέμα που προκύπτει με το ποδήλατό μου S-bikes, Cycle Corfu Στον φίλο μου τον Georgios Spanos και στον Νομαρχιακός Σύλλογος ΑμεΑ Κέρκυρας Στον φίλο μου τον Τάσο και την ομάδα του CorfuClick Και φυσικά, σε όλους εσάς που χαίρεστε μαζί μου!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους