Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ωδή στον δεκαπεντασύλλαβο Σαν στρώνω λέξεις στο στρατί, οι συλλαβές χορεύουν, Σφιχτά στα χέρια πιάνονται, σαν τα παιδιά μετράνε, Στο δεκαπέντε σταματούν, απ' την αρχή θεριεύουν, Γυρνούν ξοπίσω για να δουν τι ζωγραφιές κεντάνε.

Μακριά, στου Ερωτόκριτου πηγαίνουνε τα πάθη, Στον πόνο της Αγάπης του, στο «Αχ!» της Αρετούσας, Στην πένα του δημιουργού, στιχάκια για να πλάθει, Σε κόρης χέρια στη δουλειά, στο νήμα της κεντούσας.

Κι αν πάω στο δημοτικό της χώρας μου τραγούδια, Απλώνονται στα πέλαγα, βουνά και πεδιάδες, Οι λέξεις είναι πάντα νιες, σωστά ξεπεταρούδια, Στις λύπες και στα βάσανα, χαρές και στους σεβντάδες.

Στα τσάμικα και στους κλωστρούς, σε μοιρολόγια μαύρα, Βαρύ το μέτρο σου, πολύ, και μπαίνει μες στα στήθη, Ραγίζει τις φτωχές καρδιές, φωτιά ανάβει, λάβρα, Του Έλληνα ξεφάντωμα, στα έθιμα και ήθη. τ.δ. 25 Σεπτέμβρη 2026

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους