Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ακούστε, Λυκοτόμαρα και Γουρνοκέφαλα, γιατί αυτό το έργο το έχω δει πολλές φορές και πλέον το αναγνωρίζω από χιλιόμετρο.

Γράφω κάτι.

Το εννοώ όπως το γράφω.

Το διαβάζει κάποιος.

Και ξαφνικά ανακαλύπτω ότι έγραψα πράγματα που ούτε στο όνειρό μου δεν είχα σκεφτεί.

Έχω γίνει, χωρίς να το ξέρω, κομματικός εκπρόσωπος, ταξικός εχθρός, υπερασπιστής του ενός, πολέμιος του άλλου και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο.

Και κάθομαι και κοιτάω την οθόνη και λέω: «Ρε παιδιά… πού τα είδατε όλα αυτά;» Γιατί εγώ άλλο έγραψα.

Αλλά δεν έχει σημασία.

Όταν κάποιος έχει αποφασίσει από πριν ποιος είμαι, δεν διαβάζει αυτά που γράφω.

Διαβάζει αυτό που έχει ήδη φτιάξει μέσα στο κεφάλι του για μένα.

Και αυτό το έχω φάει στη μάπα αρκετές φορές.

Έχω γράψει κάτι για ένα θέμα και αντί να μου απαντήσουν στο θέμα, μου απαντάνε για μένα.

Για το ποιος είμαι.

Για το τι υποτίθεται ότι πιστεύω.

Για το ποιον υποτίθεται ότι στηρίζω.

Για το τι δήθεν κρύβεται πίσω από τις λέξεις μου.

Και εκεί λες: «Ωραία.

Το κείμενο το διάβασες ή ήρθες απλώς να μου πεις αυτό που είχες ήδη αποφασίσει;» Γιατί αυτό βλέπω συνέχεια.

Δεν ψάχνουν τι είπα.

Ψάχνουν αφορμή να μου την πουν.

Και άμα δεν υπάρχει αφορμή, την φτιάχνουν.

Έχω δει ανθρώπους να πιάνουν μία λέξη, να την ξεκολλάνε από όλο το κείμενο, να της βάζουν δέκα δικά τους νοήματα και μετά να μου κάνουν διάλεξη για κάτι που δεν είπα ποτέ.

Και το αστείο είναι ότι είναι τόσο σίγουροι.

Εκεί είναι που γελάω.

Γιατί έχουν μεγαλύτερη σιγουριά για το τι σκέφτομαι εγώ απ' όση έχω εγώ ο ίδιος.

Άμα συνεχίσετε έτσι, θα αρχίσω να σας ρωτάω πριν γράψω: «Παιδιά, σήμερα τι θέλετε να εννοώ; Να το γράψω από τώρα να γλιτώνουμε χρόνο.» Και μετά είναι και τα like.

Αυτό κι αν το έχω παρατηρήσει.

Όταν κάποιος μιλάει για την ουσία, εξαφανίζονται.

Όταν όμως κάποιος μου επιτίθεται, ξαφνικά γίνεται γιορτή.

Like, καρδούλα, χειροκρότημα, «πες τα», «μπράβο». Και σκέφτομαι: Τι ακριβώς σας άρεσε; Η απάντηση; Δεν έχει σημασία.

Αρκεί που μου την είπε.

Αυτό είναι το καινούργιο μέτρο.

Δεν μετράει αν έχεις δίκιο.

Μετράει αν χτύπησες τον «σωστό» άνθρωπο.

Και εγώ, επειδή έχω φάει αρκετό χρόνο σε τέτοιες ιστορίες, πλέον το ξεχωρίζω.

Άλλος διαφωνεί μαζί μου.

Κανένα πρόβλημα.

Άλλος ψάχνει να με μειώσει.

Άλλο πράγμα.

Άλλος μου λέει «κάνεις λάθος και για αυτούς τους λόγους». Ωραία.

Αυτό είναι κουβέντα.

Άλλος μου λέει «είσαι αυτό, είσαι εκείνο, γιατί εγώ έτσι αποφάσισα ότι είσαι». Ε, συγγνώμη, αλλά αυτό δεν είναι διάλογος.

Είναι καφενείο χωρίς καφέ.

Και το πιο παράξενο απ' όλα είναι ότι μερικοί άνθρωποι δεν θέλουν πραγματικά να καταλάβουν.

Θέλουν να δικαιωθούν.

Έχουν ήδη πάρει θέση και μετά ψάχνουν λέξεις για να την στηρίξουν.

Και όταν βρουν κάτι που τους βολεύει, το αρπάζουν σαν πεινασμένοι.

Τα υπόλοιπα; Τα πετάνε στα σκουπίδια.

Έτσι όμως δεν διαβάζεις.

Έτσι ψάχνεις αποδείξεις για κάτι που έχεις ήδη αποφασίσει.

Και ξέρετε κάτι; Δεν με πειράζει πλέον τόσο όσο παλιά.

Στην αρχή νευρίαζα.

Έλεγα «μα καλά, δεν διάβασε τι έγραψα;». Μετά κατάλαβα. Διάβασε.

Απλώς διάβασε με τον τρόπο που τον βόλευε.

Και εκεί δεν μπορώ να κάνω πολλά.

Δεν μπορώ να μπω μέσα στο κεφάλι του άλλου και να του αλλάξω τα φίλτρα.

Μπορώ μόνο να γράφω αυτό που θέλω να πω και να το αφήνω εκεί.

Και όποιος θέλει, ας διαφωνήσει.

Αλλά να διαφωνήσει μαζί μου.

Όχι με τον χαρακτήρα που μου έφτιαξε στο μυαλό του.

Όχι με τον φανταστικό αντίπαλο που χρειάζεται για να αισθάνεται ότι κέρδισε.

Γιατί, τελικά, αυτό είναι το πιο αστείο.

Μερικοί από εσάς κάνετε ολόκληρο καβγά μαζί μου χωρίς να έχω πει κουβέντα απ' αυτές που μου χρεώνετε. Μιλάτε. Απαντάτε. Θυμώνετε. Βρίζετε.

Και στο τέλος πανηγυρίζετε.

Και εγώ από την άλλη κοιτάω την οθόνη και λέω: «Μάλιστα… ωραία κουβέντα κάναμε.

Μόνο που δεν ήμουν μέσα.» Οπότε, Λυκοτόμαρα και Γουρνοκέφαλα, ένα πράγμα μόνο.

Την επόμενη φορά που θα διαβάσετε κάτι δικό μου, κάντε μου τη χάρη.

Μη με διαβάσετε με τα νεύρα σας.

Μη με διαβάσετε με το κόμμα σας.

Μη με διαβάσετε με την παρέα σας.

Μη με διαβάσετε με αυτό που ήδη πιστεύετε για μένα.

Διαβάστε απλώς τις λέξεις.

Και αν διαφωνείτε, εδώ είμαι.

Αλλά να μου απαντήσετε σε αυτά που έγραψα.

Γιατί έχω κουραστεί να απολογούμαι για πράγματα που δεν είπα.

Και, μεταξύ μας, έχω καλύτερα πράγματα να κάνω από το να μαλώνω κάθε μέρα με τις φαντασιώσεις του καθενός. Ατελείωτος ό Επιδραστής 2026 Μ Χ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους