Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το βιβλίο με τίτλο «Μεταπολίτευση: Ο ελληνικός καπιταλισμός από την κρίση στην παρακμή.

Εργατικό κίνημα και αγώνες» των Σταύρου Σκεύου και Χάρη Μάργαρη από τις εκδόσεις Εργατική Πάλη μου το έδωσαν οι σύντροφοι της ΟΚΔΕ- Εργατική Πάλη για να το διαβάσω και να το παρουσιάσω στα Γιάννενα.

Πρόκειται για ένα πολυσέλιδο εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο που αναλύει τον Ελληνικό καπιταλισμό στην πορεία του από την κρίση στην χρεωκοπια και την παρακμή σε συνάρτηση με τις εξελίξεις στο παγκόσμιο ύστερο καπιταλισμό.

Οποίος μπορεί να το αγοράσει και αν έχει χρόνο να το μελετήσει... Εκεί που το ξεφύλλιζα και άρχισα να το διαβάζω με μεγάλο πάθος πέφτω σε μια υποσημείωση όπου ασκεί πολεμική στο βίβλιο μου Ο Ριζοσπαστικός της Μεταπολίτευσης μια φιλοσοφική προσέγγιση.

Γράφουν οι σύντροφοι συγγραφείς: «Όπως κάνει ο Δημήτρης Αργυρός από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το ΝΑΡ στο Ο ριζοσπαστισμός της Μεταπολίτευσης, Ιανουάριος 2024.

Οδηγούμενος από μια αντίληψη συλλήβδην αποτυχίας του ιστορικού κομμουνιστικού κινήματος» και απορρίπτοντας ουσιαστικά τον επαναστατικό μαρξισμό υπέρ ενός ρομαντικού, ελευθεριάζοντα, ανάλαφρου «πλουραλισμού», αναπαράγει πάρα πολλά ανακρίβειες, λάθη, στρεβλώσεις ή και συκοφαντίες για τα διάφορα ρεύματα (ιδιαίτερα για το τροτσκιστικό / της 4ης Διεθνούς), καθώς και για το ιδεολογικό-πολιτικό υπόβαθρο και την πρακτική των διαφόρων οργανώσεων.

Κυρίως όμως καταφεύγει στην επανάληψη πάρα πολλών γνωστών επιφανειακών και άδικων χαρακτηρισμών γι' αυτές, όπως «δογματισμός», «οιονεί θρησκεία», «μεσσιανισμός», «σεκταρισμός» κ.λπ. Φτάνει μάλιστα σε μια ακατανόητη υπερβολή ισχυριζόμενος: «...στην πρώτη φάση της Μεταπολίτευσης, οι οργανωμένες δυνάμεις της άκρας αριστεράς όχι μόνο δεν κατάφεραν να ασκήσουν επιρροή στην εργατική τάξη, αλλά ούτε καν στην εργαζόμενη νεολαία». Τέλος, με μπόλικο εκλεκτικισμό και αυθαιρεσία, κατατάσσει τις δυνάμεις εκείνες που, κατά τη γνώμη του, κινήθηκαν σε μια «πλουραλιστική κατεύθυνση»: κυρίως αυτές που αργότερα, στην εξέλιξή τους, είτε θα διαλυθούν είτε θα απορροφηθούν σε ΠΑΣΟΚ, ΝΑΡ, ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Κατ αρχάς τους ευχαριστώ που ασχολήθηκαν με το δικό μου μικρό πόνημα.

Κατά δεύτερο ας μου επιτραπουν κάποια σχόλια: Κατανοώ το λόγο της πολεμικής καθώς όντως άσκησα αυστηρή κριτική στις δυνάμεις του χώρου ως μια μορφή δογματικου μαρξισμού.

Αντίστοιχα έπραξα και για τους Μαοικους και όλες τις μορφές αυτού που ονομάστηκε σοβιετικός μαρξισμος.

Σύντροφοι μπορεί να προέρχομαι από το χώρο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και του ΝΑΡ μόνο που τα μεθοδολογικα εργαλεία που χρησιμοποιω υπερβαίνουν αυτό το χώρο και δεν ταυτίζονται με αυτούς.

Θα ήμουν χαρούμενος αν ο χώρος μου επηρεάζονταν και αλληλεπιδρουσε με το εκλεκτικο(άρα διαλεκτικο) συνδυασμό Πρωταγορειου Διαφωτισμού, της αναρχικής επιστημολογιας του Φεγεράμπεντ και της τροτσκιστικης αντίληψης της ανισομετρης και συνδυασμένης ανάπτυξης.

Άρα το τι υποστηρίζω, αυτά που πραγματικά υποστηρίζω και όχι αυτά που με εκλεκτικη συρραφή λέτε ότι υποστηρίζω, δεν αφορούν το ΝΑΡ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Πρόκειται φυσικά για εργαλεια που υπερβαίνουν και τον πολύ στενό τροτσκισμο των συντρόφων, παρά την θεώρηση του ανισομετρου κσι συνδυασμένου.

Όχι σύντροφοι ναι μεν ασκώ κριτική στην άκρα αριστερά της Μεταπολίτευσης, αναγνωρίζω όμως ότι αποτέλεσαν και αποτελούν δυνάμεις αντίστασης που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ταξική πάλη και τον κοινωνικό ανταγωνισμό.

Κατά συνέπεια από πουθενα δεν φαίνεται ότι μηδενιζω την δράση τους και την παρουσία τους.

Και αλίμονο αν δεν υπήρχαν αυτές εν τω συνόλω για την εξέλιξη της Μεταπολίτευσης.

Ειναι μίζερο και σαφώς δογματικο σε ένα βιβλίο να διαβαζουμε αυτό που θέλουμε, όπως το θέλουμε για να ασκησουμε πολεμική.

Οι πλουραλιστικές διαδρομές που περιγράφω αν και μειοψηφικες ήταν πολυδιαστατες και πολυεπιπεδες.

Ναι στην ύστερη φάση της Μεταπολίτευσης κάποιοι πήγαν εδώ και εκεί, αληθεια οι αντεκραουντ μορφές ζωής, αυτοί δηλαδή που ήταν οι πλέον συνεπείς στην πλουραλιστικη τους στοχοθεσια που πήγαν;. Επίσης θέτω κάποια κριτήρια για τις πλουραλιστικές μορφές ζωής, κατα συνέπεια μόνο εκλεκτισμος δεν υπήρχε για την επιλογη τους.

Και μάλιστα είχε σε μεγάλο βαθμο ενδεικτικό χαρακτήρα, καθώς είμαι σίγουρος ότι υπήρχαν και άλλες που δεν είχα υλικό προς έρευνα.

Καθώς το βίβλο ήταν επεξεργασμενο το μεταπτυχιακό μου.

Η τοποθέτηση σας δε οτι πήγαν σε ΠΑΣΟΚ, ΝΑΡ, ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ. είναι σαν να θέλετε να τσουβαλιασεται αυτούς τους χώρους και αυτό μάλλον όχι μόνο διαλεκτικο δεν είναι, αλλά είναι και φτηνό.

Όπως άλλωστε και η κοντοθωρη τοποθέτηση σας ότι ο πλουραλισμος οδηγεί εκεί.

Αν είχατε διαβάσει το Φεγεράμπεντ σε συνδιασμο με την Διαλεκτική του Τρότσκι θα δείτε ότι η συνεπής στάση της υπεράσπισης της ισότητας και της δημοκρατίας όλων των παραδόσεων, των δομών ελέγχου, και της άμεσης δημοκρατίας των ώριμων πολιτών είναι το μόνο εχέγγυο για να μην οδηγηθούμε στο αστισμο ή στον σταλινισμο και να ανανεώσουμε το επαναστατικό πρόταγμα.

Αλήθεια πόσοι και πόσες από τον τροτσκισμο και τον μαοισμο ή από το ΚΚΕ πέρασαν ακόμη και στην ΝΔ ή ΠΑΣΟΚ και αλλού; Κατανοώ ότι σε μια υποσημείωση δεν μπορεί να παρουσιαστεί ένα ολόκληρο βιβλίο αν και δεν ήθελαν αυτό οι συγγραφείς.

Επαναλαμβάνω είναι λάθος να διαβάζουμε ένα βιβλίο όπως μας αρέσει με βάση τα δικά μας στάνταρ.

Πρέπει να μπούμε πρωτα στο εσωτερικό των μορφών ζωής του βιβλίου και των συγγραφέων, να το παρουσιάσουμε όπως είναι, και ύστερα να θέσουμε τα δικά μας ερωτήματα.

Προσωπικά αυτό κάνω ακόμη και αν έχω απέναντι μου ένα βιβλίο που προέρχεται από το απέναντι άκρο.

Αυτή είναι η δική μου πλουραλιστικη μεθοδολογία.

Και αυτός είναι ο λόγος που αποδέχτηκα με τιμή στην εκδήλωση της παρουσίασης του βιβλίου στα Γιάννενα από την ΟΚΔΕ.

Ναι ειμαι ρομαντικός αντικαπιταλιστης γιατί επιδιώκω ένα κοινό τόπο, μια κοινότητα, όλων των θέσεων και απόψεων, μια πραγματική δημοκρατία και ισότητα όλων αυτών, που ανισομετρα και συνδυασμένα θα παραγάγουν σε ένα ιδεολογικά και θεωρητικό πλαίσιο το αντίπαλο δέος που απαιτείται... #Μεταπολιτευση #ΟΚΔΕ #ΔημητρηςΑργυρος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους