Χθες (25/9) στο Βερολίνο, πάνω από 10.000 μαθητές διαδήλωσαν στη διάρκεια σχολικής απεργίας κατά της στρατιωτικής θητείας. Ο γερμανός επαναστάτης Καρλ Λίμπκνεχτ (Karl Liebknecht) έγραψε το βιβλίο...
Χθες (25/9) στο Βερολίνο, πάνω από 10.000 μαθητές διαδήλωσαν στη διάρκεια σχολικής απεργίας κατά της στρατιωτικής θητείας.
Ο γερμανός επαναστάτης Καρλ Λίμπκνεχτ (Karl Liebknecht) έγραψε το βιβλίο "Μιλιταρισμός και Αντιμιλιταρισμός" το 1907, επτά χρόνια πριν το ξεκίνημα του σφαγείου του Α΄ Παγκόσμιου Πόλεμου.
Το βιβλίο, που κυκλοφορεί από το Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο, αν και γράφτηκε πάνω από έναν αιώνα πριν σαν μέρος της διεθνιστικής προσπάθειας των επαναστατών μέσα στο SPD να σταματήσουν τον «πατριωτικό» κατήφορο της ηγεσίας του, είναι εκπληκτικά επίκαιρο σήμερα.
Αποτελείται από δυο μέρη.
Στο πρώτο ο συγγραφέας αναλύει το ρόλο του μιλιταρισμού στον καπιταλισμό.
Όχι μόνο τον ρόλο της στρατοκρατίας ως δύναμης εσωτερικής καταστολής.
Αλλά αναλύει και αμφισβητεί και το ρόλο του μιλιταρισμού απέναντι στον «εξωτερικό» εχθρό, τις ανταγωνιστικές άρχουσες τάξεις άλλων χωρών.
Γράφει ο Λίμπκνεχτ: «Ακόμα και αν η λειτουργία του μιλιταρισμού ενάντια στον εξωτερικό εχθρό περιγράφεται σαν εθνική λειτουργία, αυτό δεν σημαίνει ότι είναι μια λειτουργία που υπακούει στα συμφέροντα, την ευημερία και τη θέληση των λαών που ο καπιταλισμός εξουσιάζει και εκμεταλλεύεται… γνωρίζει ότι η πατρίδα για την οποία πρέπει να πολεμήσει δεν είναι η δική του πατρίδα και ότι η εργατική τάξη όλων των χωρών έχει μόνο έναν πραγματικό εχθρό: την αστική τάξη που το καταπιέζει και το εκμεταλλεύεται… Γνωρίζει ότι όταν το χρησιμοποιούν σ’ έναν πόλεμο, το βάζουν να πολεμήσει ενάντια στους αδελφούς και τους ταξικούς συντρόφους του και συνακόλουθα ενάντια στα δικά του συμφέροντα». Ο ρόλος του στρατού είναι «να φέρνει το στρατιώτη, ως ένα βαθμό, σε μια κατάσταση αποβλάκωσης, να ναρκώσει το μυαλό του, να καταστρέψει τα αισθήματα και τη φαντασία του… Η πειθαρχία και ο έλεγχος που σφίγγει το στρατιώτη σαν μια σιδερένια τανάλια εξυπηρετεί τη δημιουργία της απαραίτητης ελαστικότητας και υποτακτικότητας της θέλησης». Στο δεύτερο μέρος του βιβλίου ο Καρλ Λίμπκνεχτ επιχειρηματολογεί διεξοδικά για την ανάγκη της αντιμιλιταριστικής πάλης.
Χρησιμοποιεί το στρατοκρατικό μότο «Αν θες ειρήνη, ετοιμάσου για πόλεμο» και το βάζει στο στόμα της εργατικής τάξης στο δικο της πόλεμο ενάντια στον καπιταλισμό: «Όπως και να ναι, η γερμανική σοσιαλδημοκρατία δεν μπορεί να αγνοεί πια το γεγονός ότι σε σχέση με το μιλιταρισμό το σύνθημα είναι: ‘Αν θες ειρήνη, ετοιμάσου για πόλεμο!’ Αρχίστε όσο νωρίτερα μπορείτε την αντιμιλιταριστική προπαγάνδα, έτσι ώστε οι κίνδυνοι που εγκυμονεί ο μιλιταρισμός για την εργατική τάξη να μειωθούν προκαταβολικά στο ελάχιστο»! Στις 2 Δεκέμβρη του 1914 ο Λίμπκνεχτ έρχεται σε πλήρη ρήξη με το ίδιο το κόμμα στο οποίο ανήκε, το SPD, αρνείται να υπακούσει και είναι ο μοναδικός βουλευτής του Ράιχσταγκ που καταψηφίζει τις επιπλέον πολεμικές πιστώσεις στο ξεκίνημα του Παγκόσμιου Πόλεμου.
Στα τέλη του 1914 ιδρύει μαζί με τη Ρόζα Λούξεμπουργκ, τον Λέο Γιόγκισες, τον Πάουλ Λέβι, τον Ερνεστ Μέγερ, τον Φραντς Μέρινγκ και την Κλάρα Τσέτκιν την Ένωση Σπάρτακος (Spartakusbund), η οποία σύντομα κηρύσσεται παράνομη. Τον Δεκέμβρη 1918, ιδρύει μαζί με την Ρόζα Λούξεμπουργκ και άλλους συντρόφους του, το Κομμουνιστικό Κόμμα της Γερμανίας (KPD). Λίγες μέρες αργότερα συμμετέχει ενεργά και προσπαθεί να δώσει κατεύθυνση στην «εξέγερση του Σπάρτακου» (5-15 Γενάρη 1919). Η εξέγερση ηττήθηκε και στις 15 Γενάρη 1919 ο Λίμπκνεχτ και η Λούξεμπουργκ δολοφονήθηκαν από μέλη των ακροδεξιών παραστρατιωτικών οργανώσεων Freikorps, τα οποία είχε επιστρατεύσει ο σοσιαλδημοκράτης καγκελάριος Φρίντριχ Έμπερτ για να καταστείλουν την εξέγερση των Σπαρτακιστών. https://www.marxistiko.gr/product/%ce%bc%ce%b9%ce%bb%ce%b9%cf%84%ce%b1%cf%81%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%bc%ce%b9%ce%bb%ce%b9%cf%84%ce%b1%cf%81%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82/
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους