Original Post

Πλήρες Κείμενο:

❗Εικόνες από παρέμβαση που πραγματοποίησε η ομάδα μας στην γειτονιά της Παναγίας Φανερωμένης, περιοχή με έντονο μεταναστευτικό και εργατικό στοιχείο.

Η παρέμβαση αφορούσε τον πρόσφατο αντι-μεταναστευτικό νόμο, ο οποίος ψηφίστηκε από την Βουλή μερικούς μήνες πριν και περιλαμβάνει την ενσωμάτωση οδηγιών της Ε.Ε., οι οποίες οξύνουν την επίθεση στους/στις μετανάστ(ρι)ες. Οι μετανάστ(ρι)ες δεν είναι εισβολείς, είναι ταξικά μας αδέρφια! 👉Ακολουθεί το κείμενο που μοιράσαμε σε σπίτια της γειτονιάς: Σχετικά με τον νέο αντι-μεταναστευτικό νόμο «Το μεταναστευτικό κατά την άποψή μου μπορεί να λυθεί με δύο τρόπους, οι οποίοι σιγά σιγά πρέπει να λέγονται ξεκάθαρα.

Ο πρώτος τρόπος είναι η φύλαξη των συνόρων, να καταλάβουμε τι εννοούμε, φύλαξη των συνόρων δεν μπορεί να υφίσταται αν δεν υπάρχουν απώλειες, και για να γίνω κατανοητός, αν δεν υπάρχουν νεκροί...Πρέπει να περνάνε χειρότερα.

Η ζωή τους, η κόλαση, να φαντάζει παράδεισος σ' αυτά που θα ζουν εδώ πέρα» Τα παραπάνω αποτελούν δηλώσεις του φασίστα υπουργού μετανάστευσης και ασύλου Θάνου Πλεύρη το 2011, όντας τότε μέλος του ακροδεξιού κόμματος ΛΑΟΣ, μαζί με άλλα στελέχη της ΝΔ. Στην εποχή μας, το μεταναστευτικό παρουσιάζεται ως μία από τις μεγαλύτερες «απειλές» για την Ευρώπη.

Κυβερνήσεις και μέσα ενημέρωσης καλλιεργούν συστηματικά τον φόβο, το μίσος και τον ρατσισμό, μετατρέποντας τους ανθρώπους που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους σε αποδιοπομπαίους τράγους για κάθε κοινωνικό πρόβλημα, καλώντας ανοιχτά ακόμα και σε δολοφονίες εναντίον τους. Στην Ελλάδα βλέπουμε συστηματικά να καλλιεργούνται τέτοιες αφηγήσεις σχεδόν από ολόκληρο το πολιτικό φάσμα της βουλής, που αποτελείται κατά βάση από φιλελεύθερους, ακροδεξιούς και φανατικούς χριστιανούς.

Την ίδια στιγμή, τα πραγματικά αίτια της μετανάστευσης μένουν κρυμμένα πίσω από τις ακροδεξιές ρητορικές.

Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν εγκαταλείπουν τον τόπο τους από επιλογή.

Φεύγουν εξαιτίας πολέμων, δικτατοριών, φτώχειας, περιβαλλοντικών καταστροφών.

Αυτές οι άθλιες συνθήκες προκαλούνται διαχρονικά από τα δυτικά καπιταλιστικά κράτη και τις πολεμικές και οικονομικές διακρατικές συμμαχίες (ΝΑΤΟ, ΕΕ). Σε Αφρική, Δυτική Ασία, Νότια Αμερική, η αποικιοκρατία και αργότερα οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις διαλύουν υποδομές και οικονομίες και αποσυνθέτουν κοινωνίες εδώ και αιώνες, ώστε το δυτικό Κεφάλαιο να μπορεί να εκμεταλλευτεί τον τοπικό πλούτο, τις αγορές και τους εμπορικούς δρόμους.

Σπέρνουν την διχόνοια, τους εμφυλίους πολέμους, οπλίζουν δικτατορικά καθεστώτα, υποβοηθούν τις γενοκτονίες.

Στην πρόσφατη περίπτωση των μεταναστ(ρι)ών στην Θέουτα, που προσπάθησαν να “εισέλθουν παράνομα στην Ισπανία και την Ε.Ε.” παρακινούμενοι/ες από αγνώστου προελεύσεως fake news σε σχέση με την δυνατότητα “νομιμοποίησής” τους, έχουμε την περίπτωση μιας εκ των τελευταίων ευρωπαϊκών αποικιών, έναν “Ισπανικό” θύλακα σε Αφρικανικό έδαφος, που σε μια αντιστροφή της ιστορικής πραγματικότητας, δέχθηκε δήθεν “οργανωμένη εισβολή”. Οι περισσότεροι/ες από τους/τις χιλιάδες μετανάστ(ρι)ες που πέρασαν τα “Ευρωπαϊκά” σύνορα, στο έδαφος βέβαια της δικής τους ηπείρου, επέστρεψαν σύντομα οικειοθελώς, αλλά και μετά την βίαιη απάντηση του δήθεν προοδευτικού Ισπανικού Κράτους.

Οι λιγοστοί που έμειναν, υφίστανται την ρατσιστική βία από “ντόπιους”, δηλαδή Ισπανούς πολίτες, υποκινούμενη από οργανωμένους φασίστες, με επιθέσεις στους καταυλισμούς τους και παρεμπόδιση της διανομής τροφίμων από ανθρωπιστικές οργανώσεις.

Η αντιμετώπιση, λοιπόν, αυτών των ανθρώπων από την λεγόμενη «πολιτισμένη Δύση» αποτελεί ένα δείγμα της απανθρωπιάς και του μίσους που καλλιεργείται απέναντι στους μετανάστες.

Τα τελευταία χρόνια έχουν καταγραφεί αμέτρητα περιστατικά από διεθνείς οργανισμούς και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων σχετικά με παράνομες επαναπροωθήσεις, αυθαίρετες κρατήσεις, βίαιες συμπεριφορές και δολοφονίες στα σύνορα. Στην Ελλάδα όλα αυτά συμβαίνουν σχεδόν σε καθημερινή βάση, τόσο στα θαλάσσια σύνορα, όσο και στον Έβρο και το μεγαλύτερο ποσοστό των περιστατικών αυτών δεν φτάνουν ποτέ στα αυτιά μας.

Το λιμενικό, οι συνοριοφύλακες, πολλές φορές μάλιστα μαζί με παραστρατιωτικές μονάδες, χτυπούν, ληστεύουν, βιάζουν και πνίγουν μετανάστες και μετανάστριες στα σύνορα.

Τρανό παράδειγμα αποτελεί το ναυάγιο της Πύλου με τους τουλάχιστον 600 δολοφονημένους μετανάστες και μετανάστριες (ανάμεσά τους και πολλά παιδιά). Ταυτόχρονα, η πραγματικότητα για όσους και όσες επιβιώνουν το πέρασμα των συνόρων, αλλά εντοπίζονται από τις ελληνικές αρχές, είναι εξίσου βασανιστική.

Ο εγκλεισμός σε καμπ κολαστήρια, που στερούνται ακόμη και των πιο υποτυπωδών υποδομών, ιδίως σε σχέση με την υγεία και την περίθαλψη, δημιουργεί μια ανυπόφορη συνθήκη.

Η πρόσφατη εξέγερση στο καμπ της Σιντικής στις Σέρρες έχει ως αιτία ακριβώς όλα τα παραπάνω, αφού οι συνεχείς εκκλήσεις των μεταναστ(ρι)ών επάνω ακόμη και στα πιο βασικά ζητήματα μιας αξιοπρεπούς, ανθρώπινης διαβίωσης αντιμετωπίζονταν με βία και καταστολή.

Οι συλλήψεις 23 ανθρώπων και η καταδίκη τους με ποινές πολύμηνων φυλακίσεων, καθώς και τα σχέδια για απέλασή τους στην Αφρική, είναι η απάντηση του Ελληνικού Κράτους απέναντι σε ανθρώπους που δεν είχαν πια τίποτε άλλο να διαπραγματευτούν πριν καταφύγουν σε μια εξέγερση και αποτελεί ένα προειδοποιητικό μήνυμα.

Ο νέος αντι-μεταναστευτικός νόμος που ψηφίστηκε στην Ελλάδα και ακολουθεί την Ευρωπαϊκή οδηγία, κινείται ακριβώς προς αυτή την κατεύθυνση.

Παρουσιάζεται ως μέσο για πιο γρήγορες και αποτελεσματικές διαδικασίες, όμως στην πράξη κάνει την διαδικασία ασύλου πολύ πιο δύσκολη και ενισχύει την παράνομη κράτηση και τις απελάσεις.

Η παραμονή σε κλειστά κέντρα όσο εξετάζεται το αίτημα ασύλου γίνεται βασικός κανόνας, ενώ, παρόλο που οι διαδικασίες εξέτασης του ασύλου επιταχύνονται, αυτό ουσιαστικά οδηγεί σε πολύ πιο επιπόλαιες κρίσεις και άρα αρνητικές αποφάσεις σχετικά με τα συγκεκριμένα αιτήματα, αφού σε καμία περίπτωση δεν υπάρχουν οι απαραίτητες συνθήκες (έλλειψη προσωπικού και υποδομών) για να γίνουν ταχύτερα αυτές οι διαδικασίες.

Επομένως, στην ουσία, αυτή η τακτική λειτουργεί ως ακόμα ένα εργαλείο για την γρηγορότερη απέλαση των μεταναστ(ρι)ών που φτάνουν στην χώρα.

Παράλληλα, η δημιουργία των λεγόμενων return hubs, δηλαδή κέντρων επιστροφής σε τρίτες χώρες, ανοίγει ένα νέο και ιδιαίτερα ανησυχητικό κεφάλαιο.

Πρόκειται για μια πολιτική φασιστικής έμπνευσης, που απαλείφει την ίδια την αξία της ανθρώπινης υπόστασης και του δικαιώματος που έχουν όλοι άνθρωποι σε μια αξιοπρεπή ζωή.

Με τον νέο νόμο λοιπόν, σε περίπτωση απόρριψης της αίτησης ασύλου, οι άνθρωποι θα μπορούν να μεταφέρονται εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε χώρες με τις οποίες δεν έχουν καμία σχέση, για άγνωστο χρονικό διάστημα και υπό συνθήκες που παραμένουν σε μεγάλο βαθμό ασαφείς.

Με αυτό τον τρόπο οι μετανάστ(ρι)ες γίνονται ουσιαστικά μπαλάκια που πετιούνται από εδώ και από εκεί, χωρίς καμία διασφάλιση για κανένα δικαίωμα τους.

Ταυτόχρονα εφαρμόζεται υποχρεωτικό “screening” για όσους εισέρχονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλαδή συλλογή βιομετρικών δεδομένων, ακόμη και από παιδιά ηλικίας μόλις έξι ετών και καταχώρισή τους σε κοινή ευρωπαϊκή βάση δεδομένων.

Το συγκεκριμένο μέτρο ενισχύει την παρακολούθηση τους και δυσχεραίνει σημαντικά οποιαδήποτε μελλοντική προσπάθεια εισόδου στην Ευρώπη μετά από την επιστροφή τους.

Την ίδια στιγμή, οι πρόσφατες αλλαγές περιορίζουν τον ρόλο των ΜΚΟ στη νομική εκπροσώπηση αιτούντων άσυλο και αυτή ανατίθεται σε δικηγόρους διορισμένους από το κράτος, οι οποίοι μάλιστα ανταμείβονται με επιπλέον χρήματα (250 ευρώ - τόσο κοστολογείται η ανθρώπινη ζωή για το κράτος και το κεφάλαιο) αν πείσουν τους μετανάστες να αποχωρήσουν οικειοθελώς.

Πέρα απ’ το ότι καταπατούνται για ακόμα μία φορά θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, αφού δεν επιτρέπεται ούτε μία ανεξάρτητη νομική υποστήριξη, η υπαγωγή αυτής της διαδικασίας υπό κρατικό έλεγχο είναι σαφές, λόγω και του γενικότερου κλίματος που διαπνέει την συγκεκριμένη ευρωπαϊκή οδηγία, πως έχει ως απώτερο στόχο να ελαχιστοποιηθεί η δυνατότητα παροχής ασύλου στους μετανάστες.

Όλα αυτά δεν αποτελούν μεμονωμένα μέτρα αλλά κομμάτια της ίδιας πολιτικής.

Είναι οι πολιτικές του Ελληνικού Κράτους και της Ευρωπαϊκής Ένωσης που επενδύουν στην “ασφάλεια”, στον έλεγχο και στην καταστολή για να ενισχύσουν το αφήγημα για την αναγκαιότητα των πολεμικών οικονομιών.

Αυτό συμβαίνει, ως έναν βαθμό, διότι η μοναδική βιομηχανία η οποία είναι κερδοφόρα αυτή την στιγμή για την Ευρωπαϊκή αστική τάξη και το Κεφάλαιο είναι η πολεμική, αφού η Ευρώπη έχει μείνει πίσω στον τομέα της τεχνολογίας , συγκριτικά τόσο με την Αμερική, όσο και με την Ασία.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο οι μετανάστ(ρι)ες αντιμετωπίζονται όχι ως άνθρωποι με δικαίωμα σε μία αξιοπρεπή ζωή αλλά ως εισβολείς.

Η απάντηση δεν μπορεί να είναι περισσότερα σύνορα, περισσότερα στρατόπεδα και περισσότερη καταστολή.

Η απάντηση βρίσκεται στην αλληλεγγύη ανάμεσα στους καταπιεσμένους και τις εκμεταλλευόμενες, ντόπιους/ες και μετανάστ(ρι)ες, ανεξάρτητα από εθνικότητα, θρησκεία και άλλους επίπλαστους διαχωρισμούς που καλλιεργούνται από την εξουσία.

Στον κοινό αγώνα απέναντι σε όσους κερδίζουν από τους πολέμους, την εκμετάλλευση και την εξαθλίωση μας.

Γιατί οι εργαζόμενοι, οι καταπιεσμένοι και οι μετανάστριες δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν μεταξύ τους.

Αντίθετα, έχουν κοινό συμφέρον να αντισταθούν σε ένα σύστημα που παράγει φτώχεια, πολέμους, θάνατο και δυστυχία.

Γιατί όλοι και όλες ανεξαιρέτως έχουμε δικαίωμα σε μία ζωή όπου θα κυριαρχούν οι αξίες της ελευθερίας, της ισότητας και της αλληλεγγύης.

Μέχρι τότε, δεν πρέπει να επιτρέψουμε συνάνθρωποί μας να πέσουν θύματα αυτού του αδίστακτου πολέμου που διεξάγεται απέναντι τους.

Να στήσουμε ανάχωμα στα απάνθρωπα σχέδια του Κράτους και του Κεφαλαίου ενάντια στους/στις μετανάστ(ρι)ες. 🏴 Οριζόντια Κίνηση – για την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό 🚩

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους