Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Το να αναγνωρίζουμε μια αστοχία δεν αποδυναμώνει ούτε την παράταξή μας ούτε εμάς τους ίδιους» Θέλω να καταθέσω μια άποψη για το πώς, ως Βουλευτές, οφείλουμε να στεκόμαστε απέναντι στην κοινωνία.

Από το 2019 έως σήμερα έχουν εφαρμοστεί εκατοντάδες μέτρα στήριξης και σημαντικές μεταρρυθμίσεις.

Αυτό, όμως, δεν αναιρεί μια πραγματικότητα που όλοι οφείλουμε να αναγνωρίζουμε, ότι η ακρίβεια εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό πρόβλημα για πολλά νοικοκυριά.

Υπάρχουν συμπολίτες μας που πιέζονται για να ανταποκριθούν στις καθημερινές τους υποχρεώσεις.

Και όταν μιλάμε δημόσια γι’ αυτούς τους ανθρώπους, οι λέξεις αποκτούν ιδιαίτερο βάρος.

Δεν αρκεί μόνο να γνωρίζουμε τι θέλουμε να πούμε.

Οφείλουμε να αντιλαμβανόμαστε και ότι αυτό που λέμε ακούγεται στον πολίτη που δυσκολεύεται.

Το ίδιο, κατά τη γνώμη μου, ισχύει και όταν καλούμαστε να σχολιάσουμε μια ατυχή δημόσια τοποθέτηση ενός συναδέλφου.

Τέτοιες στιγμές μπορούν να συμβούν σε όλους μας και συμβαίνουν σε όλα τα κόμματα.

Εκείνο που έχει σημασία είναι ο τρόπος με τον οποίο τις αντιμετωπίζουμε.

Εκτιμώ ότι η πολιτική και παραταξιακή αλληλεγγύη δεν αναιρεί την προσωπική μας κρίση ούτε την υποχρέωσή μας να εκφράζουμε με ειλικρίνεια τη διαφορετική μας άποψη, όταν αυτή υπάρχει.

Ούτε θεωρώ ότι βοηθά να επιχειρούμε εκ των υστέρων να πείσουμε την κοινωνία ότι παρερμήνευσε όσα άκουσε ή ότι εμείς γνωρίζουμε καλύτερα τι πραγματικά εννοούσε εκείνος που τα είπε.

Γιατί τότε υπάρχει ο κίνδυνος να πετύχουμε το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα.

Αντί δηλαδή να αποκαταστήσουμε μια ατυχή στιγμή, που μπορεί να συμβεί σε οποιονδήποτε πολιτικό, την παρατείνουμε.

Αντί να εκτονώσουμε μια πιθανή ενόχληση ή στενοχώρια που προκάλεσε μια δήλωση σε ένα μέρος της κοινωνίας, μπορεί τελικά να την ενισχύσουμε.

Και, κυρίως, υπάρχει ο κίνδυνος να αδικηθεί η συνολική προσπάθεια μιας Κυβέρνησης, Υπουργών και Βουλευτών που εργάζονται καθημερινά για την αντιμετώπιση προβλημάτων τα οποία απασχολούν τους πολίτες.

Άλλωστε, κανείς δεν μπορεί να αισθάνεται ικανοποιημένος όταν μια δήλωση στελέχους της παράταξής του, ακόμη και χωρίς πρόθεση, στεναχωρεί ανθρώπους που ήδη δοκιμάζονται στην καθημερινότητά τους. Η Κυβέρνηση πρέπει να κρίνεται γι’ αυτά που πραγματικά κάνει.

Για τα μέτρα που λαμβάνει, για τα αποτελέσματά τους, για όσα έχει πετύχει αλλά και για όσα ακόμη δεν έχουν αντιμετωπιστεί επαρκώς.

Η οικονομική πολιτική, τα μέτρα απέναντι στην ακρίβεια και συνολικά οι μεταρρυθμίσεις πρέπει να συζητούνται με πραγματικά στοιχεία και ειλικρίνεια.

Δεν πρέπει να επιτρέπουμε να επισκιάζονται από μία ατυχή φράση και, πολύ περισσότερο, από μια παρατεταμένη δημόσια συζήτηση γύρω από την ερμηνεία ή τη δικαιολόγησή της. Οι Βουλευτές έχουμε πολιτική ταυτότητα και ανήκουμε σε μια παράταξη την οποία σεβόμαστε.

Λειτουργούμε στο πλαίσιο μιας κοινής πολιτικής και κυβερνητικής κατεύθυνσης.

Έχουμε, όμως, και προσωπική κρίση.

Γι’ αυτό, άλλωστε, μας ψήφισαν, μας εμπιστεύθηκαν και μας τίμησαν οι πολίτες με την παρουσία μας στη Βουλή.

Και όταν θεωρούμε ότι κάτι ειπώθηκε λανθασμένα, δεν θεωρώ ότι είναι κακό να πούμε πολύ απλά: «Σε αυτό διαφωνώ.

Δεν θα το έλεγα έτσι.

Δεν με εκφράζει αυτό που ειπώθηκε». Μια παράταξη δεν αποδυναμώνεται επειδή τα στελέχη της έχουν προσωπική άποψη.

Ούτε η ενότητα προϋποθέτει ότι όλοι πρέπει να συμφωνούμε πάντοτε και σε όλα.

Αντιθέτως, πιστεύω ότι πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί ώστε να μη δημιουργείται στην κοινωνία η εντύπωση ότι δυσκολευόμαστε να αναγνωρίσουμε μια λανθασμένη δήλωση απλώς και μόνο επειδή προήλθε από τη δική μας πολιτική οικογένεια.

Οι πολίτες δεν περιμένουν από εμάς τους Βουλευτές να είμαστε αλάνθαστοι.

Όλοι έχουμε κάνει λάθη και όλοι θα κάνουμε ξανά.

Περιμένουν, όμως, να τους ακούμε, να αντιλαμβανόμαστε τις δυσκολίες τους, να μιλάμε με μέτρο και σεβασμό και, όταν γίνεται ένα λάθος, να έχουμε την πολιτική ωριμότητα να το αναγνωρίζουμε.

Αυτό, τουλάχιστον, θεωρώ ότι οφείλω να κάνω και εγώ.

Γιατί η καλύτερη υπεράσπιση μιας Κυβέρνησης δεν είναι η υπεράσπιση κάθε λέξης που μπορεί να ειπωθεί από ένα στέλεχός της.

Είναι να υπερασπίζεσαι το έργο της όταν πιστεύεις ότι είναι σωστό.

Να επισημαίνεις όσα θεωρείς ότι πρέπει να γίνουν καλύτερα.

Να καταθέτεις προτάσεις.

Να διεκδικείς λύσεις.

Να πιέζεις για τη βελτίωση της καθημερινότητας και της ποιότητας ζωής των πολιτών.

Και, πάνω απ’ όλα, να μη χάνεις ποτέ την επαφή και τον σεβασμό σου προς την κοινωνία που σε έστειλε στη Βουλή... Αυτή είναι η δική μου αντίληψη για τον ρόλο που οφείλω να υπηρετώ ως Βουλευτής, με σεβασμό στην παράταξή μου και, πρωτίστως, στους πολίτες που με τίμησαν με την εμπιστοσύνη τους.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους