ΣΦΡΑΓΙΣΑΝ ΤΗΝ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑ ΜΥΚΟΝΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΛΛΟΙΩΘΟΥΝ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ,..ΟΤΑΝ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ ΜΠΑΙΜΟΒΓΑΙΝΕ Ο ΕΝΑς ΚΑΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΟΤΑΝ Η ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑ ΣΦΡΑΓΙΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΓΓΙΞΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ… Τότε ίσως πρέπει...

Πλήρες Κείμενο:

ΣΦΡΑΓΙΣΑΝ ΤΗΝ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑ ΜΥΚΟΝΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΛΛΟΙΩΘΟΥΝ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ,..ΟΤΑΝ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ ΜΠΑΙΜΟΒΓΑΙΝΕ Ο ΕΝΑς ΚΑΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΟΤΑΝ Η ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑ ΣΦΡΑΓΙΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΓΓΙΞΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ… Τότε ίσως πρέπει να σταματήσουμε για λίγο και να αναρωτηθούμε: Πόσο βαθιά μπορεί να έχει φτάσει η διαφθορά μέσα σε ορισμένες κρατικές υπηρεσίες; Στη Μύκονο η Εισαγγελία έδωσε εντολή να σφραγιστεί η Πολεοδομία και να τεθεί υπό αστυνομική φρούρηση.

Όχι για μια απλή διοικητική επιθεώρηση.

Οι αστυνομικοί έμειναν έξω από το κτίριο και δεν επιτρεπόταν η είσοδος, ώστε κανένα αρχείο και κανένα στοιχείο να μη μετακινηθεί ή αλλοιωθεί μέχρι να αρχίσει ο έλεγχος.

Και οι καταγγελίες που εξετάζονται δεν είναι αμελητέες.

Μιλούν για χαμένες οικοδομικές άδειες, καθυστερήσεις σε αυτοψίες και πρόστιμα, καταγγελίες για παράνομες άδειες και ακόμη και για περιπτώσεις όπου, σύμφωνα με τις καταγγελίες, μια άδεια για αποθήκη κατέληγε σε πολύ μεγαλύτερη κατασκευή. ΠΡΟΣΟΧΗ: Αυτά είναι αντικείμενο εισαγγελικής έρευνας και δεν σημαίνει ότι έχουν αποδειχθεί όλα.

Αλλά υπάρχει κάτι που έχει ήδη συμβεί και δεν είναι καταγγελία: Η ίδια η Πολεοδομία σφραγίστηκε για να προστατευθούν τα στοιχεία της έρευνας.

Και εδώ αρχίζει το πραγματικά μεγάλο ερώτημα.

Γιατί η Μύκονος δεν είναι η πρώτη φορά που ακούμε για δημόσια υπηρεσία και καταγγελίες διαφθοράς.

Πέρυσι είχαμε την υπόθεση της ΔΟΥ Χαλκίδας.

Εκεί η Αστυνομία ανακοίνωσε ότι εξάρθρωσε κύκλωμα στο οποίο κατηγορούνταν η διευθύντρια της ΔΟΥ, ο υποδιευθυντής, άλλοι υπάλληλοι και ιδιώτες για εκβιασμό επιχειρηματιών.

Στην έρευνα βρέθηκαν, σύμφωνα με την ΕΡΤ, σημειώσεις με ημερομηνίες, ονόματα και χρηματικά ποσά.

Δηλαδή ξανά το ίδιο μοτίβο: Δημόσια υπηρεσία – ιδιώτες – χρήματα – αποφάσεις – άδειες ή διοικητικές πράξεις.

Και ας πάμε τώρα στις παραλίες.

Εδώ δεν χρειάζονται θεωρίες.

Το ίδιο το Υπουργείο Περιβάλλοντος ανακοίνωσε το 2023 πρόστιμο 13.121.781 ευρώ σε beach bar στον Πάνορμο Μυκόνου, μετά από αυτοψία μικτού κλιμακίου, για αυθαίρετες κατασκευές.

Άρα το φαινόμενο των αυθαίρετων κατασκευών και της κατάληψης δημόσιου χώρου δεν είναι κάποιο διαδικτυακό παραμύθι. ΥΠΑΡΧΕΙ. ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΙ. ΕΧΕΙ ΕΛΕΓΧΘΕΙ. ΕΧΟΥΝ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΠΡΟΣΤΙΜΑ.

Το ερώτημα είναι άλλο: ΠΩΣ ΦΤΑΝΟΥΜΕ ΩΣ ΕΚΕΙ; Πώς μπορεί ένας ιδιώτης να κατασκευάζει αυθαίρετα; Πώς μπορεί να επεκτείνει μια επιχείρηση πάνω σε παραλία; Πώς μπορεί μια μικρή άδεια να καταλήγει —όταν αυτό πράγματι συμβαίνει και αποδεικνύεται— σε πολύ μεγαλύτερη κατασκευή; Και κυρίως: ΠΟΙΟΣ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟ ΕΙΧΕ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΠΡΙΝ ΧΤΙΣΤΕΙ; Γιατί μετά την κατασκευή είναι εύκολο να εμφανιστεί το κράτος και να πει: «Έγινε αυτοψία.» «Βεβαιώθηκε πρόστιμο.» «Δόθηκε εντολή κατεδάφισης.» Αλλά ο πολίτης έχει δικαίωμα να ρωτήσει: Πού ήταν ο έλεγχος όταν χτιζόταν; Και υπάρχει ακόμη ένα πιο σοβαρό ζήτημα. Στη Μύκονο, σύμφωνα με τις τρέχουσες καταγγελίες που ερευνώνται, υπάρχουν υποθέσεις όπου δικαστικές αποφάσεις και πολεοδομικές παραβάσεις φέρεται να μην αντιμετωπίστηκαν όπως έπρεπε.

Ο δικηγόρος Στέλιος Γκαρίπης υποστηρίζει μάλιστα ότι υπάρχουν περιπτώσεις όπου αποφάσεις του ΣτΕ δεν εφαρμόστηκαν.

Πρόκειται για δικές του καταγγελίες, οι οποίες δεν πρέπει να παρουσιάζονται ως τελεσίδικα διαπιστωμένα γεγονότα.

Και τότε ο πολίτης βρίσκεται μπροστά σε ένα παράλογο θέαμα: Ο ένας πληρώνει δικηγόρους, προσφεύγει στα δικαστήρια, κερδίζει μια απόφαση και περιμένει να εφαρμοστεί.

Και ο άλλος μπορεί —εάν ευσταθούν οι καταγγελίες— να χτίζει, να επεκτείνεται και να λειτουργεί μέχρι να κινηθεί ο μηχανισμός του κράτους.

Αυτό δεν είναι απλώς θέμα Μυκόνου.

Είναι θέμα κρατικού ελέγχου.

Γιατί όταν ένας δημόσιος υπάλληλος χρηματίζεται, δεν ζημιώνεται μόνο το Δημόσιο.

Νοθεύεται ο ανταγωνισμός.

Ο επιχειρηματίας που δεν πληρώνει για να παρανομήσει βρίσκεται απέναντι σε εκείνον που —εάν αποδειχθούν οι καταγγελίες— χρησιμοποιεί χρήμα και διασυνδέσεις για να παρακάμψει τον νόμο.

Και όταν κάποιος καταλαμβάνει παράνομα μια παραλία, δεν κλέβει απλώς χώρο από έναν άλλον επιχειρηματία.

Τον παίρνει από όλους τους πολίτες.

Η παραλία είναι δημόσιος χώρος.

Δεν είναι ιδιοκτησία του ισχυρότερου.

Δεν είναι ιδιοκτησία εκείνου που έβαλε περισσότερες ομπρέλες.

Δεν είναι ιδιοκτησία εκείνου που έχτισε πρώτος.

Και δεν μπορεί να γίνεται ιδιωτική επειδή κάποιοι κατάφεραν να παρακάμψουν τους ελέγχους. ΚΑΙ ΕΔΩ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΑ ΤΕΜΠΗ.

Εκεί η ίδια η εισαγγελική έρευνα κατέγραψε ότι από τον τόπο του δυστυχήματος απομακρύνθηκε σημαντικό αποδεικτικό υλικό και ότι αυτό δυσχέρανε την πλήρη συγκέντρωση και αξιοποίησή του. Στη Μύκονο λοιπόν βλέπουμε: «Σφραγίστε την υπηρεσία.

Μην αγγίξει κανείς τα αρχεία μέχρι να ελεγχθούν.» Στα Τέμπη, αντίθετα, έχει καταγραφεί από την εισαγγελική έρευνα ότι απομακρύνθηκαν από τον χώρο σημαντικά στοιχεία πριν ολοκληρωθεί η διερεύνηση.

Δεν είναι ίδια υπόθεση.

Δεν είναι ίδια πραγματικά περιστατικά.

Αλλά υπάρχει μία κοινή αρχή που δεν θα έπρεπε να χρειάζεται καν να εξηγείται: ΟΤΑΝ ΕΡΕΥΝΑΤΑΙ ΜΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ, ΠΡΩΤΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙΣ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΑ ΑΓΓΙΖΕΙΣ.

Γιατί διαφορετικά, όταν έρθει η ώρα να αναζητηθεί η αλήθεια, μπορεί να έχει μείνει μόνο η ερώτηση: «Πού πήγαν τα στοιχεία;» Και ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα: Δεν χρειάζεται να υπάρχει παντού διαφθορά.

Αρκεί να υπάρχει σε αρκετά σημεία και να μην ελέγχεται εγκαίρως.

Γιατί τότε ο νόμιμος πολίτης αρχίζει να αισθάνεται ότι ο νόμος δεν είναι ίδιος για όλους.

Και όταν ο πολίτης χάσει την πίστη του ότι η Πολιτεία ελέγχει εκείνον που παρανομεί, τότε δεν έχουμε απλώς πρόβλημα Πολεοδομίας. Έχουμε πρόβλημα κράτους δικαίου και σαυτο ευθύνεται αποκλειστικά η κυβέρνηση

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους