Η κυβέρνηση θριαμβολογεί, λέγοντας πως η Ελλάδα δανείζεται, δηλαδή εκδίδει ομόλογα, με επιτόκια χαμηλότερα από την Ιταλία ή τη Γαλλία - γεγονός που ισχύει φυσικά. Για ποιο λόγο όμως, εκτός από αυτούς...
Η κυβέρνηση θριαμβολογεί, λέγοντας πως η Ελλάδα δανείζεται, δηλαδή εκδίδει ομόλογα, με επιτόκια χαμηλότερα από την Ιταλία ή τη Γαλλία - γεγονός που ισχύει φυσικά.
Για ποιο λόγο όμως, εκτός από αυτούς που έχουμε ήδη αναφέρει στο https://x.com/ViliardosV/status/2100169768334475564 ; Για τον εξής επιπλέον: Τα 19 σημερινά ομόλογα αναφοράς (Benchmark Bonds) που έχει εκδώσει το Ελληνικό Δημόσιο, συνολικού ανεξόφλητου ποσού μόλις 93,354 δις € (https://pdma.gr/en/debt-instruments-issuance/benchmark-bonds-outstanding?utm_source=chatgpt.com), διέπονται (α) από αγγλικό δίκαιο και (β) περιλαμβάνουν CACs (=ρήτρες συλλογικής δράσης). Γράφουμε μόλις, επειδή η Ιταλία θα εκδώσει συνολικά 365 δις € μόνο το 2026 - ενώ η Γαλλία περί τα 480 δις € (η Ελλάδα έχει ανακοινώσει 8 δις €). Τα 4 τώρα από τα 19 ομόλογα, ανήκουν στις 5 σειρές που εκδόθηκαν το 2017 - αντικαθιστώντας τα 20 παλαιότερα ομόλογα του PSI του 2012.
Η μία σειρά με λήξη το 2023 έχει πλέον εξοφληθεί πλήρως, οπότε στον σημερινό πίνακα του ΟΔΔΗΧ παραμένουν 4 ενεργές σειρές - συνολικού ανεξόφλητου ύψους 24,13 δις € (τα υπόλοιπα 15 ομόλογα της λίστας, έως τα 19, είναι μεταγενέστερες νέες εκδόσεις και επανεκδόσεις από το 2018 έως σήμερα). Δηλαδή, το 100% των ομολόγων που εκδίδει η Ελλάδα, είναι ταυτόχρονα αγγλικού δικαίου και με CACs - επομένως ότι ασφαλέστερο για τους επενδυτές. (α) Τι σημαίνει αγγλικού δικαίου; Απλούστατα ότι, δεν μπορούν να τροποποιηθούν μονομερώς από την Ελλάδα, μέσω μιας αλλαγής της ελληνικής νομοθεσίας - όπως συνέβαινε πριν τη χρεοκοπία, όπου όλα σχεδόν τα ομόλογα ήταν εθνικού δικαίου.
Εκείνη την εποχή το ΔΝΤ, στην έκθεση του Μαρτίου 2012 (https://elibrary.imf.org/view/journals/002/2012/057/article-A001-en.xml?utm_source=chatgpt.com) εκτιμούσε ότι, σε περίπτωση εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, «το κρατικό χρέος υπό εθνικό δίκαιο πιθανότατα θα μετατρεπόταν με ισοτιμία 1:1 στο νέο εθνικό νόμισμα» - οπότε κατανοούμε το τεράστιο ρίσκο όλων όσων κατείχαν ελληνικά ομόλογα, αλλά και την αντίστοιχα μεγάλη διαπραγματευτική μας δυνατότητα που «ξεπουλήσαμε». (β) Τι σημαίνει «ρήτρα» CACs; Ότι προβλέπεται μία συγκεκριμένη διαδικασία - μέσω της οποίας, εφόσον συγκεντρωθούν οι απαιτούμενες πλειοψηφίες των ομολογιούχων, μία απόφαση για αλλαγή των όρων μπορεί να καταστεί δεσμευτική και για τη μειοψηφία.
Επομένως, από τα 93,354 δις € των σημερινών ομολόγων, το 100% είναι ταυτόχρονα αγγλικού δικαίου και με CACs - όπως συμβαίνει με όλα όσα εκδίδει η Ελλάδα διεθνώς.
Με την Ιταλία και με τη Γαλλία όμως δεν συμβαίνει κάτι ανάλογο (εκτός από τα CACs που ισχύουν για όλη την Ευρωζώνη) - οπότε, σε τυχόν έξοδο τους από την Ευρωζώνη, θα μπορούσαν να μετατρέψουν τα ομόλογα σε ευρώ στο εθνικό τους νόμισμα, με αναλογία 1:1. Λογικά λοιπόν δεν έχουν μεγαλύτερο ρίσκο οι επενδυτές, από ότι με την Ελλάδα; Μεγαλύτερο ρίσκο δεν σημαίνει υψηλότερα επιτόκια; Επομένως, δεν είναι ανόητες οι θριαμβολογίες της κυβέρνησης;
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους