Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο Εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Γιώργος Παναγιωτόπουλος, μιλά με τον δικό του «ατακαδόρικο» τρόπο από την Κουμουνδούρου, για την σχέση του με την πολιτική, τον λόγο που βρίσκεται στον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, τα σχόλια για το βάρος του και αφηγείται την ιστορία της οικογένειας του στη Σάσα Σταμάτη και τα «Παραπολιτικά»: Με έναυσμα τις εκπομπές που παρακολουθούσε ακόμη από τη μαυρόασπρη τηλεόραση, ο Γιώργος Παναγιωτόπουλος, εκπρόσωπος Τύπου και Επικοινωνίας του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., γοητεύτηκε από την πολιτική και αποφάσισε να την υπηρετήσει.

Παράλληλα δραστηριοποιήθηκε στον ιδιωτικό τομέα, αλλά και ως ελεύθερος επαγγελματίας, δημιουργώντας οικογένεια με την επί 34 χρόνια σύζυγό του και απολαμβάνει τη ζωή, όπως λέει στο «Π», αναζητώντας γεύσεις παρακολουθώντας τις Τέχνες, έχοντας πρόγραμμα να φροντίζει την υγεία του και αποσύροντας τους… κομπιλεξικούς και τους τελειωμένους του διαδικτύου.

Η πολιτική πώς μπήκε στη ζωή σας; Το 1972, στο νηπιαγωγείο, έφτασε στο σπίτι η τηλεόραση Uranya και άλλαξαν όλα.

Έβλεπα ένα περίεργο πουλί με έναν στρατιώτη, άκουγα εμβατήρια ανάμεσα στις εκπομπές και τον πατέρα μου να βρίζει τη χούντα.

Αργότερα, ακολουθώντας τον πατέρα μου, έμαθα ότι είχε έρθει ένας Παπανδρέου, που θα άλλαζε τα πάντα.

Μετά ήρθε η μαγεία του ’81 και το ’82, με τη φυσική ροή των πραγμάτων, εντάχθηκα στην ΠΑΜΚ (το μαθητικό του ΠΑΣΟΚ). Θυμάμαι που μελετούσαμε τη διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη και περνούσαμε ώρες ατελείωτες θέλοντας να αλλάξουμε τον κόσμο.

Γιατί πήγατε από το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ και παραμείνατε εκεί; Αργότερα ήρθε η Αυτοδιοίκηση, οι κόντρες με το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ, η ένταξη στην Αριστερή Πρωτοβουλία του Παναγιωτακόπουλου και, μια μέρα, ξυπνήσαμε και μάθαμε ότι το ΠΑΣΟΚ θα συγκυβερνήσει με τον Σαμαρά.

Τίτλοι τέλους, ψήφος στον ΣΥΡΙΖΑ και το 2019 βρέθηκα ομιλητής στην ιστορική συγκέντρωση του Γαλατσίου, όταν ιδρύσαμε την Προοδευτική Συμμαχία, το «Π.Σ.» στο όνομα ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Νέο κόμμα, νέοι σύντροφοι, φιλίες βαθιές με τους παλιούς συντρόφους, αλλά μένω ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. και πιστεύω ότι μόνο μια Αριστερά με γωνίες, χωρίς μακιγιάζ και εξαρτήσεις μπορεί να εγγυηθεί μια άλλη πολιτική.

Ποια ήταν η πιο δύσκολη στιγμή της ζωής σας; Αναμφίβολα το 1997.

Έχω περάσει και μια εκπληκτική επαγγελματική περίοδο ως creative director σε πολυεθνικές διαφημιστικές εταιρείες, έχω μαζέψει εθνικά και διεθνή βραβεία, όλα γρήγορα, όλα σωστά.

Η σύζυγος είναι έγκυος στο τρίτο παιδί, έχουμε φτιάξει με έναν καλό και έναν κακό συνέταιρο την πρώτη διαφημιστική μας εταιρεία, «πάμε σφαίρα», μέχρι που ο κακός συνέταιρος μας πήρε στον λαιμό του και μπαμ.

Εβδομήντα εκατομμύρια δραχμές καθαρή ζημιά και φτου κι απ’ την αρχή.

Αυτό το θεωρούσα ευλογία, επειδή συνέβη στην πρώτη επιχείρηση.

Έπαθα κι έμαθα.

Τα επόμενα χρόνια και μέχρι σήμερα, μόνο επιτυχίες.

Σε 18 μήνες το ξεπεράσαμε με τον καλό συνέταιρο και κουμπάρο.

Τόσο κράτησε η δοκιμασία.

Αυτό που με έφερε στα απόλυτα όρια ήταν ότι περάσαμε μια σύνθετη και πολύ δύσκολη περίπτωση υγείας με τον τρίτο μας γιο την ίδια χρονιά με τη «χρεοκοπία». Τέλος καλό κι εδώ χάρη σε έναν υπέροχο παιδιάτρο, τον καθηγητή Κωνσταντόπουλο.

Σήμερα αυτό το παιδί διαπρέπει επιστημονικά και επαγγελματικά και μας διδάσκει ότι το μόνο που έχει αξία είναι η υγεία και η αγάπη.

Χωρίς αυτά, όλα ασήμαντα.

Πού μάθατε να παίζετε πιάνο και σκάκι; Ξεκίνησα το πιάνο μικρός με έναν εκπληκτικό δάσκαλο και μαέστρο, τον Γιάννη Κυριακουλάκη. Στην Β΄Λυκείου , η κλασική μουσική έγινε παρελθόν, στα πλήκτρα πέρασαν η ροκ και το λαϊκό και μετά «αραίά και που». Το σκάκι ήρθε στην πορεία, κάπου στην Α΄ Γυμνασίου.

Από μικρός ήθελα να καταφέρνω να προβλέπω τις κινήσεις των άλλων.

Να έχω στρατηγική και υπομονή.

Αυτά με βοήθησαν εξαιρετικά στη δουλειά μου και θεωρώ ότι θα έπρεπε το σκάκι να αποτελεί σχολικό μάθημα.

Δεν το άφησα, δεν με άφησε, πορευόμαστε και θα δούμε.

Με τη σύζυγό σας, τη Μαριάνθη, είστε μαζί 34 χρόνια.

Πώς γνωριστήκατε; Είναι η μικρή αδελφή αδελφικού φίλου.

Βέβαια, τα πέντε χρόνια διαφοράς στο σχολείο ήταν μια σημαντική διαφορά.

Φεύγοντας από την Αμαλιάδα για σπουδές, την άφησα παιδί το 1986 και, τυχαία, τα Χριστούγεννα του ’92, σε φιλικό σπίτι, τη συνάντησα και ρώτησα τον αδελφικό φίλο, «ρε συ Φίλιππε, ποιο είναι αυτό το εκπληκτικό γκ@@@ι;». Μου απάντησε «είναι η Μαριάνθη, ρε», και, αφού δήλωσα έκπληκτος για την πρόοδό της στις 14 Φεβρουαρίου πήγα σπίτι της και τη ζήτησα από τον πατέρα της.

Αυτά πήγαν πολύ καλά – νομίζω ότι δεν μπορούσε να πάει καλύτερα.

Ήρθαν, κατά σειρά, ο Κωνσταντίνος, μετά ο Γιώργος (Γιώργος ο πεθερός – αν ήθελα ας έκανα κι αλλιώς) και τελευταία ο Δημήτρης. Μαγειρεύετε; Θα ήταν επικίνδυνο για τη δημόσια ασφάλεια.

Επικά τραγικός στο μαγείρεμα, εξαιρετικά αποτελεσματικός στο να εντοπίζω σε όλο τον κόσμο όπου έχω ταξιδέψει, για δουλειές και τουρισμό, τα καλύτερα εστιατόρια των τόπων.

Η γεύση είναι εξίσου σημαντική με την ποίηση (την οποία επίσης υπηρετώ) και τις λοιπές Τέχνες.

Όταν γνωρίζω άνθρωπο που δεν του αρέσει το καλό φαγητό, αναρωτιέμαι για ποιο άλλο «έγκλημα» είναι ικανός.

Σας απασχόλησε ποτέ το θέμα των κιλών; Όχι.

Μάλιστα, όταν μου επισημαίνει κάποιος ότι είμαι «παχουλός», τους απαντώ ότι είμαι, απλώς, ένας καλοφαγάς χοντρός.

Βέβαια, παρότι οι εξετάσεις μου είναι άριστες, επειδή ουδείς υπεράνω της φύσης και το γήρας ουκ έρχεται μόνον, μετά τις εκλογές του ’27 «θα το ράψω», για να γυρίσω στις εργοστασιακές μου ρυθμίσεις.

Είμαι κατά των επεμβάσεων, αν δεν συντρέχουν ιατρικοί λόγοι, και δεν θα ήθελα να συναντηθώ με αυτούς τους λόγους.

Έχουμε και την ελπίδα για εγγόνια, οπότε με πρωτοβουλία της Μαριάνθης μάλλον έρχεται… διατροφικό μνημόνιο.

Σας έχουν κάνει bullying για τα κιλά σας; Σοβαρός άνθρωπος, ποτέ.

Διάφοροι κομπλεξικοί και τελειωμένοι του διαδικτύου, ναι.

Αλλά αδιάφορο για μένα.

Ζω τη ζωή.

Θυμάμαι έναν τέτοιο στο Facebook, που του απάντησα: «Καλύτερα 150 κιλά έξυπνος και καλός άνθρωπος, παρά 80 κιλά βλάκας». Έκτοτε εξαφανίστηκε.

Τόσο απλά.

Γεμίσαμε άμυαλους «σφίχτες». Έλεος με τα προκάτ πρότυπα. Δείτε απόσπασμα της συνέντευξης με «πικάντικες» λεπτομέρειες που δεν έχουν καταγραφεί στο έντυπο δημοσίευμα:

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους