🖋️Αυτή είναι η πρώτη συνέντευξη που δίνω και δεν παίρνω και μπορώ να πω ότι χαίρομαι για το τίτλο «Πιστεύω ότι ο φόβος δεν κρατά για πάντα…». Το καβούκι μου το έσπασα με αφορμή το ντοκιμαντέρ «11...

Πλήρες Κείμενο:

🖋️Αυτή είναι η πρώτη συνέντευξη που δίνω και δεν παίρνω και μπορώ να πω ότι χαίρομαι για το τίτλο «Πιστεύω ότι ο φόβος δεν κρατά για πάντα…». Το καβούκι μου το έσπασα με αφορμή το ντοκιμαντέρ «11 χρόνια δίκη της Χρυσής Αυγής: ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΗΣ» στον συνάδελφο με το απαλό βλέμμα Alexandros Stergiopoulos για το gazzetta.gr. 🗣️ Προσωπικά δεν πιστεύω ότι θα ξεμπερδέψουμε ποτέ με τον φασισμό, όσο οι κοινωνίες λειτουργούν και εξουσιάζονται με τον τρόπο που συμβαίνει μέχρι και σήμερα.

Και δεν αναφέρομαι μόνο στον φασισμό όπως "οπτικοποιήθηκε" ας πούμε μέσω της Χρυσής Αυγής σε όλους μας.

Μιλάω για τον καθημερινό φασισμό.

Αυτόν που θα στραβοκοιτάξει έναν μετανάστη στο λεωφορείο, θα κοροϊδέψει ένα gay ζευγάρι που περπατά στο πάρκο, θα προσεγγίσει με τρόπο που θα νιώσει άσχημα μια θηλυκότητα… Ξέρεις, είναι πάρα πολύ εύκολο να γίνεις φασίστας.

Να σου φταίνε πάντα οι άλλοι που συμπτωματικά θα τους αισθάνεσαι και πιο αδύναμους από εσένα, άσχετα αν εσύ δεν μπορείς να σηκώσεις κεφάλι στο αφεντικό σου την ώρα που εκείνοι διέσχισαν θάλασσες για μια καλύτερη ζωή.

Το δύσκολο είναι να εναντιωθείς στο κυρίαρχο, να αμφισβητήσεις, να διεκδικήσεις, να συμπεριλάβεις, να κατανοήσεις, να δημιουργήσεις ρωγμές.

Τραμπουκισμοί, μαχαίρια και δέκα εναντίον ενός είναι για τους δειλούς, για όσους επιλέγουν να ζουν τη ζωή τους έρποντας. ✊Το κίνημα πλέον, ειδικά τα τελευταία χρόνια, δεν έχει να τα βάλει μόνο με το κράτος, αλλά και με το φανερό και ξεδιάντροπο παρακράτος.

Άνθρωποι που αγωνίζονται για μια καλύτερη κοινωνία δεν ξέρουν ποια μέρα θα τους κληρώσει κάποια δικογραφία που θα τους καταστρέψει τη ζωή.

Άνθρωποι της διεκδίκησης βρίσκονται ξανά και ξανά με δικαστήρια στην πλάτη και ένα τεράστιο οικονομικό και ψυχικό κόστος.

Όλο αυτό αναπόφευκτα γεννά κούραση και δημιουργεί αμηχανία στο εδώ και τώρα.

Ωστόσο, επιλέγω να παραμένω αισιόδοξη.

Πιστεύω στις ζυμώσεις και τις διεργασίες που γίνονται σε όποιον ρυθμό κι αν συμβαίνουν και παρατηρώ ότι ο κόσμος εξακολουθεί να μιλάει μεταξύ του, να μοιράζεται ιδέες και σκέψεις.

Πιστεύω στις εκπλήξεις και τις προσδοκώ.

Πιστεύω ότι ο φόβος δεν κρατά για πάντα… ▪️Για να απαντήσουμε στο αν η αντιβία είναι η λύση, νομίζω ότι χρειάζεται να δούμε πώς και από ποιους ορίζεται το τί είναι βία τελικά.

Η σκόπιμη σύγχυση και η προσαρμοστικότητα που της προσδίδουν ανάλογα με τι χρειάζεται να εξυπηρετήσουν κάθε στιγμή, δίνει τον τόνο στο τί είναι αντιβία και αυτό που τελικά τους εναντιώνεται.

Τα σκάνδαλα που βιώνουμε το ένα μετά το άλλο, είναι βία; Η ακρίβεια, είναι βία; Ο εκτοπισμός των ανθρώπων από τις γειτονιές τους λόγω airbnb και πανάκριβων ενοικίων, είναι βία; Η ελεγχόμενη και κατευθυνόμενη δικαιοσύνη, είναι βία; Τα λογοκριμένα Μέσα Ενημέρωσης, είναι βία; Η απαξίωση της ζωής μας, είναι βία; Οι εκτελέσεις παιδιών από αστυνομικούς, είναι βία; Οι άνθρωποι που βυθίζονται σε ελληνικά ύδατα, είναι βία; Οι εργασιακές γαλέρες και τα εργατικά «ατυχήματα», είναι βία; Το φακέλωμα των ανθρώπων που αγωνίζονται, είναι βία; Τα στημένα κατηγορητήρια, είναι βία; Η ποινικοποίηση της αλληλεγγύης, είναι βία; Αν σε όλα αυτά απαντάμε «ναι», τότε αντιβία είναι η άρνηση να τα αποδεχτούμε; 📃 Στα σχόλια όλη η κουβέντα μας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους