Ακολουθεί μία -νομίζω- αντιδημοφιλής άποψη: Τον τελευταία καιρό, εννοώντας τον τελευταίο χρόνο σχεδόν, παρακολουθώ με μία μικρή δυσπιστία το μοτίβο με το οποίο η Αριστερά ανακαλύπτει κάθε λίγο και...

Πλήρες Κείμενο:

Ακολουθεί μία -νομίζω- αντιδημοφιλής άποψη: Τον τελευταία καιρό, εννοώντας τον τελευταίο χρόνο σχεδόν, παρακολουθώ με μία μικρή δυσπιστία το μοτίβο με το οποίο η Αριστερά ανακαλύπτει κάθε λίγο και λιγάκι ένα επιτυχημένο πολιτικό παράδειγμα κάπου στον κόσμο και αμέσως ξεκινάμε "μα γιατί δεν το κάνουμε και εμείς εδω;". Πριν από έναν χρόνο ήταν ο Μαμντάνι, πριν από λίγες μέρες ήταν η Εράλπ.

Και δεν λέω, καλά κάνουμε και παρακολουθούμε τι συμβαίνει πέρα από τη γειτονιά μας, τι δουλεύει, τι κινητοποιεί τους ανθρώπους ή τι καινούργιο μπορεί να παραχθεί.

Αλλά στην τελική, αν μας ενθουσιάζει τόσο η αναζήτηση επιτυχημένων μοντέλων, ο Πελετίδης είναι δήμαρχος στην Πάτρα εδώ και δώδεκα χρόνια.

Υπάρχουν επίσης κομμουνιστές δήμαρχοι στην Καισαριανή, στο Χαϊδάρι, στην Πετρούπολη, στον Τύρναβο και στην Ικαρία.

Κι όμως δεν υπάρχουν κάθε έξι μήνες αναλύσεις για το "μοντέλο Τυρνάβου". Προφανώς δεν υποστηρίζω ότι πρέπει να αρχίσουμε να αντιγράφουμε τον Πελετίδη αντί για τον Μαμντάνι ούτε ότι είναι συγκρίσιμες περιπτώσεις.

Αυτό που λέω είναι ακριβώς το αντίθετο.

Δηλαδή να μην συμπεριφερόμαστε στην πολιτική με όρους franchising.

Κάθε πολιτικό εγχείρημα γεννιέται μέσα σε συγκεκριμένες κοινωνικές σχέσεις, συλλογικές διεργασίες, ιστορίες και πρόσωπα.

Μπορούμε και πρέπει να μαθαίνουμε από όσα πετυχαίνουν αλλού.

Αλλά έχει τεράστια διαφορά το να μαθαίνεις από μία εμπειρία και άλλο να ψάχνεις κάθε τόσο το επόμενο έτοιμο μοντέλο ώστε να το αντιγράψεις (βλ. Do it like Mamdani). Αυτά δεν τα λέω επειδή είμαι στραβόξυλο (μπορεί και να είμαι δλδ) ή επειδή μου αρέσει να βλέπω τους ανθρώπους απελπισμένους.

Απλά πιστεύω ακράδαντα ότι η συνεχής αναζήτηση μιας πετυχημένης συνταγής που κάπου αλλού "δούλεψε" συνήθως τελειώνει με την ανακάλυψη ότι εδώ δεν δουλεύει ακριβώς το ίδιο.

Και μετά έρχεται άλλη μία απογοήτευση.

Παραμένοντας απαισιόδοξα αισιόδοξος νομίζω ότι πολύ πιο χρήσιμο θα είναι όχι τι μπορούμε να αντιγράψουμε από τη Νέα Υόρκη, το Βερολίνο ή την Πάτρα, αλλά τι μπορούμε να επινοήσουμε εμείς, μέσα στις δικές μας συνθήκες. Γιατί όπως θα έλεγε και η Tina Turner: We don't need another hero.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους