Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Για πρώτη φορά, φέτος ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου δεν ήταν στο Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή με τη φυσική του παρουσία.

Ένα πρόβλημα υγείας τον κράτησε μακριά από το καθιερωμένο του ραντεβού με την ιστορία, με τη νιότη, με τους αγώνες που γίνονται τραγούδι.

Το αποτύπωμά του είναι βαθιά ριζωμένο στο Φεστιβάλ, 51 χρόνια συνεχώς ήταν παρών και τα τραγούδια του έγιναν η κοινή μας αναπνοή.

Βρίσκεται μαζί μας στον νου και στην καρδιά κάθε ανθρώπου που περπατά αυτές τις μέρες στις κόκκινες πολιτείες των ονείρων μας.

Είναι παρών σε κάθε υψωμένη γροθιά, σε κάθε βλέμμα γεμάτο ελπίδα, σε κάθε νεανικό χείλος που τραγουδάει τα αθάνατα τραγούδια που αυτός ερμήνευσε. Ο Βασίλης δεν είναι απλώς ένας καλλιτέχνης που φιλοξενείται στη σκηνή του Φεστιβάλ· είναι η ίδια η φωνή των οραμάτων μας, το soundtrack των πιο όμορφων αρνήσεων και των πιο μεγάλων μας «ναι». Μπορεί η φωνή του να μην αντήχησε φέτος από τα ηχεία, αντηχεί όμως μέσα στα στήθη μας.

Γιατί οι ποιητές της γενιάς μας δεν λείπουν ποτέ.

Παραμένουν στις καρδιές μας, να μας θυμίζουν πως «ο δρόμος είναι μακρύς» και πως θα τον περπατήσουμε ξανά μαζί. * Το βίντεο είναι από το 50ο Φεστιβάλ ΚΝΕ- Οδηγητή όπου ο γραμματέας της ΚΝΕ του προσέφερε αναμνηστικό γιατί «Το Φεστιβάλ και ο Βασίλης βαδίζουν πλάι-πλάι»

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους