Θρησκευτικό τραύμα. Οι άνθρωποι που από μικροί κατευθύνθηκαν στο να πιστέψουν σε μια θρησκεία, δεν θυμούνται μόνο ή ακριβώς ότι τους έλεγαν, αλλά θυμούνται και πώς ένιωθαν όταν τα άκουγαν ή όταν...

Πλήρες Κείμενο:

Θρησκευτικό τραύμα. Οι άνθρωποι που από μικροί κατευθύνθηκαν στο να πιστέψουν σε μια θρησκεία, δεν θυμούνται μόνο ή ακριβώς ότι τους έλεγαν, αλλά θυμούνται και πώς ένιωθαν όταν τα άκουγαν ή όταν τολμούσαν να ρωτήσουν, να αμφιβάλουν ή να πουν "δεν το πιστεύω". Όταν ένα παιδί ακούει διαρκώς ότι το να αμφιβάλει είναι αμαρτία, ότι θα τιμωρηθεί αν δεν υπακούσει ή ότι θα χάσει την αγάπη των δικών του αν δεν πιστεύει "σωστά", μπορεί να μάθει να φοβάται ακόμη και τις σκέψεις του.

Δημιουργούνται φόβοι, φοβίες, ενοχές, ντροπή, σύγχυση και δυσκολεύονται να ξεχωρίσουν την πραγματικότητα από την φαντασία.

Στα παιδιά, το άγχος μπορεί να φανεί με εφιάλτες, πόνους στην κοιλιά, έντονο φόβο μήπως κάνουν κάτι λάθος ή ακόμη και με νυχτερινή ενούρηση.

Κανένα από αυτά, μόνο του, δεν αποδεικνύει την αιτία, είναι όμως σημάδια που πρέπει να διερευνήσουμε.

Και όλα αυτά, δυστυχώς, δεν εξαφανίζονται μόλις μεγαλώσει.

Μπορεί αργότερα να εμφανίζονται ως άγχος, ενοχές όταν βάζει όρια, φόβο να εκφράσει διαφωνία, ή τα συναισθήματα και τις σκέψεις σου.

Μπορεί να βρίσκεται μονίμως σε επιφυλακή, να μην αντιδρά όταν κάποιος του μιλά άσχημα ή να συμφωνεί για να αποφύγει την απόρριψη.

Μερικές φορές ίσως να συνηδειτοποιεί από πού έρχεται η αντίδρασή του, άλλες φορές όμως μπορεί να νιώθει την ένταση μόνο στο σώμα του.

Γι’ αυτό έχει σημασία να ξεχωρίσουμε ότι είναι λάθος να απαιτούμε από τα παιδιά να πιστέψουν, ιδίως επιστρατεύοντας κάτι που μπορεί να προκαλέσει φόβο ή ντροπή.

Και δεν μιλάμε απλά για αυστηρή ανατροφή.

Πλέον σε χώρες, αλλά ακόμα και σε εκκλησίες όπως αυτή την Αγγλίας, αναγνωρίζεται ότι η συστηματική επιβολή, επιρροή και ο έλεγχος σε θρησκευτικό πλαίσιο, συνιστούν πνευματική κακοποίηση και ότι όταν αφορούν παιδιά πρέπει να αντιμετωπίζονται ως μορφή συναισθηματικής κακοποίησης.

Αυτό σημαίνει ότι ο φόβος και ο έμμεσος εξαναγκασμός έχουν όρια που δεν δικαιούμαστε ούτε να αγνοούμε κι ούτε να ξεπερνάμε.

Τα παιδιά μας έχουν δικαίωμα στην ελευθερία της σκέψης και της συνείδησης.

Οι γονείς μπορούν να τα καθοδηγούν ανάλογα με την ηλικία και την ωριμότητά τους. Να τα καθοδηγούν, αλλά όχι να τους στερούν τον χώρο να σκεφτούν και να αποφασίσουν.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους