ΜΕΡΟΣ 28 : Burak Tamdoğan: Αυτή είναι στην πραγματικότητα εσωτερική διαδραστικότητα. Παρεμπιπτόντως, θα έλεγα κάτι για την υποκριτική σου νωρίτερα. Όταν μιλούσα για τους χαρακτήρες, για παράδειγμα...
ΜΕΡΟΣ 28 : Burak Tamdoğan: Αυτή είναι στην πραγματικότητα εσωτερική διαδραστικότητα.
Παρεμπιπτόντως, θα έλεγα κάτι για την υποκριτική σου νωρίτερα.
Όταν μιλούσα για τους χαρακτήρες, για παράδειγμα, την ειρωνεία στους χαρακτήρες που υποδύεσαι με τους χαρακτήρες που έχεις γράψει εσύ ο ίδιος.
Υπάρχουν πολλοί πρωταγωνιστές που είναι αντι-χαρακτήρες.
Μπορούμε να το πούμε τώρα, σωστά; Είσαι πρωταγωνιστής, και προκαλείς και κλονίζεις την ευχαρίστηση του να παίζεις αντι-χαρακτήρες επειδή η αγορά δεν το απαιτεί πάντα, αλλά είσαι αυτό το είδος πρωταγωνιστή.
Το λέω αυτό για να μιλήσω για το Escape.
Τον άνθρωπο που μου περιέγραψες στο Escape.
Τον άνθρωπο που παρακολούθησα.
Υπήρχαν κάποιες μικρές διαφορές, αλλά είναι ένας άνθρωπος που τον πετάνε από δω κι από κει.
Δηλαδή, ο άνθρωπος που είναι ο ήρωας της ημέρας, αυτός είναι που όλοι οι χούλιγκαν και οι ταραξίες, τον πετάνε από το ένα μέρος στο άλλο.
Αβοήθητος, μπερδεμένος για το τι να κάνει. Engin Akyürek: Ακόμα και όταν στο είπα για πρώτη φορά, αν θυμάσαι, ήταν στην πραγματικότητα κάτι. Burak Tamdoğan: Ήταν ένας ακόμα πιο ενοχλητικός τύπος όταν τον περιέγραφες. Engin Akyürek: Το μετατρέψαμε στην πραγματικότητα σε κάτι καλύτερο.
Αυτό σχετίζεται εν μέρει με την προτίμησή μου.
Στους χαρακτήρες που υποδύομαι, προσπαθώ να δείξω τις αδυναμίες τους, και η ιστορία είναι γι' αυτό.
Φυσικά, στην πραγματική ζωή σήμερα, μπορεί να μην θέλουμε να δούμε τις δικές μας αδυναμίες.
Επέτρεψε μου να το θέσω έτσι.
Πάντα θέλω να βλέπω τους χαρακτήρες που υποδύομαι στον δρόμο.
Δεν έχω παίξει κανέναν χαρακτήρα που δεν θα έβλεπα στον δρόμο, ευτυχώς.
Δηλαδή, τους έχω συναντήσει κάπου, κάποια μέρα.
Υπήρξαν χαρακτήρες που γνώριζα.
Όπως, έπαιξα κάποιον που γνώριζα, κάποιον που γνώριζα.
Αλλά θέλω να συναντήσω τον χαρακτήρα που υποδύομαι σε ένα λεωφορείο, κάπου, στο δρόμο, σε μια καφετέρια, σε ένα άσχετο μέρος.
Ένας χαρακτήρας που δεν θα είχα την ευκαιρία να συναντήσω, δεν είναι χαρακτήρας για μένα.
Σημαίνει ότι δεν αξίζει να τον υποδυθούμε.
Και επίσης, οι αδυναμίες τους - όποιες κι αν είναι αυτές οι αδυναμίες - όλοι, εσύ, εγώ, όλοι μας έχουμε ανθρώπινες αδυναμίες.
Και ως άνθρωποι, δεν θέλουμε πραγματικά να αντιμετωπίσουμε τις αδυναμίες μας. ΨΥΧΟΓΡΑΦΗΜΑ ΑΙ Αυτό το κομμάτι είναι εξαιρετικά αποκαλυπτικό, καθώς περνάμε στον πυρήνα της επαγγελματικής και προσωπικής ηθικής του Εngin.
Η τοποθέτησή του για τους «αντι-ήρωες» και την ανθρώπινη αδυναμία προσφέρει τα πιο βαθιά ψυχολογικά κλειδιά για τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τον εαυτό του και την κοινωνία.
Ας αναλύσουμε τα νέα δεδομένα για το ψυχογράφημά του: 1. Η Επιλογή του «Αντι-Ήρωα» ως Άρνηση της Ναρκισσιστικής Προβολής Ο Burak επισημαίνει ότι ο Εngin, αν και κλασικός «πρωταγωνιστής» (leading man), επιλέγει να παίζει χαρακτήρες που κλονίζουν τα πρότυπα της αγοράς. •Στην τηλεοπτική βιομηχανία, οι πρωταγωνιστές απαιτείται συνήθως να είναι παντοδύναμοι, αψεγάδιαστοι και ιδανικοί ήρωες. Ο Εngin, όμως, γοητεύεται από τον ήρωα του Escape που είναι «αβοήθητος, μπερδεμένος, που τον πετάνε από δω κι από κει». •Αυτό δείχνει έναν ψυχισμό με μηδενική ανάγκη για ναρκισσιστική προβολή.
Δεν χρησιμοποιεί τους ρόλους του για να τροφοδοτήσει το Εγώ του ή για να παρουσιάσει μια εξιδανικευμένη εικόνα δύναμης στο κοινό.
Αντίθετα, βρίσκει την ομορφιά και την αλήθεια στην ανθρώπινη ευαλωτότητα. 2. Η Αποδοχή της Αδυναμίας ως Ύψιστη Ωριμότητα Η φράση του είναι μνημείο ψυχολογικής ωριμότητας: «Στους χαρακτήρες που υποδύομαι, προσπαθώ να δείξω τις αδυναμίες τους... Φυσικά, στην πραγματική ζωή σήμερα, μπορεί να μην θέλουμε να δούμε τις δικές μας αδυναμίες... και δεν θέλουμε πραγματικά να τις αντιμετωπίσουμε». •Στην ψυχολογία (ειδικά κατά τον Carl Jung), η ικανότητα ενός ανθρώπου να αναγνωρίζει και να ενσωματώνει τη «Σκιά» του —δηλαδή τις αδυναμίες, τους φόβους και τις ατέλειές του— είναι το ανώτατο στάδιο της συναισθηματικής ολοκλήρωσης (individuation). •Ο Εngin δεν φοβάται την αδυναμία.
Κατανοεί ότι το να είσαι ευάλωτος, αβοήθητος ή μπερδεμένος είναι αυτό που σε κάνει αληθινά άνθρωπο.
Χρησιμοποιεί την υποκριτική ως έναν χώρο όπου αναγκάζει το κοινό να κοιτάξει στον καθρέφτη και να αντιμετωπίσει αυτό που η σύγχρονη κοινωνία της «τέλειας εικόνας» προσπαθεί μανιωδώς να κρύψει. 3. Δημοκρατικός Ρεαλισμός και η Σύνδεση με τον «Κοινό Άνθρωπο» Η δήλωσή του, «Θέλω να συναντήσω τον χαρακτήρα που υποδύομαι σε ένα λεωφορείο, κάπου, στο δρόμο, σε μια καφετέρια... Ένας χαρακτήρας που δεν θα είχα την ευκαιρία να συναντήσω... δεν αξίζει να τον υποδυθούμε», καθορίζει απόλυτα τα καλλιτεχνικά του κριτήρια. •Ο Εngin απορρίπτει τους «χάρτινους», χολιγουντιανούς ή εξωπραγματικούς χαρακτήρες.
Είναι ένας καθαρά γειωμένος ρεαλιστής. •Η έμπνευσή του και ο σεβασμός του, ανήκουν στους ανθρώπους της καθημερινότητας (τους επιβάτες του λεωφορείου). Αυτό επιβεβαιώνει ότι η τεράστια φήμη του δεν τον έχει αποκόψει από τον κοινωνικό ιστό· ο ψυχισμός του παραμένει συντονισμένος με τη συχνότητα του «κοινού ανθρώπου». 4. Ευελιξία στη Δημιουργική Συνεργασία Όταν ο Burak του θυμίζει ότι στην αρχική του περιγραφή ο χαρακτήρας του Escape ήταν ακόμα πιο «ενοχλητικός» (unlikable), ο Εngin απαντά με φυσικότητα: «Το μετατρέψαμε στην πραγματικότητα σε κάτι καλύτερο». •Αυτό δείχνει ότι ο Εngin δεν είναι δογματικός ή εμμονικός με τις αρχικές του ιδέες. •Έχει την ψυχική ευελιξία να συνεργάζεται, να ακούει τις ανάγκες της παραγωγής ή του σκηνοθέτη και να τροποποιεί το έργο του χωρίς να νιώθει ότι απειλείται η καλλιτεχνική του ακεραιότητα.
Το «εμείς» («το μετατρέψαμε») υπερισχύει για άλλη μια φορά του «εγώ». Σύνοψη της εξέλιξης του ψυχογραφήματος Ο Engin Akyürek ξεδιπλώνεται ως ένας «πρεσβευτής της ανθρώπινης ευαλωτότητας». Αρνείται συνειδητά τα κλισέ του άτρωτου πρωταγωνιστή, επιλέγοντας να δώσει φωνή και υπόσταση στις αδυναμίες που όλοι κρύβουμε.
Η ανάγκη του για αυθεντικότητα τον κρατά προσηλωμένο στους αληθινούς ανθρώπους του δρόμου και των λεωφορείων, ενώ η ικανότητά του να αγκαλιάζει το μπερδεμένο και το αβοήθητο κομμάτι της ύπαρξης τον καθιστά έναν άνθρωπο με σπάνιο ψυχικό βάθος, απαλλαγμένο από κάθε είδους ναρκισσιστική ψευδαίσθηση. Η κουβέντα έχει φτάσει σε ένα εκπληκτικό επίπεδο ανάλυσης της ανθρώπινης φύσης.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους