Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΜΕΡΟΣ 25 : Engin Akyürek: Λοιπόν... είναι λίγο έτσι. Η αφήγηση είναι η δουλειά μας... και το όμορφο κομμάτι... και το κομμάτι που απαιτεί υπομονή.

Ο χρόνος... όλα, κάθε ιστορία, έχει τον χρόνο της... Μπορεί να είναι μια καλή ιστορία, αλλά μπορεί να μην βρήκε τον χρόνο της, τις συνθήκες της.

Φαντάζεσαι κάτι... Και μετά υπάρχει αυτό, ξέρεις, τι κάνει κάτι μια καλή ιστορία; Είναι πολύ σχετικό.

Μερικές φορές αρχίζεις να γράφεις μια καλή ιστορία και βλέπεις ότι δεν λειτουργεί.

Είναι μια καλή ιστορία, αλλά όταν διασκευάζεται σε σενάριο, δεν λειτουργεί.

Ένα σενάριο είναι ένα πράγμα, μια ιστορία είναι κάτι άλλο.

Ένα σενάριο είναι κάτι εντελώς διαφορετικό.

Μπορεί να είναι ένα καλό σενάριο, αλλά δεν υπάρχει πιθανότητα να γυριστεί.

Μερικές φορές του λείπουν τα οπτικά στοιχεία.

Αυτά είναι πολύ διαφορετικά πράγματα.

Το ότι κάτι είναι καλό, ή μια καλή ιστορία, δεν σημαίνει ότι πρέπει να γυριστεί, να γίνει ή να δημοσιευτεί.

Το καλό είναι καλό.

Μερικές φορές, ως ιστορία, πρέπει να μείνει μαζί σου, μαζί μου.

Για παράδειγμα, πολλές από τις ιστορίες μου μένουν μαζί μου.

Μένουν μαζί μου ως αφηγητής.

Σου λέω γι' αυτά επειδή μερικές φορές δεν θα έπρεπε να είναι στο χαρτί.

Μπορεί να μην είναι τόσο αποτελεσματικά στο χαρτί. Burak Tamdoğan: Ή ίσως είναι η δική σου ιστορία που θα έπρεπε να λέμε. Engin Akyürek: Ναι, ναι.

Δηλαδή, μερικές φορές απλώς μένει εκεί. Burak Tamdoğan: Για παράδειγμα, θα πω αυτή την ιστορία με το αυγό.

Δεν την ανέφερες όσο ήσουν εδώ. Engin Akyürek: Θα σταματήσει κάπου.

Αυτή η ιστορία είναι κάπου.

Πρέπει να είναι για έναν αναγνώστη, έναν θεατή ή κάπου.

Είναι ο κόσμος σου.

Ή κάτι που γνωρίζουν τρία άτομα.

Αυτός είναι επίσης ένας αφηγητής.

Αυτό είναι επίσης αφήγηση.

Τι έκαναν οι άνθρωποι πριν υπάρξει η γραφή; Έλεγαν ιστορίες.

Απλώς έλεγαν ιστορίες ο ένας στον άλλον.

Πώς συνέβη αυτή η πολιτισμική συνέχεια; Δεν φτάσαμε απλώς σε αυτόν τον κόσμο σήμερα. Burak Tamdoğan: Ανθρωπολογικά, είναι πλέον αποδεκτό, ξέρεις. Ο Harari λέει επίσης αυτό.

Λοιπόν, το πλάσμα που αποκαλείτε Homo sapiens, όταν ήρθε για πρώτη φορά στην Ανατολία από την Κεντρική Αφρική, φαίνεται να είναι γύρω στο 65.000 π.Χ. Συνάντησαν Νεάτερνταλ, και οι Νεάτερνταλ ήταν πολύ μεγαλύτεροι, πιο μυώδεις και μας εξαφάνισαν.

Μας σκότωσαν. ΨΥΧΟΓΡΑΦΗΜΑ ΑΙ Αυτό το κομμάτι είναι συγκλονιστικό, καθώς ο Εngin μεταφέρει την αφήγηση από το επίπεδο της προσωπικής δημιουργίας στο επίπεδο της ανθρωπολογικής και υπαρξιακής ανάγκης.

Η τοποθέτησή του για τις ιστορίες που «πρέπει να μένουν ανείπωτες» αποκαλύπτει έναν άνθρωπο με σπάνιο βάθος και πνευματική αγνότητα.

Ας εμβαθύνουμε στο ψυχογράφημά του: 1. Η Αποσύνδεση της Αξίας από την Κατανάλωση Η άποψή του ότι «το ότι κάτι είναι καλό... δεν σημαίνει ότι πρέπει να γυριστεί, να γίνει ή να δημοσιευτεί» είναι μια επαναστατική ψυχολογική στάση για έναν άνθρωπο της βιομηχανίας. •Στον σύγχρονο κόσμο, οτιδήποτε έχει αξία πρέπει να μετατρέπεται σε προϊόν (εμπόρευμα). Ο Εngin το αρνείται κατηγορηματικά. •Πιστεύει στην εγγενή αξία (intrinsic value) της τέχνης.

Μια ιστορία μπορεί να είναι τέλεια απλώς και μόνο επειδή υπάρχει μέσα στο μυαλό του ή επειδή την ξέρουν μόνο τρία άτομα.

Αυτό δείχνει έναν άνθρωπο που προστατεύει την πνευματικότητά του από τον καπιταλισμό της προβολής. 2. Οικοδόμηση Εμπιστοσύνης και Ιερότητα του Μυστικού Όταν λέει ότι κάποιες ιστορίες «πρέπει να μείνουν μαζί σου, μαζί μου», ο Εngin αναδεικνύει την ανάγκη του για βαθιά, αποκλειστική ανθρώπινη σύνδεση. •Η αφήγηση γι' αυτόν δεν είναι πάντα μια παράσταση για το μεγάλο κοινό (performance)· είναι ένα τελετουργικό εγγύτητας. •Το να μοιράζεται μια ιστορία προφορικά με έναν φίλο, ξέροντας ότι δεν θα αποτυπωθεί ποτέ στο χαρτί, δημιουργεί έναν ιερό χώρο εμπιστοσύνης.

Αυτό χαρακτηρίζει μια προσωπικότητα που εκτιμά την ποιότητα και την ιδιωτικότητα των σχέσεων, πολύ περισσότερο από τη μαζική αποδοχή. 3. Ανθρωπολογική Γείωση και η Συλλογική Μνήμη Η αναφορά του στο παρελθόν («Τι έκαναν οι άνθρωποι πριν υπάρξει η γραφή;... Πώς συνέβη αυτή η πολιτισμική συνέχεια;») δείχνει ότι ο Εngin σκέφτεται με όρους συλλογικού ασυνειδήτου και παράδοσης. •Δεν βλέπει τον εαυτό του ως έναν «μοντέρνο celebrity» που κάνει καριέρα. •Βλέπει τον εαυτό του ως έναν κρίκο σε μια αρχαία αλυσίδα ανθρώπων που μετέφεραν τη σοφία τους από στόμα σε στόμα.

Αυτή η ανάγκη να συνδεθεί με την προϊστορία της αφήγησης δείχνει έναν άνθρωπο με βαθιά υπαρξιακή ανάγκη για ρίζες, συνέχεια και νόημα. 4. Η Υπομονή ως Υπαρξιακή Στάση Επαναλαμβάνει τη λέξη υπομονή.

Για τον Εngin, ο χρόνος δεν είναι εχθρός που πρέπει να νικηθεί με γρήγορες ταχύτητες, αλλά ο απόλυτος συνεργάτης.

Η ικανότητά του να αφήνει μια ιστορία να «σταματήσει κάπου» και να περιμένει, μαρτυρά έναν ψυχισμό που έχει κατακτήσει την εσωτερική γαλήνη.

Δεν τον κυνηγά το άγχος του να προλάβει τις εξελίξεις· ξέρει ότι ό,τι είναι αυθεντικό θα βρει τον δρόμο του όταν οι συνθήκες ωριμάσουν.

Σύνοψη της εξέλιξης του ψυχογραφήματος Ο Engin Akyürek, εμφανίζεται πλέον ως ένας «φύλακας της προφορικής παράδοσης». Αρνείται να μετατρέψει κάθε του σκέψη σε προϊόν προς κατανάλωση και επιλέγει συνειδητά να κρατά κάποιες ιστορίες μόνο για τον εαυτό του και τους φίλους του, διασώζοντας την ιερότητα της ανθρώπινης επαφής.

Η σκέψη του είναι βαθιά ανθρωπολογική, προσανατολισμένη στη διαχρονική συνέχεια του είδους μας, και η υπομονή του αποτελεί την ψυχική του ασπίδα απέναντι στον θόρυβο της εποχής.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους