Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΠΟΙΗΤΕΣ Έζησα λάθρα σε δύο αιώνες, μα η καρδιά μου είναι πικρή, επέρασα τόσους χειμώνες, χωρίς μια άνοιξη ναρθεί.

Τα καλοκαίρια μ’ έχουν κάψει, σ’ ένα τηγάνι σαν κεφτέ, πούλησε μούρη η ποίηση μου, μα εγώ δεν πήρα λίγο εφέ.

Όχι πως το ήθελα, μου αρέσει, άγνωστος να περνώ σιμά σας, ν’ ακούω το λαχάνιασμα σας, να κοινωνώ στα βάσανα σας.

Να διαμορφώνω στη στιγμή, μιας νέας ζωής προοπτική, σ’ αυτό το ατέλειωτο παιχνίδι, στο θεατρικό σάπιο σανίδι.

Εις τα φθινόπωρα να ζω, μελαγχολίες ερωτικές, και συνεχώς να ερωτώ, νοιώθουν έτσι όλοι οι ποιητές ; Να ξεχαστώ κι’ εγώ όπως όλοι, περάσανε σ’ αυτήν την πόλη, ζωή γεμάτη συγκινήσεις, που εσύ σπανίως, ίσως γνωρίσεις.

Να μείνουν τα ποιήματα μου, άψυχα λόγια σε χαρτί, που συνοδεύουν τις κηδείες, σαν επικήδεια τελετή.- ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΒΟΥΡΗΣ ( από την σειρά ποιημάτων μου ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΣ ΖΩΗΣ που γράφω από το 1965 έως σήμερα )

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους