Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σήμερα στο σούπερ μάρκετ - αν είναι δυνατόν - έπαιξε ξαφνικά αυτό το τραγούδι! Πόσο πιθανό είναι να ακούσεις Σταύρο Κουγιουμτζή από τα ηχεία, ψωνίζοντας; Χωρίς καμιά διάθεση, συγκρίνοντας τιμές προϊόντων, κοιτάζοντας με μάτια κενά, ράφια γεμάτα.

Ήταν ορχηστρική η εκτέλεση μα τους στίχους τους ξέρω.

Ζωντάνεψαν μέσα μου και άρχισαν να ζωντανεύουν και γύρω μου.

Άρχισαν να τραγουδιούνται.

Δεν είχα δίκιο στην αρχή που το βρήκα άσχετο.

Ήταν τελικά απολύτως σχετικό.

Βγαίνοντας έξω και έχοντας μόλις τραγουδήσει την τελευταία του στροφή που ξεκινάει λέγοντας: "Τα λουλούδια δε μυρίζουν, είναι πλαστικά...", έμεινα να κοιτάζω το πεζοδρόμιο, με τις σακούλες στα χέρια.

Δεν πίστευα στα μάτια μου - ήταν ένα πλαστικό τριανταφυλλάκι! Πατημένο μα, ακόμα ροζ. ...οι σακούλες μείναν στο διάδρομο κι εγώ έκατσα στο πιάνο... Με έσωσε για μια ακόμα φορά ένα τραγούδι... Ήταν πέντε, ήταν έξι - Στίχοι, Μουσική: Σταύρος Κουγιουμτζής

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους