Δες έναν άνθρωπο στις πιο ευάλωτες στιγμές του… Τότε μπορείς να καταλάβεις την πραγματική του ηλικία! Γιατί δεν έχει σημασία πόσο χρονών είμαστε στα χαρτιά Σημασία έχει πόσο χρονών είμαστε μέσα μας...

Πλήρες Κείμενο:

Δες έναν άνθρωπο στις πιο ευάλωτες στιγμές του… Τότε μπορείς να καταλάβεις την πραγματική του ηλικία! Γιατί δεν έχει σημασία πόσο χρονών είμαστε στα χαρτιά Σημασία έχει πόσο χρονών είμαστε μέσα μας! Και μέσα μας, αγάπη μου, είμαστε μικρά φοβισμένα παιδάκια που προσπαθούν να επιβιώσουν, ακόμα κι αν έχουμε ενηλικιωθεί στα χρόνια, ακόμα κι αν έχουμε κάνει οικογένεια, παιδιά, ακόμα κι αν έχουμε βγει στη σύνταξη… Και φαίνεται στις αντιδράσεις μας όταν φοβηθούμε, όταν ζοριστούμε, όταν πονέσουμε... Γιατί εκεί δεν αντιδρά ο ενήλικος εαυτός μας, καρδούλα μου, αλλά το μικρό παιδί μέσα μας Αυτό το παιδί που ήταν, είναι και θα είναι πάντα εκεί, όσο χρονών κι αν είμαστε Αυτό το μικρό παιδάκι που αντιδρά με θυμό, με υποτίμηση, με χειριστικότητα, με πονηριά, με μούτρα — ή με όποιον άλλο τρόπο έμαθε να επιβιώνει, μέσα από κάποιον ρόλο επιβίωσης, συνήθως του θύτη ή του θύματος, που είναι και οι πιο βασικοί Και πάντα μέσα σε μια σχέση θα πάρουμε έναν από τους δύο Και θα προσπαθήσουμε μέσα από τον ρόλο μας να κερδίσουμε! Το δίκιο μας, την δύναμη μας, την αξία μας… Μόνο που όταν προσπαθούμε να κερδίσουμε μέσα σε μια σχέση δεν είμαστε πια σύμμαχοι, αλλά αντίπαλοι, ανταγωνιστές Και χάνουμε και οι δύο πάντα, γιατί έχει ήδη χάσει η σχέση Άλλες φορές πάλι κάνουμε τα πάντα για να αποφύγουμε τη σύγκρουση, την ένταση, την αντιπαράθεση, τις διαφωνίες… Μπαίνουμε σε άμυνα, αντιδράμε, ή αποτραβιόμαστε, «κλείνουμε» για να μας προστατεύσουμε! Όμως αυτό είναι το παιδάκι μέσα σου, ψυχή μου Ο ενήλικος εαυτός σου απουσιάζει, το παιδί σου δεν έχει γονιό… Και για να μπορέσεις να συνδεθείς βαθιά, αληθινά με οποιονδήποτε, χρειάζεται να συνδεθείς πρώτα με σένα! Να αναλάβεις αυτό το πληγωμένο παιδάκι μέσα σου και να το αγαπήσεις όπως είναι, με τον φόβο του, τις αντιδράσεις του, τη χειριστικότητα του, τον θυμό του… όλο του το σκοτάδι! Γιατί οι αληθινές σχέσεις, τα έχουν όλα! Φως και σκοτάδι μαζί Και ο σύντροφος, φίλος, γονιός, παιδί, συνεργάτης κλπ που στέκεται απέναντι σου έχει έρθει για να σου καθρεφτίσει τα δικά σου πιο βαθιά σκοτάδια, αυτά που έχεις θάψει τόσο βαθιά που ξέχασες σχεδόν ότι υπάρχουν Κι εσύ σε εκείνον τα δικά του φυσικά, 50/50 Και όσο βαθαίνει η σχέση, όσο μεγαλώνει η οικειότητα, τόσο περισσότερες συγκρούσεις θα υπάρξουν Γιατί ο δρόμος προς την αγάπη δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα, αγάπη μου Είναι σε πολλά σημεία τραχύς, ανηφορικός και δύσβατος Αλλά σε ανταμείβει μετά με την υπέροχη θέα που εσύ κατάκτησες! Και οι συγκρούσεις δεν καταστρέφουν μια σχέση, αντιθέτως μας δίνουν την ευκαιρία για βαθύτερη σύνδεση, για μεγαλύτερη οικειότητα, για περισσότερη αγάπη! Και ο θυμός, η ένταση, η αντίδραση, ή ό,τι άλλο φοβάσαι να εκφράσεις ή να βιώσεις, όχι μόνο δεν είναι εμπόδιο στη σχέση, αλλά είναι η μόνη ευκαιρία σου να συνδεθείς αληθινά! Να αγαπήσεις και να αγαπηθείς πραγματικά Κανένα μας συναίσθημα δεν είναι και δεν ήταν ποτέ κακό, προβληματικό ή λάθος Όλα είναι απολύτως δικαιολογημένα για το παιδί μέσα μας και απολύτως απαραίτητα για την ενηλικίωση μας Και φυσικά θα κοντραριστούμε, θα διαφωνήσουμε, θα μαλώσουμε, θα ξεσπάσουμε... Όλα αυτά είναι αναπόσπαστο κομμάτι του κάθε ανθρώπου, της κάθε σχέσης Αυτό που έχει σημασία είναι το μετά Όταν το συναίσθημα καταλαγιάσει... Μπορώ να αναλάβω την ευθύνη μου για αυτό που βίωσα, που αισθάνθηκα, που εξέφρασα; Μπορώ να αναλάβω την ευθύνη μου γι' αυτό που έλαβα ή που δεν εισέπραξα; Μπορώ να πω «λυπάμαι» αν μίλησα απότομα, αν χρησιμοποίησα σκληρά λόγια, αν προσπάθησα να πληγώσω τον άλλο όσο πληγώθηκα εγώ; Ή μένω στο ότι εγώ έχω δίκιο και ο άλλος άδικο; Ότι εγώ κέρδισα κι εκείνος έχασε, ή το ανάποδο; Ότι εκείνος φταίει κι εγώ είμαι το θύμα; Γιατί η απόλυτη αλήθεια, καρδούλα μου, είναι πως σε κάθε, μα κάθε σχέση η ευθύνη είναι πάντα 50/50, ακόμα κι αν κρύβεται πίσω από ρόλους θύτη και θύματος Γιατί αυτή είναι η μόνη πραγματική ενηλικίωση, ψυχή μου Να μπορώ να αναλαμβάνω την ευθύνη μου Αυτή που μου αναλογεί για ό,τι βιώνω Όχι ολόκληρη την ευθύνη της σχέσης, όπως συχνά κάνει το θύμα, αλλά ούτε καμία ευθύνη, όπως συνήθως κάνει ο θύτης — ή και ανάποδα πολλές φορές Γιατί η ευθύνη για τα συναισθήματα μου, για τα βιώματα μου, για τα τραύματα και τις ανάγκες μου είναι αποκλειστικά δική μου ευθύνη Το ίδιο και για ολόκληρη τη ζωή μου Και δεν υπάρχει τίποτα κακό μέσα μας, όπως μάθαμε, αλλά είναι όλα υπέροχα, χρήσιμα και σημαντικά! Όλα είναι ευλογία, γιατί μου δείχνουν αυτά που δεν μπορούσα να δω, αυτά που δεν ήθελα να αναλάβω, αυτά που απέρριπτα σε μένα Και μου δίνουν τη μοναδική ευκαιρία να με γνωρίσω, να με αναλάβω και να με αγαπήσω όπως πραγματικά μου αξίζει Όπως αξίζει στο παιδί μέσα μου! Και μόνο τότε μπορώ να αγαπήσω και να αγαπηθώ πραγματικά από τους «άλλους» ✨Κι αν χρειάζεσαι καθοδήγηση και υποστήριξη για να αγαπήσεις το παιδί μέσα σου και να χτίσεις σχέσεις βαθιές & αληθινές, στείλε μου ένα μήνυμα. Θα χαρώ να σου δείξω το δρόμο ✨ Ελένη Κανέλλου Υπερπροσωπική & Συστημική Συμβουλευτική

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους