Είδες η κομμούνα ;;; Πώς γίνεται ένας μεγάλος Δήμος να έχει 71,9 εκατομμύρια ευρώ στο ταμείο, να κλείνει τη χρονιά με θετικό αποτέλεσμα και ταυτόχρονα να επιβάλλει στους δημότες του από τα χαμηλότερα...

Πλήρες Κείμενο:

Είδες η κομμούνα ;;; Πώς γίνεται ένας μεγάλος Δήμος να έχει 71,9 εκατομμύρια ευρώ στο ταμείο, να κλείνει τη χρονιά με θετικό αποτέλεσμα και ταυτόχρονα να επιβάλλει στους δημότες του από τα χαμηλότερα δημοτικά τέλη μεταξύ των μεγάλων Δήμων της χώρας; Και μάλιστα όταν πριν από δώδεκα χρόνια τα νοικοκυριά πλήρωναν σχεδόν τα διπλάσια; Η απάντηση ίσως κρύβεται σε μια πολύ απλή λαϊκή σοφία: Όταν δεν τα τρως, στο τέλος κάτι μένει… Μέσα σε όλη τη βαριά επικαιρότητα των τελευταίων ημερών, έπεσα πάνω στα οικονομικά στοιχεία του Δήμου Πατρέων.

Και ομολογώ ότι έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Όχι επειδή χρειάζεται να συμφωνεί κανείς πολιτικά με τον Κώστα Πελετίδη.

Αλλά επειδή εδώ υπάρχουν αριθμοί.

Στο τέλος του 2025 ο Δήμος Πατρέων εμφανίζει 71,9 εκατ. ευρώ χρηματικά διαθέσιμα, ενώ οι βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις του βρίσκονται περίπου στα 10,34 εκατ. ευρώ.

Με απλά λόγια, τα χρήματα που υπάρχουν στο ταμείο είναι σχεδόν επτά φορές περισσότερα από τις άμεσες υποχρεώσεις.

Και εδώ αρχίζει το πραγματικά ενδιαφέρον.

Όταν η σημερινή Δημοτική Αρχή ανέλαβε το 2014, ο βασικός συντελεστής δημοτικών τελών για τις κατοικίες ήταν 1,95 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο.

Σήμερα είναι 1 ευρώ.

Δηλαδή μέσα σε αυτά τα χρόνια τα δημοτικά τέλη για τις κατοικίες μειώθηκαν σχεδόν κατά 49%. Και για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, σε επίσημο πίνακα του Δήμου Ηρακλείου με 11 μεγάλους Δήμους της χώρας, η Πάτρα βρίσκεται στο €1/τ.μ., όταν η Αθήνα είναι στο €1,40, το Ηράκλειο στο €1,50, ο Πειραιάς στο €1,59, τα Χανιά στο €1,97 και η Θεσσαλονίκη στο €2,18. Άρα έχουμε ένα μάλλον ασυνήθιστο οικονομικό φαινόμενο: Τα τέλη μειώνονται σχεδόν στο μισό και το ταμείο, αντί να αδειάζει, γεμίζει.

Υπάρχει όμως και συνέχεια.

Όταν ανέλαβε η διοίκηση Πελετίδη, σύμφωνα με στοιχεία που έχει παρουσιάσει ο ίδιος ο Δήμος, υπήρχαν περίπου 21,1 εκατ. ευρώ παλαιών δανείων, μέρος των οποίων αποπληρώθηκε στα χρόνια που ακολούθησαν.

Την ίδια στιγμή, ο Δήμος εξακολουθεί να χρηματοδοτεί κοινωνικές υπηρεσίες: Υπνωτήριο Αστέγων περίπου 90 θέσεων, Ανοικτό Κέντρο Ημέρας, κοινωνικό παντοπωλείο, «Βοήθεια στο Σπίτι», δομές για ηλικιωμένους και ΑμεΑ, αλλά και καθημερινή παροχή φαγητού σε ανθρώπους που δεν μπορούν να αυτοεξυπηρετηθούν και σε αστέγους.

Και όλα αυτά σε μια περίοδο κατά την οποία η ίδια η Δημοτική Αρχή υπολογίζει ότι οι Κεντρικοί Αυτοτελείς Πόροι που έλαβε το 2025 έφτασαν, μαζί με τις συμπληρωματικές καταβολές, περίπου τα 31,93 εκατ. ευρώ, ενώ μόνο οι βασικές λειτουργικές ανάγκες, η μισθοδοσία, οι δημοτικές δομές και οι μεταφερμένες αρμοδιότητες απαιτούν περισσότερα. Ο Πελετίδης είχε χρησιμοποιήσει κάποτε μια χαρακτηριστική φράση: «Ψάχνουμε τρόπους το ένα ευρώ να το κάνουμε δέκα». Δέκα μπορεί να μην έγινε.

Αλλά κάτι μάλλον έγινε σωστά όταν παραλαμβάνεις δημοτικά τέλη €1,95/τ.μ., τα κατεβάζεις στο €1, συνεχίζεις να λειτουργείς κοινωνικές δομές και φτάνεις στο τέλος του 2025 με €71,9 εκατομμύρια διαθέσιμα.

Και αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο.

Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος ΚΚΕ.

Δεν χρειάζεται καν να συμπαθεί πολιτικά τον Πελετίδη.

Χρειάζεται όμως να μπορεί να αναγνωρίζει κάτι όταν το βλέπει.

Η εντιμότητα στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος δεν έχει κομματικό χρώμα.

Και τελικά ίσως το πραγματικό κουίζ δεν είναι πώς κατάφερε η Πάτρα να έχει αυτά τα οικονομικά στοιχεία.

Το πραγματικό ερώτημα είναι άλλο: Αφού μπορεί να γίνει στην Πάτρα, γιατί να μην απαιτούμε να γίνεται παντού; Γιατί στο τέλος ο δημότης δεν ενδιαφέρεται για το χρώμα της Δημοτικής Αρχής.

Ενδιαφέρεται για κάτι πολύ πιο απλό: Να ξέρει πού πηγαίνει και το τελευταίο ευρώ που βγαίνει από την τσέπη του. Είδες η κομμούνα ;;;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους