Original Post

Πλήρες Κείμενο:

2o από 3 ΠαρασκευοΣαββατοΚύριακα για τον ΓΛΑΡΟ μας στο θησείον, ΕΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ

⭐⭐⭐⭐⭐ "Ένας τρόπος για να ανεβάσεις Τσέχοφ είναι να τον υπηρετήσεις πιστά.

Και υπάρχει κι ένας άλλος, πιο αντισυμβατικός, να τον αφήσεις να σε αναστατώσει.

Η σκηνοθέτρια Ζωή Ξανθοπούλου επιλέγει το δύσκολο μονοπάτι.

Η παράστασή της « Ο Γλάρος» δεν επιχειρεί να κάνει τον Τσέχοφ επίκαιρο γιατί δεν χρειάζεται.

Το έργο είναι ήδη γεμάτο από ανθρώπους που εργάζονται χωρίς ασφάλεια, καλλιτέχνες που διεκδικούν χώρο, ανθρώπους που μετρούν την αξία τους με το βλέμμα του άλλου και όνειρα που συνθλίβονται ανάμεσα στην επιθυμία και την πραγματικότητα.

Αλλάζει μόνο ο τρόπος με τον οποίο μας υποχρεώνει να το κοιτάξουμε. Η Ξανθοπούλου κρατάει τον πυρήνα της τσεχοφικής ματαιότητας, αλλά ξηλώνει την ασφαλή θεατρική της φόρμα. ... Η συνθήκη του «θεάτρου μέσα στο θέατρο» είναι ο πυρήνας της σκηνοθετικής σκέψης.

Οι ηθοποιοί δεν εξαφανίζονται πίσω από τους χαρακτήρες.

Αντιθέτως, η παρουσία τους παραμένει ορατή. ... Αυτός «ο Γλάρος» δεν φοβάται να αφήσει τις ραφές του ορατές.

Σε σημεία, η φόρμα μοιάζει απαιτητική, ακριβώς επειδή δεν επιτρέπει στον θεατή να ξεχαστεί μέσα στην πλοκή.

Η συνεχής επίγνωση της θεατρικής κατασκευής κρατά μία απόσταση, υπενθυμίζοντας ότι ο άνθρωπος που υποφέρει πάνω στη σκηνή είναι ταυτόχρονα ένας ηθοποιός που παλεύει να επικοινωνήσει με το κοινό. ... Σκηνικά και κοστούμια, μαζί με τον σχεδιασμό των φωτισμών, υπογράφει ο Βασίλης Αποστολάτος.

Η επιλογή του σκηνικού τοπίου, που παραπέμπει σε σκουπιδότοπο, είναι ίσως η πιο καθαρή εικόνα αυτής της ανάγνωσης.

Εδώ τα όνειρα δεν ανθίζουν.

Σαπίζουν όταν περάσει η ημερομηνία λήξης τους. ... Υποκριτικά, η Δέσποινα Κούρτη φέρνει την εσωτερική ευαισθησία, ο Γιώργος Παπαπαύλου την μεταμόρφωση και τη ρυθμική ευελιξία και ο Βασίλης Ζαφειρόπουλος την έκρηξη της ανάγκης, δημιουργώντας έναν θεατρικό μηχανισμό.

Οι ερμηνείες τους έχουν σωματικότητα και ρυθμό χάρη στην κίνηση της Μαρίζας Τσίγκα και διαρκή μετατόπιση, χωρίς να υπηρετούν μία ψυχολογικά «τακτοποιημένη» εκδοχή των ηρώων.

Εδώ οι ηθοποιοί μας δείχνουν πώς κατασκευάζεται ένας κόσμος πάνω στη σκηνή, αφήνοντας επίτηδες ορατές τις ραφές της μεταμόρφωσης.

Ο ένας συμπληρώνει τον άλλον, αλλά κυρίως ο ένας αποκαλύπτει τον μηχανισμό του άλλου.

Μας θυμίζουν διαρκώς ότι απέναντί μας υπάρχουν άνθρωποι που υποδύονται ανθρώπους, οι οποίοι με τη σειρά τους προσπαθούν να υποδυθούν μία καλύτερη εκδοχή του εαυτού τους.

Και κάπου ανάμεσα στον ρόλο, στον ηθοποιό και τον άνθρωπο, ο Τσέχοφ βρίσκει ξανά το πραγματικό του θέμα.

Την αδυναμία μας να γίνουμε αυτό που φανταζόμαστε.

Όχι επειδή δεν προσπαθούμε αρκετά, αλλά επειδή η επιθυμία μας πέφτει διαρκώς πάνω στην αδυναμία του άλλου να μας συναντήσει.

Κι όμως συνεχίζουμε…" Ντίνα Καρρά - onlytheater.gr (Ανάγνωση παράστασης.. καρακέντρο, θα έλεγα εγώ) Σας περιμένουμε -εισιτήρια στο 1ο σχόλιο! Περισσότερα εδώ: https://www.onlytheater.gr/buzz/onlytheaterreview/item/%C2%ABo-glaros%C2%BB-kritiki-2?category_id=3

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους