"Σε αυτό το σπίτι δεν υπάρχουν υπηρέτες."Αυτό είπα τελικά στη πεθερά μου, αφού πέρασα μια ολόκληρη εβδομάδα ακούγοντας την να επικρίνει την κουζίνα μου, να μετακινεί τα πράγματα γύρω από το σπίτι μου...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στη συνέχεια, μπροστά σε έξι άτομα, σκόπιμα κορόιδεψε το δείπνο που είχα ετοιμάσει.

Δεν ούρλιαξα.

Δεν πάλεψα.

Μόλις σηκώθηκα, πήρα το πιάτο του και τον πήρα μακριά.

Ήταν έξαλλη.

Αλλά λίγα λεπτά αργότερα, η αδερφή της αποκάλυψε κάτι που είχε πει η Βιρτζίνια κατά τη διάρκεια ιδιωτικής τηλεφωνικής κλήσης.

Και όταν κοίταξα τον άντρα μου, συνειδητοποίησα ότι τελικά άρχισε να βλέπει τη μητέρα του με διαφορετικό φως.

ΜΕΡΟΣ 1 "Δεν πρόκειται να ζητήσω άδεια κάθε φορά που μετακινώ μια γλάστρα, Χλόη. ustin ξέρω ακριβώς τι του αρέσει.» Η Βιρτζίνια το είπε την τέταρτη μέρα της παραμονής της στο διαμέρισμά μας στο Σακραμέντο.

Αλλά, ειλικρινά, το σχόλιό του δεν ήταν καν το πράγμα που με ενοχλούσε περισσότερο.

Αυτό που με ενοχλούσε ήταν να βλέπω τον άντρα μου να κοιτάζει τον καφέ του, σαν να αγνοούσε τη μητέρα του θα μπορούσε κάπως να κάνει το πρόβλημα να φύγει.

Το απογοητευτικό ήταν ότι η επίσκεψη ξεκίνησε με τις καλύτερες προθέσεις.

Τα πεθερικά μου, Βιρτζίνια και Βιρτζίνια Η Βιρτζίνια περίμενε μήνες για μια σειρά ιατρικών επισκέψεων στο Σακραμέντο, και όταν το νοσοκομείο έκανε τελικά όλα τα ραντεβού για αρκετές εβδομάδες, ουστίν "Γιατί πρέπει να πληρώσουν για ένα ξενοδοχείο;» ζητήσει. "Έχουμε ένα δωμάτιο επισκεπτών.» Φαινόταν απολύτως λογικό εκείνη την εποχή. "Φυσικά και μπορούν να μείνουν.» Και πραγματικά το σκέφτηκα.

Πριν φτάσουν, άλλαξα τα σεντόνια στο δωμάτιο.

Ελευθερώστε χώρο στην ντουλάπα.

Αγόρασα μερικές νέες πετσέτες.

Εφοδίασε το μπάνιο.

Έφτιαξα και μηλόπιτα.

Ήθελα ειλικρινά να αισθάνονται άνετα. Η Βιρτζίνια άρχισε να επιθεωρεί το σπίτι μου σχεδόν αμέσως.

Εκείνο το νωρίς το απόγευμα περπάτησε μέχρι τα παράθυρα του σαλονιού και άγγιξε τις κουρτίνες. "Τα επιλέξατε;» "Εσύ. Πέρυσι.» Έγειρε το κεφάλι του. "Κάνουν το δωμάτιο τρομερά σκοτεινό.

Θα είχα επιλέξει κάτι πολύ πιο φωτεινό.» Χαμόγελο.

Και το άφησα να φύγει.

Μετά δοκίμασε την τούρτα.

Πήρε ένα δάγκωμα και σταμάτησε. "Είναι αρκετά καλό.» Έπρεπε να καταλάβω ότι η ποινή δεν είχε τελειώσει. "Αν και σίγουρα θα χρειαζόταν περισσότερα μπαχαρικά.» Αλ "Νομίζω ότι είναι υπέροχο.» Αυτό τελείωσε τη συζήτηση.

Προς το παρόν.

Πριν καν τελειώσουμε τον καφέ, αποφάσισα να κάνω έναν απλό κανόνα. "Θέλω και οι δύο να νιώσετε σαν στο σπίτι σας εδώ", Είπα. "Χρησιμοποιήστε το ψυγείο, την τηλεόραση, την κουζίνα... ό, τι χρειάζεσαι.

Ζητώ απλώς να σεβόμαστε τις συνήθειες του άλλου.

Δουλεύω πολλές ώρες, έτσι κατά τη διάρκεια της εβδομάδας τα γεύματα είναι συνήθως αρκετά απλά.» Η Βιρτζίνια σήκωσε τα φρύδια της. "Χλόη, είμαστε καλεσμένοι.

Σίγουρα δεν ήρθαμε εδώ για να αναλάβουμε το σπίτι.» «Τέλειο.

Τότε όλα πρέπει να είναι απλά.» Στην άλλη πλευρά του τραπεζιού, ο ουστίν Οι αλλαγές άρχισαν το επόμενο πρωί.

Ο αναδευτήρας αλατιού εξαφανίστηκε από τη συνήθη θέση του.

Τελικά το βρήκα σε ένα άλλο έπιπλο.

Τότε τα μαχαίρια μου αναδιατάχθηκαν.

Τα μπαχαρικά μου είχαν μετακινηθεί.

Οι πετσέτες κουζίνας μου είχαν καταλήξει σε διαφορετικό συρτάρι.

Συνέχισα να λέω στον εαυτό μου ότι τίποτα από αυτά δεν άξιζε να ξεκινήσω μια συζήτηση.

Στη συνέχεια, δύο μέρες αργότερα, έβγαλα το ακριβό αντικολλητικό τηγάνι μου.

Η επιφάνεια ήταν καλυμμένη με βαθιές γρατζουνιές.

Την κοίταξα. "Βιρτζίνια, το καθαρίσατε πριν;» Μόλις κοίταξε ψηλά. «Ορισμένο.

Ήταν λιπαρή.» "Χρησιμοποιήσατε το μεταλλικό σφουγγάρι;» "Εσύ.» Εισπνεύστε αργά. "Δεν μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μέταλλο σε αντικολλητικά μαγειρικά σκεύη.

Καταστρέφετε την επίστρωση.» Η Βιρτζίνια γέλασε. "Ω, Χλόη.

Προφανώς εδώ χρειάζεστε πτυχίο πανεπιστημίου ακόμη και μόνο για να πλύνετε ένα τηγάνι.» Ένιωσα το πρόσωπό μου να ζεσταίνεται.

Αλλά δεν απάντησα.

Μόλις έβαλα μακριά το κατεστραμμένο τηγάνι.

Μετά από αυτό, το επόμενο πρόβλημα έγινε δείπνο.

Κάθε βράδυ έκανα κάτι διαφορετικό.

Ζυμαρικά με λαχανικά.

Ψητό κοτόπουλο.

Ψάρια με πατάτες.

Σαλάτες με αβοκάντο.

Και σχεδόν κάθε βράδυ η Βιρτζίνια βρήκε έναν λόγο να σχολιάσει.

Ένα βράδυ κοίταξεστον "Θεέ μου, είσαι τόσο αδύνατος.» ούστιν "Μαμά, πήρα πραγματικά μερικά κιλά.» "Είναι πιθανώς φλεγμονή που προκαλείται από την κατανάλωση όλων αυτών των ωμών φύλλων.» Έβαλα αργά το πιρούνι. "Βιρτζίνια, αν προτιμάτε κάτι άλλο, μπορείτε να το μαγειρέψετε με ασφάλεια.

Πραγματικά, δεν με πειράζει.» Η έκφρασή του άλλαξε αμέσως. "Είμαστε καλεσμένοι.

Δεν θέλουμε να πάρουμε τον έλεγχο της κουζίνας σας.» "Το να μαγειρεύεις κάτι που προτιμάς δεν σημαίνει να παίρνεις τον έλεγχο της κουζίνας μου.» Με κοίταξε. "Αλλά η κριτική σε όλα όσα υπηρετώ αρχίζει να μου φαίνεται λίγο ενοχλητική.» Εκείνο το βράδυ, ο ουστίν "Μπορείτε, παρακαλώ, να αγνοήσετε τουλάχιστον μερικά από αυτά τα πράγματα;» Τον κοίταξα. "Γιατί να το κάνω;» "Είναι η μητέρα μου.

Πάντα έτσι ήταν.» "Και αυτό ήταν πάντα το σπίτι μου.» Άφησε έναν κουρασμένο αναστεναγμό. "Δεν θέλω όλοι να αρχίσουν να αγωνίζονται.» "Ούτε κι εγώ." Κατέβασα τη φωνή μου. "Αλλά δεν πρόκειται να περάσω τέσσερις εβδομάδες προσποιούμενος ότι είμαι ο προσωπικός μάγειρας και οικονόμος της μαμάς σου μόνο για να αφήσω όλους τους άλλους να είναι άνετοι.» "Δεν σε ρωτάω αυτό.» "Έτσι αρχίζει να μοιάζει.» ούστιν "Θέλω μόνο λίγη ηρεμία.» "Κι εγώ.

Και γι ' αυτό ακριβώς θέτω όρια πριν επιδεινωθεί η κατάσταση.» Για τις επόμενες δύο ημέρες, η Βιρτζίνια σταμάτησε να επικρίνει το μαγείρεμα μου.

Άρχισα να σκέφτομαι ότι ίσως τελικά κατάλαβε.

Έκανα λάθος. Την Πέμπτη το απόγευμα περπατούσα πέρα από το δωμάτιο όταν την άκουσα να μιλάει δυνατά στο τηλέφωνο. "Σίγουρα πρέπει να έρθεις το Σάββατο, Μπρέντα.» Επιβράδυνα. "Μπορείτε να έρθετε και να δείτε πώς είμαι και μπορείτε επίσης να δείτε πώς ζουν αυτοί οι νέοι.» Υπήρξε μια παύση.

Στη συνέχεια, η Βιρτζίνια μείωσε τη φωνή της. "Όχι, μην φέρετε τίποτα για φαγητό.» Άλλο ένα διάλειμμα. "Θέλω να δοκιμάσετε αυτό που σερβίρουν εδώ.» Σταμάτησα.

Ένα αίσθημα παγετού εγκαταστάθηκε στο στομάχι μου.

Δεν ήταν πλέον μόνο μια δύσκολη πεθερά που έμενε προσωρινά στο σπίτι μας. Η Βιρτζίνια είχε καλέσει την αδελφή της να έρθει και να παρατηρήσει. Κρίνοντας.

Να την ακολουθήσω.

Ξαφνικά, το Σάββατο είχε νόημα.

Αυτό δεν θα ήταν ένα συνηθισμένο οικογενειακό δείπνο.

Η πεθερά μου ετοίμαζε ένα κοινό.

Και, προφανώς, έπρεπε να είμαι η διασκέδαση της βραδιάς.

Αυτό που δεν ήξερε η Βιρτζίνια ήταν ότι, μετά από μια ολόκληρη εβδομάδα κατάποσης της απογοήτευσής μου, είχα σχεδόν φτάσει στο όριο της υπομονής μου.

Και κανένας από αυτούς δεν ήξερε ότι η αδερφή της επρόκειτο να αποκαλύψει μια ιδιωτική συνομιλία που τελικά θα ανάγκαζε τον Όστιν.. ή τελικά να πάρει την πλευρά της συζύγου του. Θέλεις να μάθεις τι έγινε μετά; Η πλήρης ιστορία είναι στο πρώτο σχόλιο 👇

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους