Ο Γιάννης Μπασκόζος γράφει, μεταξύ άλλων, και για το βιβλίο του Κώστα Καραβίδα «Η περιπέτεια των ιδεών. Διανόηση, λογοτεχνική κριτική και δημόσια σφαίρα στη σύγχρονη Ελλάδα» (εκδόσεις Πόλις) στον...
Ο Γιάννης Μπασκόζος γράφει, μεταξύ άλλων, και για το βιβλίο του Κώστα Καραβίδα «Η περιπέτεια των ιδεών.
Διανόηση, λογοτεχνική κριτική και δημόσια σφαίρα στη σύγχρονη Ελλάδα» (εκδόσεις Πόλις) στον Αναγνώστη.
Η μελέτη του Κώστα Καραβίδα αφορά τις κινήσεις των ιδεών όπως διακινήθηκαν μέσα από τον γραπτό λόγο την περίοδο του πυρήνα της Μεταπολίτευσης (1974-1989). Στο επίκεντρο έχει τρία περιοδικά που βεβαίως μιλάνε κυρίως για βιβλία και άρθρα : το ΑΝΤΙ, τον Σχολιαστή και το Ο Πολίτης.
Το πρώτο και το τρίτο στηρίχτηκαν σε δύο στιβαρές προσωπικότητες, τον Χρήστο Παπουτσάκη του ΑΝΤΙ και τον Άγγελο Ελεφάντη του Πολίτη. Ο Σχολιαστής ήταν συλλογική προσπάθεια.
Είναι μια εποχή που έχει απομακρυνθεί πολύ από τις μέρες μας, αλλά από ότι φαίνεται ακόμα δεν έχουμε ξεμπερδέψει.
Τα έντυπα και τα βιβλία εκείνης της εποχής είναι πιθανόν σήμερα να μη λένε απολύτως τίποτα στους νεότερους.
Ίσως γιατί και τα τρία κινήθηκαν στο γόνιμο, τότε, πεδίο της αριστεράς, η οποία παρά τις εσωτερικέ της αντιθέσεις είχε μια συνεκτικότητα στις βασικές συντεταγμένες της.
Κάτι που δεν υπάρχει σήμερα.
Να λάβουμε υπόψη μας ότι στην εποχή της Μεταπολίτευσης η έκδοση ενός βιβλίου μπορούσε να είναι το έναυσμα γενικότερης συζήτησης.
Η έκδοση της «Τριλογίας» του Τσίρκα ανακάτεψε τα νερά σε όλη την γκάμα της διανόησης.
Το βιβλίο- μελέτη του Μαρωνίτη περί Ποιητικής και Πολιτικής Ηθικής ήταν μια ανατρεπτική ψηφίδα στην κριτική για την ποίηση.
Η έκδοση του Κιβώτιου του Άρη Αλεξάνδρου και η κριτική του Δημήτρη Ραυτόπουλου σήμανε συναγερμό στις τάξεις των αριστερών διανοουμένων.
Αργότερα τα βιβλία που προσπαθούσαν να διερευνήσουν το φαινόμενο του λαϊκισμού, αποτέλεσαν το σώμα μιας διευρυμένης συζήτησης.
Μέσα από τα βιβλία αυτά (και την αρθρογραφία) που μελετάει ο Κ.Καραβίδας διαρθρώνονται οι ψηφίδες ενός πολιτισμού, «προοδευτικού», όπως χαρακτηριζόταν, που όμως έκρυβε πολλές «συντηρητικές» όψεις, αθέατες τότε, ορατές , εκτυφλωτικές μερικές φορές, σήμερα.
Νομίζω ότι το βιβλίο του Καραβίδα πρέπει να διαβαστείς ως μια προγονική ματιά στο σήμερα.
Με αυτό το πνεύμα προσφέρει τα μέγιστα: για τον κόσμο των ιδεών, τη διανόηση, την αριστερά, τον γραπτό λόγο, τα βιβλία.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους