Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Βγήκε ο βουλευτής της ΝΔ, ο Σπύρος Κουκλουδίνας, κι είπε ότι έχουν εκσυγχρονιστεί πολύ (χαχαχαχα) τα ΜΜΜ κι όποιος δεν έχει να πληρώσει τη βενζίνη, ας τα χρησιμοποιήσει.

Επέμεινε ότι για να βλέπει όλους τους δρόμους γεμάτους, μια χαρά έχουνε και πληρώνουνε οι Έλληνες.

Φυσικά, τα φώτα έπεσαν στο πόσο υποτιμητικό είναι να μας λένε να χρησιμοποιούμε τα ΜΜΜ.

Ότι μας έφτυσε λίγο που είπε να πάρουμε τα μέσα.

Είναι ρε παιδί μου προσβολή τώρα, απόδειξη ήττας και προσωπικής αποτυχίας για τον Έλληνα να πηγαίνει με το λεωφορείο και το μετρό στη δουλειά του.

Να μη μας γεμίζει με νεκρούς, τραυματίες, απανωτές παραβιάσεις, ηχορύπανση και καρκίνο ψάχνοντας 45 λεπτά να χώσει την σακαράκα σε κάποιο πάρκινγκ -συνήθως είναι το πεζοδρόμιο- στο Παγκράτι.

Μπουρτζοβλαχιά το λέμε στο χωριό μου. Όχι.

Ντροπή δεν είναι να χρησιμοποιείς τα μέσα. Η Αθήνα και κάθε πόλη και κάθε χωριό αυτής της χώρας θα έπρεπε να είναι παντού και πάντα προσβάσιμη με αυτά.

Σε κάθε πολιτισμένη χώρα που έχω ταξιδέψει μπορείς να πας παντού με τα μέσα.

Είναι οικολογικό, είναι κοινωνικό, είναι άνετο, είναι πρακτικό, είναι ασφαλές.

Η προσκόλληση στο αμάξι είναι τριτοκοσμικό φαινόμενο κι απόδειξη πολιτισμικής καθυστέρησης.

Όχι τα μέσα.

Η παράνοια με το αμάξι βασίζεται στην απελπισία και την απόγνωση της μικροιδιοκτησίας, είναι μια ψευδαίσθηση προσωπικής επιτυχίας, γίνεται μια άγκυρα ατομικισμού στη θάλασσα της εκμετάλλευσης.

Από την άλλη, η χρήση των μέσων συμβολίζει τον άνθρωπο με συνείδηση, που αντιλαμβάνεται κι αντιστέκεται -όσο μπορεί- στην οικολογική καταστροφή, που δεν ξεχωρίζει τον εαυτό του από το σύνολο, που τον ενδιαφέρει η κοινωνική ευημερία κι όχι η προσωπική ευχαρίστηση κι άνεση με κάθε κόστος.

Αλλά πάμε και στην ουσία.

Έχω βαρεθεί να ακούω από ανθρώπους που δεν έχουν πάρει ποτέ τα μέσα να μας μιλάνε για αυτά.

Να μας κάνουν υποδείξεις σα Μαρίες Αντουανέτες.

Έχετε δει ποτέ τον υπουργό μεταφορών που διασφαλίζει την ασφάλεια να παίρνει το τρένο για τη Θεσσαλονίκη; Να θάβει το παιδί του στα Τέμπτη; Έχετε δει άλλον υπουργό να περιμένει 20, 30, 40 λεπτά στη στάση του λεωφορείου με κρύο, με καύσωνα, με χιόνι, με βροχή και τελικά να μην έρχεται τίποτα; Έχετε δει βουλευτή της κυβέρνησης να ζει σε κάποιο ορεινό χωριό που περνάει ένα λεωφορείο την ημέρα -χωρίς να επιστρέφει, ένα δρομολόγιο- και να πρέπει να κάνει τα ψώνια του, να πάρει τα φάρμακά του, να κάνει μια εξέταση σε μια κοντινή πόλη; Έχετε δει ποτέ τον πρωθυπουργό να στοιβάζεται σα σαρδέλα μέσα στα βαγόνια του ηλεκτρικού χωρίς κλιματισμό; Να χάνει ένα κρίσιμο ραντεβού γιατί δεν χωράνε άλλοι και πρέπει να πάρει το επόμενο; Γιατί χάλασε στη μέση του πουθενά το λεωφορείο και δεν ξέρουμε πότε θα περάσει το επόμενο; Να μην ξέρει πότε κι αν θα φτάσει γιατί δε δουλεύει η τηλεματική; Έχει τραυματιστεί κάποιο από τα παιδιά τους, ειδικά αν έχουν και κινητικές δυσκολίες, γιατί δεν υπάρχει τρόπος να ανέβουν στα λεωφορεία άνθρωποι με αμαξίδια, γιατί δεν υπάρχει ο χώρος κι οι συνθήκες στα υπερστοιβαγμένα οχήματα να χωρέσουν κι αυτοί και να είναι ασφαλείς; Έχει αναγκαστεί να ταξιδέψει με το αμαξίδιο τη μισή Αθήνα -τι extreme sport- για να βρει μετρό που να δουλεύει το ασανσέρ; Έχει κινδυνέψει κάποιος από δαύτους από τις πόρτες που ανοίγουν ξαφνικά, επειδή αποκολλήθηκε η οροφή, επειδή το παμπάλαιο όχημα πήρε φωτιά, επειδή κατέρρευσε ένα τζάμι; Έχει ζήσει κανένας από αυτούς χωρίς αμάξι σε περιοχή ακόμα και της Αττικής που δεν έχει πρόσβαση στο μετρό και να περιμένει το ένα λεωφορείο που εμφανίζεται κάθε μια ώρα για να μπορεί να κινηθεί και να καλύψει βασικές του ανάγκες; Έχετε δει κανέναν από δαύτους να ψάχνει να βρει τρόπο αν γυρίσει σπίτι του γιατί τα μέσα γίνονται Σταχτομπούτες και στις 12 το βράδυ εξαφανίζονται; Έχετε δει κυβερνητικό στέλεχος να μένει χωρίς συγκοινωνία για εβδομάδες επειδή η γραμμή «κόπηκε στα δύο» λόγω έργων που καθυστερούν μήνες; Όχι.

Δεν έχετε δει.

Κι ούτε θα δείτε.

Μάλιστα στα πρώτα χρόνια της κρίσης ο Άδωνις θεώρησε πολύ προσβλητικό όταν τον ρώτησαν γιατί δε μπαίνει κι αυτός στο μετρό όπως κάνουν ξένοι συνάδελφοί του.

Θα ήταν λέει προσβολή για το θεσμό, για τη δημοκρατία μας.

Ένας υπουργός σε λεωφορείο.

Πού ακούστηκε! Όσο αυτοί που ζούνε σε βίλες, μετακινούνται με λιμουζίνες κι ελικόπτερα και κολυμπάνε στο -συχνά κρατικό- χρήμα και στις ανέσεις μας κουνάνε το δάκτυλο και μας κάνουν υποδείξεις για το πού θα ζούμε (ο Ταχιάος μας έλεγε να μην εγκαταλείψουμε τα σπίτια που είναι έτοιμα να πέσουν από τις ρωγμές, που ο ίδιος δήλωσε ότι εκεί δε θα έμενε), τι θα τρώμε, τι θα παίρνουμε από το σουπερμάρκετ και πώς θα μετακινούμαστε, κι εμείς τους κοιτάμε υποταγμένα και παθητικά, τόσο τα πράγματα θα γίνονται χειρότερα, πιο επικίνδυνα, πιο φτωχά.

Δεν ξέρω ποιοι είναι αυτοί που νιώθουν κατώτερες φυλές και πιστεύουν πως ήρθαν στον κόσμο να υπηρετούν μια μερίδα από παράσιτα και κηφήνες.

Εγώ ξέρω πως εμείς έχουμε μόνο τις αλυσίδες μας να χάσουμε.

Αυτοί έχουν να χάσουν τα πάντα.

Ας τους πάρουμε μαζί με την αλαζονεία και το θράσος τους και να τους πετάξουμε σε μια μεγάλη χωματερή. Ίσως αυτοκινήτων.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους