🟥Η Αγία Γερμανική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία...ΔΕΝ ΉΤΑΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΉ Αφού λοιπόν γράφετε όλοι εσείς οι Έλληνες Ειδωλολάτρες , οι Αλβανοί εθνικιστές, οι Σλάβοι κλέφτες της ιστορίας και οι Τούρκοι προβοκάτορες...

Πλήρες Κείμενο:

🟥Η Αγία Γερμανική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία...ΔΕΝ ΉΤΑΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΉ Αφού λοιπόν γράφετε όλοι εσείς οι Έλληνες Ειδωλολάτρες , οι Αλβανοί εθνικιστές, οι Σλάβοι κλέφτες της ιστορίας και οι Τούρκοι προβοκάτορες , ότι το Βυζάντιο δεν ήταν Ελληνικό και ούτε είχε σχέση με τον Ελληνισμό...τότε ούτε οι η Αγία Γερμανική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ήταν Γερμανική.

Δείτε γιατί. Το Χάος των 1.800 Κρατιδίων: Η Πολιτική και Εθνοτική Ψευδαίσθηση της «Γερμανίας» πριν τον Ναπολέοντα Η εικόνα της σύγχρονης, ενιαίας Γερμανίας ( που δεν λένε καν τους εαυτούς τους Γερμανούς) απέχει ριζικά από την ιστορική πραγματικότητα της Κεντρικής Ευρώπης κατά τους περασμένους αιώνες.

Έως τις αρχές του 19ου αιώνα, ο γεωγραφικός αυτός χώρος δεν αποτελούσε ένα εθνικό κράτος, αλλά ένα ασύλληπτο πολιτικό μωσαϊκό που έμεινε στην ιστορία με τον όρο Kleinstaaterei («μικροκρατιδισμός»). Το φαινόμενο αυτό, το οποίο κορυφώθηκε με την ύπαρξη περίπου 1.800 ημιαυτόνομων οντοτήτων στο εσωτερικό της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, συνιστά μια από τις πιο συναρπαστικές περιόδους της ευρωπαϊκής ιστορίας. 1. Πολιτικό «Κουρελού»: Πώς Προέκυψαν 1.800 Κρατίδια; Ο ακραίος κατακερματισμός των γερμανικών εδαφών δεν συνέβη ξαφνικά, αλλά υπήρξε το αποτέλεσμα μακροχρόνιων ιστορικών διεργασιών και νομικών ρυθμίσεων.

Δύο υπήρξαν οι βασικοί πυλώνες αυτής της θεσμικής αποσύνθεσης: Η Χρυσή Βούλα Το διάταγμα αυτό περιόρισε τις εξουσίες του Αυτοκράτορα, παραχωρώντας διευρυμένα κυριαρχικά δικαιώματα στους Πρίγκιπες-Εκλέκτορες. * Η Ειρήνη της Βεστφαλίας (1648): Μετά τον Τριακονταετή Πόλεμο, η συνθήκη αυτή επισήμαινε και κατοχύρωνε την πλήρη εδαφική κυριαρχία (Landeshoheit) κάθε τοπικού άρχοντα.

Έτσι, η Αυτοκρατορία μετατράπηκε σε ένα Flickenteppich («χαλί από κουρέλια»). Στα τέλη του 18ου αιώνα, ο χάρτης περιελάμβανε 294 επίσημα κράτη (Βασίλεια όπως η Πρωσία, Δουκάτα, Πριγκιπάτα και 51 Ελεύθερες Αυτοκρατορικές Πόλεις). Δίπλα σε αυτά, υπήρχαν περίπου 1.500 μικροσκοπικές επικράτειες που ανήκαν σε οικογένειες Αυτοκρατορικών Ιπποτών (Reichsritter), οι οποίες συχνά εκτείνονταν σε λίγα μόλις στρέμματα ή σε ένα και μόνο χωριό. 2. Μία Εθνότητα, Πολλές «Φυλές» και Ξένοι Θύλακες Παρά την πολιτική διάσπαση, τα 1.800 κρατίδια δεν αντιπροσώπευαν 1.800 διαφορετικές εθνότητες.

Η πλειονότητα των κατοίκων μοιραζόταν την ίδια γερμανική εθνοτική βάση.

Ωστόσο, αυτή η βάση ήταν χωρισμένη στις ιστορικές γερμανικές περιφερειακές υποομάδες (τα λεγόμενα Stämme): Βαυαροί, Σουηβοί, Φράγκοι και Σάξονες.

Την ίδια στιγμή, η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ήταν μια πολυεθνική δομή.

Στα γεωγραφικά της όρια κατοικούσαν εντελώς διαφορετικές εθνοτικές ομάδες: Δυτικοί Σλάβοι (Τσέχοι): Κυριαρχούσαν στο ισχυρό Βασίλειο της Βοημίας. * Ιταλοί: Στα κρατίδια της βόρειας Ιταλίας (όπως το Μιλάνο και η Μάντοβα). * Γάλλοι και Βαλλώνοι: Στις δυτικές παραμεθόριες περιοχές. * Σορβικά και Πολωνικά φύλα: Μειονότητες στα ανατολικά σύνορα της αυτοκρατορίας. 3. Η Γλωσσική Βαβέλ Η έλλειψη εθνικής ενότητας αντικατοπτριζόταν πλήρως στη γλώσσα.

Η καθημερινότητα στην Αυτοκρατορία χαρακτηριζόταν από ένα χάος γερμανικών διαλέκτων.

Λόγω της απομόνωσης των κρατιδίων, οι διαφορές ανάμεσα στα Κάτω Γερμανικά (Plattdeutsch) του βορρά και τα Άνω Γερμανικά (Alemanisch) του νότου ήταν τόσο μεγάλες, που η μεταξύ τους συνεννόηση ήταν πρακτικά αδύνατη.

Για τον λόγο αυτό, η επικοινωνία βασιζόταν σε εναλλακτικές διόδους: 1. Τα Λατινικά: Παρέμεναν η επίσημη γλώσσα της δικαιοσύνης, της θρησκείας και της γραφειοκρατίας. 2. Τα Γαλλικά: Κατά τον 17ο και 18ο αιώνα, αποτέλεσαν τη γλώσσα της διπλωματίας και των γερμανικών βασιλικών αυλών.

Χαρακτηριστικό είναι ότι ο Μέγας Φρειδερίκος της Πρωσίας προτιμούσε να γράφει και να μιλά γαλλικά. 3. Η «Γλώσσα του Λούθηρου»: Η μετάφραση της Βίβλου από τον Μαρτίνο Λούθηρο τον 16ο αιώνα έθεσε τις βάσεις για τη δημιουργία μιας κοινής γραπτής γερμανικής γλώσσας (Hochdeutsch), η οποία ενοποιήθηκε οριστικά τον 19ο αιώνα. 4. Υπήρχε «Γερμανικό Έθνος» το 1800; Όχι, με τη σύγχρονη πολιτική έννοια του όρου.

Ένας κάτοικος του 1800 δεν αυτοπροσδιοριζόταν ως «Γερμανός πολίτης». Η ταυτότητά του ήταν αυστηρά τοπικιστική και δυναστική: ένιωθε υπήκοος του Πρώσου Βασιλιά, του Βαυαρού Δούκα ή του τοπικού Επισκόπου.

Επιπλέον, το θρησκευτικό σχίσμα της Μεταρρύθμισης είχε διχάσει την περιοχή: ο προτεσταντικός βορράς και ο καθολικός νότος αντιμετώπιζαν ο ένας τον άλλον με βαθιά καχυποψία, συμμαχώντας συχνά με ξένες δυνάμεις (όπως η Γαλλία ή η Σουηδία) εναντίον ομόδοξων ή αλλόδοξων Γερμανών γειτόνων τους.

Η έννοια του ενιαίου γερμανικού έθνους γεννήθηκε ως ιδεολογικό κίνημα (Ρομαντισμός) και ως αντίδραση στην κοινή απειλή των ναπολεόντειων κατακτήσεων που ακολούθησαν. 5. Το Τέλος του Κατακερματισμού: Η Μεσοποίηση (1803) Το σκηνικό αυτό ανατράπηκε βίαια από τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη.

Με το ιστορικό ψήφισμα Reichsdeputationshauptschluss (Κύριο Διάταγμα της Αυτοκρατορικής Επιτροπής) το 1803, εφαρμόστηκε η διαδικασία της μεσοποίησης (Mediatisierung). Η γαλλική παρέμβαση κατήργησε εκατοντάδες μικρά κρατίδια και εκκλησιαστικά εδάφη, ενσωματώνοντάς τα σε μεγαλύτερες περιφερειακές δυνάμεις (όπως η Βαυαρία, η Βυρτεμβέργη και η Πρωσία). Το 1806, η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία διαλύθηκε οριστικά.

Όταν το 1815 ιδρύθηκε η Γερμανική Συνομοσπονδία, ο χάρτης είχε απλοποιηθεί ριζικά, περιλαμβάνοντας πλέον λιγότερες από 40 κυρίαρχες οντότητες.

Άρα την επόμενη φορά που θα πείτε ότι η Βυζαντινή Αυτοκρατορία / Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία δεν ήταν Ελληνική ( που ήταν όλοι Έλληνες ειδικά μετά την άλωση του 1204 ) , να θυμάστε την Αγία Γερμανική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία που δεν ήταν πραγματικά Γερμανική . Θα ακολουθήσουν και άλλα παραδείγματα. Του Tempus Invictus

------------------------------ ## 📚 Ιστορικές Πηγές & Περαιτέρω Μελέτη * * Για την πολιτική δομή και τη λίστα των κρατιδίων: (https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_states_in_the_Holy_Roman_Empire). * Για τον ορισμό και τις οικονομικές συνέπειες του κατακερματισμού: (https://en.wikipedia.org/wiki/Kleinstaaterei). * Για τη διάλυση της Αυτοκρατορίας από τον Ναπολέοντα: (https://www.worldhistory.org/Holy_Roman_Empire/). * Για τις εδαφικές αλλαγές του 1803: (https://en.wikipedia.org/wiki/German_mediatisation). *

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους