Η υπόθεση Μαζωνάκη και το «ιατρικό βλέμμα» του Φουκώ Ο θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη έχει προκαλέσει πολλές κοινωνικές αντιδράσεις, καθώς αποδείχτηκε με τον πιο τραγικό τρόπο ότι «κομπογιαννίτες» που...

Πλήρες Κείμενο:

Η υπόθεση Μαζωνάκη και το «ιατρικό βλέμμα» του Φουκώ Ο θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη έχει προκαλέσει πολλές κοινωνικές αντιδράσεις, καθώς αποδείχτηκε με τον πιο τραγικό τρόπο ότι «κομπογιαννίτες» που παρουσιάζονται ως εξειδικευμένοι γιατροί, θέτουν καθημερινά σε κίνδυνο τις ζωές των πολιτών.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι που δημιούργησαν το χώρο, ώστε η υγεία να μετατρέπεται σε εμπόρευμα και μάλιστα πολλές φορές στα χέρια απατεώνων.

Πρώτα από όλα στη «μεγάλη εικόνα» το πιο βασικό στοιχείο του καπιταλισμού είναι ότι εμπορευματοποιεί τα πάντα.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι εάν κάτι πουλάει, τότε θεριεύει.

Έτσι έγινε και με αυτά τα περιβόητα «κέντρα ευεξίας» και μακροζωίας, τα οποία δημιουργούν στους ανθρώπους την προσδοκία ότι θα ζήσουν περισσότερο και πως δεν θα γερνάνε.

Πέρα όμως από την αδηφαγία του καπιταλισμού που έχει σαν αυτοσκοπό το κέρδος, η μεγαλύτερη ευθύνη ανήκει στο κράτος και την κυβέρνηση.

Ο λόγος είναι ότι στο νεωτερικό κράτος όπως ορίστηκε από τους Χομπς, Λοκ και Ρουσώ η ύψιστη ευθύνη (του κράτους) είναι η διασφάλιση της ανθρώπινης ζωής.

Η περίπτωση Μαζωνάκη έδειξε ότι όχι μόνο το κράτος δεν έχει φτιάξει ένα συνολικό σύστημα ελέγχου, αλλά κυβερνητικά στελέχη διαφήμιζαν «κέντρα ευζωίας». Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι υπουργός Υγείας είναι ένας άνθρωπος που πουλούσε νανογιλέκα.

Πολλοί υποστηρίζουν ότι υπάρχει και η ατομική ευθύνη για την γιγάντωση τέτοιων κέντρων.

Όντως, σε μία εποχή όπου ο ορθολογισμός χάνει έδαφος και η μεταφυσική διαπερνάει κάθε έκφανση της κοινωνικής ζωής, κερδίζουν έδαφος και οι «κομπογιαννίτες», που εκμεταλλεύονται τις σωματικές και ψυχικές ανάγκες των πολιτών.

Όμως στην περίπτωση της ιατρικής επιστήμης τα πράγματα είναι πιο σύνθετα, καθώς όπως εύστοχα παρατηρεί ο Μισέλ Φουκώ η Ιατρική ανέλαβε τον ρόλο που είχε παλαιότερα η θρησκεία.

Πλέον, στη νεωτερική εποχή ο ιατρός είναι «αυθεντία» και ο ασθενής γίνεται αντικείμενο μελέτης.

Όπως, ο θρησκευόμενος ψάχνει το νόημα του θανάτου από τον εκάστοτε φορέα του θεού, έτσι και ο ασθενής «υποκλίνεται» μπροστά στο «κύρος» του γιατρού και τη συστηματοποιημένη γνώση που ενσαρκώνει.

Μόνο που στην περίπτωση του Μαζωνάκη οι γιατροί πουλούσαν φύκια για μεταξωτές κορδέλες και το «όνομα» που είχαν χτίσει ήταν μία «ψεύτικη κατασκευή». Το θέμα είναι ότι η Πολιτεία «ξύπνησε» και πάλι μετά από ένα τραγικό συμβάν. Το ίδιο έκανε και στα Τέμπη και σε μία σειρά από άλλες υποθέσεις. Λινκ στα σχόλια

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους