Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΜΑΡΑΘΕΑ: Η οικογένεια Μαραθέα ήταν μια πολύ γνωστή οικογένεια μεγαλοτσιφλικάδων της εποχής του Μεσοπολέμου, με έδρα το χωριό Τούμπα (σήμερα Νέο Μοναστήρι) Δομοκού Ένα μέρος από τα κτήματά του απαλλοτριώθηκε αναγκαστικά το 1925 και δόθηκε σε 216 οικογένειες προσφύγων από το Μεγάλο Μοναστήρι Βουλγαρίας Παρά το «αναγκαστικό» της απαλλοτρίωσης, ο Μαραθέας δεν έμεινε αδρανής Εξόπλισε τραμπούκους που επιτέθηκαν στους πρόσφυγες και μάλιστα υπήρξαν και θύματα Οι διενέξεις συνεχίστηκαν και τα επόμενα χρόνια Σύμφωνα με τον βιογράφο του Βελουχιώτη, Διονύση Χαριτόπουλο, στη διάρκεια της Κατοχής κάποιοι πεινασμένοι χωρικοί άνοιξαν τις αποθήκες του Μαραθέα για να πάρουν λίγα τρόφιμα Ο Μαραθέας, που είχε άριστες σχέσεις με τους Ιταλούς, τους κάλεσε για να τιμωρήσουν τους υπαίτιους της κλοπής Οι Ιταλοί βρήκαν ευκαιρία να κάψουν αγροτόσπιτα και να σκοτώσουν 11 χωρικούς Όταν ο Άρης πλησίασε αυτούς τους κατοίκους, για να στελεχώσουν την ομάδα του, αυτοί του είπαν ότι φοβούνται ότι ο Μαραθέας θα τους κατέδιδε στους Ιταλούς, ενώ ως υπεύθυνο για τη δολοφονία των 11 χωρικών υπέδειξαν τον ίδιο τον Μαραθέα Στις 12 Ιουλίου 1942, ο Βελουχιώτης μαζί με μια μικρή ομάδα συντρόφων του, μεταξύ των οποίων ήταν και ο Φώτης Μαστροκώστας («καπετάν Θάνος») και ο Αναστάσιος Ελευθερίου («καπετάν Αχιλλέας»), επέδραμαν στο τσιφλίκι του Μαραθέα Ο τσιφλικάς και ο επιστάτης του Τράκας, αντιστάθηκαν Όμως σκοτώθηκαν από τους άνδρες του Βελουχιώτη, οι οποίοι έβαλαν φωτιά στο σπίτι του Μαραθέα και στις αποθήκες του Φεύγοντας πήραν ως ομήρους τον 14χρονο Γιώργο, γιο του Μαραθέα, αλλά και τον 13χρονο γιο του επιστάτη, Αλέκο Η σύζυγος του Μαραθέα με την κόρη τους Ελένη βρίσκονταν στη Λαμία, καθώς η μικρή είχε ανάγκη ιατρικής περίθαλψης Στο σπίτι όπου διέμεναν η χήρα Μαραθέα και η Ελένη έφτασε μετά από λίγες μέρες ιδιόχειρη επιστολή του Βελουχιώτη, με την οποία ζητούσε από τη χήρα να μεταβεί στον Δομοκό και να ζητήσει από τους Ιταλούς να μην κάνουν κακό σε κανέναν Επιπλέον, ο Βελουχιώτης έγραφε στη χήρα του Μαραθέα να κατέβει στην Αθήνα και να υποβάλει δήλωση σε συμβολαιογράφο, η οποία στη συνέχεια να δημοσιευτεί σε εφημερίδα της πρωτεύουσας, όπου να δηλώνει ότι για τους φόνους και τους εμπρησμούς στο τσιφλίκι δεν είναι υπεύθυνοι οι κολίγοι που εργάζονται γι' αυτούς και ότι τους χαρίζονται όλα τους τα χρέη Τέλος, της έγραψε ότι αν ήθελε να ξαναδεί το παιδί της, έπρεπε να δώσει λύτρα 100 εκατομμυρίων δραχμών (περίπου 1.000 χρυσές λίρες της εποχής), για αποζημίωση των κολίγων Μαζί με το μήνυμα του Βελουχιώτη, η χήρα Μαραθέα έλαβε κι ένα σημείωμα από τον γιο της, που έγραφε: "Μαμά είμαι καλά Να κάνετε ό,τι σας λένε οι άνθρωποι" Την ίδια ώρα, Έλληνες χωροφύλακες και Ιταλοί είχαν επιδοθεί σε ανελέητη καταδίωξη των ανταρτών Σε μία σύντομη σύγκρουση με ένα απόσπασμα τραυματίστηκε στο γόνατο ο αντάρτης Νίκος Λέβας, προχωρημένης πια ηλικίας Οι χωροφύλακες τον συνέλαβαν και τον παρέδωσαν στους Ιταλούς του Δομοκού, που τον βασάνισαν Ο Λέβας δεν άντεξε και πέθανε Θεωρείται ως ο πρώτος νεκρός του ΕΛΑΣ Τελικά, οι υπόλοιποι αντάρτες του Άρη διέφυγαν Η απαγωγή των δύο παιδιών προκάλεσε αλγεινή εντύπωση στην περιοχή του Δομοκού Κάποια στιγμή η είδηση έφτασε και στην Αθήνα και προκάλεσε σοβαρούς τριγμούς στο ΚΚΕ Ο Ηλίας Τσιριμώκος, που συνεργαζόταν με το Κομμουνιστικό Κόμμα, ζήτησε εξηγήσεις από τον Σιάντο Η ΚΕ του ΚΚΕ είχε ήδη πληροφορηθεί και για τη βάναυση συμπεριφορά του Βελουχιώτη απέναντι σε δωσίλογους Το κλίμα ήταν πολύ βαρύ για τον Άρη Η ΚΕ έστειλε στη Ρούμελη ως σύνδεσμο με τον Άρη Βελουχιώτη τον Ι. Χατζηπαναγιώτη ("Θωμά"), που μετέφερε ρητή και αυστηρή εντολή να αφεθούν αμέσως ελεύθερα τα παιδιά Στο μεταξύ, η χήρα Μαραθέα έφτασε στην Αθήνα και ήρθε σε επαφή με στελέχη του ΚΚΕ ζητώντας τους να παρέμβουν Υπέβαλε τη δήλωση σε συμβολαιογράφο και φρόντισε να δημοσιευτεί στο "Ελεύθερο Βήμα", ενώ πήρε δάνειο από τράπεζα και κατέθεσε το ποσό των λύτρων, όπως της είχε ζητηθεί, μέσω του συμβολαιογράφου Αθηνών Ιατρίδη Δυστυχώς όμως, μόνο o γιος του επιστάτη αφέθηκε ελεύθερος Ο Γιώργος δολοφονήθηκε, αφού πρώτα κακοποιήθηκε Ποιος σκότωσε όμως ένα αθώο 14χρονο παιδί; Εδώ υπάρχει διχογνωμία των πηγών Ο γενικά αντικειμενικός Σόλων Γρηγοριάδης γράφει μόνο ότι: "Μέσα στη σύγχυση όμως που επικράτησε, αντί να ελευθερωθεί ο μικρός όμηρος βρέθηκε νεκρός" Δεν αναφέρει ούτε καν ότι δολοφονήθηκε Ο "Ριζοσπάστης" την Παρασκευή 3 Οκτώβρη 1997 δημοσίευσε επιστολή του Ηλία Αρμάγου (έφυγε από τη ζωή λίγα χρόνια αργότερα), ο οποίος την επίμαχη περίοδο βρισκόταν μαζί με τον Βελουχιώτη Αφού χαρακτηρίζει τον Μαραθέα «υποκείμενο», γράφει ότι τον γιο του τον σκότωσε ο Άθως Ρουμελιώτης εν αγνοία του Άρη Προηγουμένως ο Αρμάγος φρόντισε να αποδομήσει τον Ρουμελιώτη, χαρακτηρίζοντάς τον "αποσκιρτήσαντα και λιποτάκτη του ΕΛΑΣ" Όμως, σύμφωνα με τον Σόλωνα Γρηγοριάδη, εκείνη την περίοδο τουλάχιστον ο Ρουμελιώτης όχι μόνο δεν είχε αποσκιρτήσει από τον ΕΛΑΣ, αλλά προαλειφόταν για διάδοχος του Βελουχιώτη, που είχε εξοργίσει την ηγεσία του ΚΚΕ Γράφει συγκεκριμένα ο Σόλων Γρηγοριάδης: "Θα προωθούσαν (σημ: από το ΚΚΕ) επίσης στη Ρούμελη έναν άλλο αρχηγό, υποταγμένο διοικητικά έως τότε στον Βελουχιώτη, πιο ευκολοχείριστο, τον Άθω Ρουμελιώτη Και πραγματικά ο "Απελευθερωτής" (επίσημη κεντρική εφημερίδα του ΕΛΑΣ) άρχισε να τον προβάλλει" Θα ανέθετε η ΚΕ του ΚΚΕ την ηγεσία του αντάρτικου της Ρούμελης και θα "διαφήμιζε" έναν αποσκιρτήσαντα και λιποτάκτη του ΕΛΑΣ; Ο Ηλίας Αρμάγος γράφει ότι τον σκότωσε ο ίδιος ο Άθως Ρουμελιώτης "Ο μικρός Γιώργος Μαραθέας φαίνεται πως δολοφονήθηκε στις 20 Αυγούστου του 1942, από τα χέρια κάποιου αντάρτη του ΕΛΑΣ με το ψευδώνυμο Αχιλλέας" Ο Ρουμελιώτης έδωσε εντολή στον "Αχιλλέα", γιατί δεν είχαν τάχα καταβληθεί ακόμα τα χρήματα από τη χήρα Μαραθέα Πώς γνώριζε ο Ρουμελιώτης αν είχαν καταβληθεί ή όχι τα χρήματα; Οι σύγχρονοι βιογράφοι του Βελουχιώτη, Διονύσης Χαριτόπουλος και Γιάννης Χατζηπαναγιώτου, καταλήγουν και αυτοί στο ίδιο συμπέρασμα: ο Ρουμελιώτης ήταν ο ηθικός αυτουργός της δολοφονίας του Μαραθέα, ενώ ο Βελουχιώτης είχε φύγει από την Κολοκυθιά Φθιώτιδας όπου έγινε η αποτρόπαια πράξη δίνοντας εντολή "να μην πειράξουν τα παιδιά" Ο Αλέκος Τράκας, ο γιος του επιστάτη, άκουσε επανειλημμένα τον Βελουχιώτη να δίνει αυτή την εντολή στον Ρουμελιώτη Ο Άθως Ρουμελιώτης όντως αποσκίρτησε από την ομάδα Βελουχιώτη Το 1944 η ομάδα του διαλύθηκε από τον ΕΛΑΣ Γύρισε στην Αθήνα και δεν ασχολήθηκε πάλι με ένοπλη δράση Δεν κλήθηκε ποτέ από τη Δικαιοσύνη, για μια απλή κατάθεση έστω, για τη δολοφονία Μαραθέα Τα ερωτήματα είναι πολλά και αναπάντητα, 84 χρόνια μετά το φρικτό έγκλημα

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους