Από τους αυλικούς στους γελωτοποιούς. Το πολιτικό θέαμα ως αμορτισέρ της κοινωνικής οργής Η διαπίστωση ότι η αστική δημοκρατία στην Ελλάδα παράγει διαρκώς «αυλικούς» και «γελωτοποιούς» δεν είναι...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τυπικά, η χώρα ξεμπέρδεψε με το παλάτι και τις αυλές του στο δημοψήφισμα του 1974.

Στην πράξη, όμως, το πολιτικό σύστημα έχει απόλυτη ανάγκη από φιγούρες που εκτρέπουν την πολιτική συζήτηση από την ουσία στο θέαμα, λειτουργώντας ως αμορτισέρ των κοινωνικών αντιδράσεων.

Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα των ημερών μας είναι ο νυν Υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης.

Εκτελώντας χρέη σύγχρονου «γελωτοποιού του βασιλιά», -όπως γράφει σήμερα ο Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος στο in.gr– επιστρατεύει την ακροδεξιά ρητορική, τις τηλεοπτικές τσιρίδες και τον κυνισμό για να διαχειριστεί επικοινωνιακά τη μεθοδική διάλυση και ιδιωτικοποίηση του Εθνικού Συστήματος Υγείας.

Το παράδοξο δεν είναι η συμπεριφορά του, αλλά το γεγονός ότι αυτή η φιγούρα επιβραβεύεται σταθερά με δεκάδες χιλιάδες ψήφους από ένα τμήμα του εκλογικού σώματος.

Όμως, το φαινόμενο αυτό δεν αποτελεί εξαίρεση· είναι ο κανόνας σε ένα σύστημα που αποπολιτικοποιεί τις μάζες και https://vathikokkino.gr/archives/226242

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους