Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οθωμανοέλληνες. Για να καταλάβουμε λοιπόν, τι ρόλο μπορούν να παίξουν ορισμένα "ελληνικά" μέσα ενημέρωσης (και τα εισαγωγικά στο "ελληνικά" δεν μπήκαν καθόλου τυχαία), αρκεί να κοιτάξουμε τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν τα σχόλια των αναγνωστών τους.

Η εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ με απέκλεισε από τον σχολιασμό άρθρου που αφορούσε νέες τουρκικές προκλήσεις.

Προφανώς, η άποψη ενός έλληνα πολίτη για τις τουρκικές προκλήσεις κρίθηκε ανεπιθύμητη.

Το ενδιαφέρον, όμως, είναι αλλού.

Την ίδια στιγμή, στη σελίδα του ίδιου μέσου μπορεί να φιλοξενείται κανονικά μήνυμα στα τουρκικά από Τούρκο σχολιαστή, ο οποίος πανηγυρίζει για το "μεγαλείο" της χώρας του και χλευάζει το μέγεθος της Ελλάδας.

Εκεί, φαίνεται, δεν υπάρχει πρόβλημα.

Η τουρκική τοποθέτηση έχει δικαίωμα βήματος σε ελληνικό μέσο.

Η ελληνική απάντηση πάλι, όχι.

Και φυσικά, δεν μιλάμε για μια αθώα θεωρητική συζήτηση.

Την ίδια περίοδο, η τουρκική πολιτική και δημόσια ρητορική εξακολουθεί να επαναφέρει αξιώσεις και αμφισβητήσεις που αφορούν το Αιγαίο, την Θράκη και τα νησιά μας.

Και ύστερα απορούμε, γιατί καλλιεργείται στην τουρκική κοινή γνώμη η αντίληψη ότι τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα είναι κάτι που μπορεί να αμφισβητείται κατά βούληση.

Απορούμε γιατί κάποιοι έφτασαν να θεωρούν "σύνορα της καρδιάς τους" την Τρίπολη (όχι της Λιβύης) και δικαίωμά τους να ψαρεύουν μέχρι την Κέρκυρα.

Και, φυσικά, φτάνουμε κάποτε στο σημείο να παρουσιάζεται ως "ρεαλισμός" στην ελληνική κοινή γνώμη η λογική ότι πρέπει να χάσουμε το Καστελόριζο για να κερδίσουμε την Ρόδο.

Γιατί, λοιπόν, κάνω αυτό το σχόλιο σε μια σελίδα με ιστορικό χαρακτήρα; Ακριβώς επειδή η ιστορία δεν είναι διακοσμητική.

Δεν είναι ένα μουσείο όπου κοιτάμε το παρελθόν πίσω από γυαλί και μετά κλείνουμε την πόρτα.

Η ιστορία έχει αξία όταν μας βοηθά να κατανοήσουμε το παρόν.

Αυτό είναι, στην ουσία, η ιστορική συνείδηση: η ικανότητα να βλέπουμε την σημερινή πραγματικότητα έχοντας επίγνωση της ιστορικής διαδρομής που την διαμόρφωσε.

Και όταν μιλάμε σήμερα για ελληνοτουρκικές σχέσεις, για σύνορα, για διεκδικήσεις, για εθνική μνήμη και για το πώς παρουσιάζεται η μία χώρα στην άλλη, δεν μπορούμε να υποκρινόμαστε ότι η ιστορία τελείωσε.

Το παρελθόν δεν είναι άσχετο με το παρόν.

Το εξηγεί.

Και όποιος ξεχνά το ιστορικό πλαίσιο, αφήνει χώρο σε άλλους να το ξαναγράψουν. ✍ © Οι Έλληνες στην Ιστορία

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους