Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο Σούλης Μαρκόπουλος (1/3/1949 – 25/9/2026) υπήρξε μία από τις ουσιαστικές μορφές της προπονητικής, που άντεξε στο πέρασμα των ετών.

Γεννημένος στη Θεσσαλονίκη, ασχολήθηκε με το άθλημα πρώτα ως παίκτης του Ολύμπου Σαράντα Εκκλησιών και του Δημόκριτου (που είχε ήδη απορροφήσει τον Όλυμπο) ενώ από τις 4 Νοεμβρίου 1978, ξεκίνησε την προπονητική καριέρα ως προπονητής του Δημόκριτου, μένοντας περίπου μία δεκαετία στον σύλλογο, με έξι χρόνια στην Α΄ Εθνική και τρία στη Β΄. Η τελευταία του αναμέτρηση εκεί ήταν το μπαράζ παραμονής στην Α2 με τη Νήαρ Ηστ στν Βόλο, στις 17 Μαΐου 1987.

Από το 1987 έως το 1990 βρέθηκε στον Ηρακλή.

Η ομάδα εκείνης της περιόδου, με παίκτες όπως ο Ντέιβιντ Ίνγκραμ και ο Δημήτρης Παπαδόπουλος, αποτέλεσε το βασικό διαβατήριο εισόδου στην κορυφή του ελληνικού μπάσκετ.

Το 1993 πήρε μια απόφαση που εκ πρώτης όψεως έμοιαζε με επαγγελματική υποχώρηση, ως assistant coach του Ντούσαν Ίβκοβιτς στον ΠΑΟΚ.

Μετά την αποχώρηση του Σέρβου το Γενάρη του '94, ανέλαβε πρώτος προπονητής και ολοκλήρωσε την πορεία που οδήγησε στο Κόρατς του 1994.

Ακολούθησαν πολλαπλές θητείες στον Άρη από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 μέχρι το 2000, περάσματα από τον Μακεδονικό, νέα σύντομη περίοδος στον ΠΑΟΚ το 2005–06 και η ΑΕΚ το 2006–07. Η σταδιοδρομία του δεν ήταν γραμμική.

Συνηθισμένος σε αυτό που λέμε "εργάτης του μπάσκετ" αν και το "τεχνίτης" θα ήταν σαφώς το πιο ταιριαστό! Η μεγάλη επανάκαμψη, ήρθε με το Μαρούσι, από τον Δεκέμβριο του 2007 έως το 2009.

Το 2008 οδήγησε την ομάδα στην τέταρτη θέση και ανάγκασε τον Ολυμπιακό να φθάσει σε πέμπτο ημιτελικό, που κρίθηκε 64–63 στο ΣΕΦ.

Το 2009 το Μαρούσι κατέλαβε την τρίτη θέση, επικρατώντας του Άρη στα μικρά τελικά, και εξασφάλισε την πρώτη πρόκριση του συλλόγου στην Ευρωλίγκα.

Το καλοκαίρι του 2009 επέστρεψε στον ΠΑΟΚ και άρχισε η μακρύτερη συνεχόμενη θητεία προπονητή στην ιστορία του συλλόγου με οκτώ σεζόν έως το 2017!!! Ο ΠΑΟΚ τερμάτισε τρίτος το 2011, το 2014 και το 2015, ενώ σε πέντε διαδοχικές ευρωπαϊκές συμμετοχές κατόρθωσε να προχωρήσει πέραν της αρχικής φάσης.

Το 2019, σε ηλικία 70 ετών, επέστρεψε για τελευταία φορά στον Άρη και στην κορυφαία κατηγορία.

Ήταν ένας βραχύς τελευταίος κύκλος, αλλά έκλεινε συμβολικά μια πορεία που είχε περάσει σχεδόν από ολόκληρο τον χάρτη του μπασκετικού βορρά - από όλα τα σημεία του εγχώριου οικοσυστήματος.

Από συνοικιακό σύλλογο και την τεχνική σχολή, τοπικές δομές που έτσι μάθαινες το άθλημα, μέχρι το κορυφαίο επίπεδο, έχοντας Μπέρι & Σάβιτς, Πρέλιεβιτς, Κόρφα κτλ, κτλ... Kατέγραψε 712 αγώνες στην κορυφαία εθνική κατηγορία, μ' ένταξη στο Hall of Fame του ΕΣΑΚΕ το 2023 Πώς και γιατί, δεν πήγε στην εθνική ομάδα; Αντίο Δάσκαλε Σούλη. Ευχαριστούμε για τις αναμνήσεις...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους