Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το τραγούδι θέλει γνώση, αλλά θέλει και βίωμα. Και στο πανηγύρι υπάρχει κάτι που αξίζει να θυμόμαστε.

Οι μουσικοί δεν πήγαιναν να κάνουν λαογραφία.

Πήγαιναν να παίξουν, να τραγουδήσουν, να διασκεδάσουν τον κόσμο και να επικοινωνήσουν μαζί του, στον συγκεκριμένο τόπο και στη συγκεκριμένη περίσταση.

Ήταν όμως και η δουλειά τους.

Από αυτή τη δουλειά ζούσαν τις οικογένειές τους.

Ταξίδευαν, κουράζονταν, ξενυχτούσαν και αντιμετώπιζαν τις δυσκολίες του επαγγέλματος.

Σήμερα η ζωή έχει αλλάξει και μαζί της έχει αλλάξει και η δουλειά του μουσικού.

Η εργασία δεν είναι πάντα σταθερή.

Εκδηλώσεις ακυρώνονται, άλλες πραγματοποιούνται, οι αμοιβές πιέζονται και η ανασφάλεια είναι μέρος της καθημερινότητας πολλών επαγγελματιών.

Την ίδια στιγμή έχουν εμφανιστεί πολλοί νέοι μουσικοί, συγκροτήματα και άνθρωποι που θέλουν να ασχοληθούν με αυτή τη μουσική.

Αυτό είναι φυσικό και μπορεί να είναι και ελπιδοφόρο για τη συνέχεια.

Όμως η αύξηση του ανταγωνισμού δημιουργεί και δυσκολίες, ιδιαίτερα όταν η προσπάθεια για να κερδηθεί μια δουλειά οδηγεί σε χαμηλότερες αμοιβές.

Και εδώ ίσως χρειάζεται να δούμε τα πράγματα συνολικά.

Δεν μπορούμε να ζητάμε από τον μουσικό να υπηρετεί αυτό που αγαπά, αν ταυτόχρονα δεν υπάρχουν οι συνθήκες για να μπορεί να ζήσει από τη δουλειά του.

Γιατί για πολλούς ανθρώπους αυτή η μουσική δεν είναι μόνο αγάπη και παράδοση.

Είναι και πραγματικό επάγγελμα, από το οποίο πρέπει να μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια.

Αλλά υπάρχει και μια ευθύνη που αφορά τον ίδιο τον κλάδο.

Τα σωματεία, οι επαγγελματίες και οι άνθρωποι της μουσικής χρειάζεται να έχουν πιο ενεργή και οργανωμένη παρουσία.

Να συζητούν και να διεκδικούν καλύτερες συνθήκες εργασίας, αξιοπρεπείς αμοιβές και ένα πιο καθαρό πλαίσιο για τις μουσικές εκδηλώσεις και το πανηγύρι.

Δεν αρκεί μόνο η παρουσία.

Χρειάζεται και συλλογική προσπάθεια.

Η νέα γενιά είναι απαραίτητη.

Χωρίς αυτήν καμία παράδοση δεν μπορεί να συνεχιστεί.

Η παιδεία όμως χρειάζεται χρόνο.

Η ακρόαση, η μαθητεία, η πράξη και η εμπειρία χτίζονται σταδιακά και συμπληρώνουν τη γνώση.

Οι σπουδές έχουν τη δική τους αξία, όπως αξία έχει και η γνώση που αποκτάται μέσα από τη μακρόχρονη μαθητεία και το βίωμα.

Το ένα δεν χρειάζεται να ακυρώνει το άλλο.

Με τα χρόνια πολλοί μουσικοί χρειάστηκε να παίξουν και άλλα είδη μουσικής για να ζήσουν.

Δεν μπορούμε να παραβλέψουμε δεκαετίες δουλειάς ανθρώπων που κράτησαν τη μουσική μέσα στην καθημερινότητα, επειδή σήμερα βλέπουμε τα πράγματα διαφορετικά.

Μπορούμε όμως να συζητήσουμε τι κρατήσαμε, τι χάσαμε και τι θα μπορούσαμε να κάνουμε καλύτερα από εδώ και πέρα.

Η παράδοση δεν χρειάζεται να μείνει ακίνητη.

Η αναβίωση όμως δεν χρειάζεται να γίνει απλή αντιγραφή του παρελθόντος.

Κάθε τόπος έχει τη δική του φωνή.

Τα τραγούδια, τους χορούς, τα έθιμα και την ιστορία του.

Ας ξεκινάμε από εκεί.

Οι ξένες μουσικές είναι πλέον μέρος της ζωής μας.

Δεν χρειάζεται ούτε να κλείσουμε την πόρτα ούτε να φοβηθούμε την επιρροή τους.

Μπορούμε να πάρουμε ό,τι μας ταιριάζει και να το περάσουμε μέσα από τη δική μας ιστορία, αισθητική και μουσική ταυτότητα.

Να μην ξεχάσουμε όμως τι είχαμε μέσα στο δικό μας σπίτι.

Δεν χρειάζεται να ψάξουμε έναν ένοχο.

Χρειάζεται ο καθένας να αναγνωρίσει το δικό του μέρος ευθύνης και όλοι μαζί να ψάξουμε έναν καλύτερο δρόμο.

Και αυτή η κουβέντα δεν είναι μονόλογος.

Θέλω να ακούσω περισσότερο τους μουσικούς, τους τραγουδιστές, τους ερμηνευτές, τους δασκάλους, τους ανθρώπους των συλλόγων, τους ερευνητές και κάθε άνθρωπο που έχει κάτι να πει.

Ιδιαίτερα θέλω να ακουστούν οι ίδιοι οι άνθρωποι της μουσικής.

Γιατί η εμπειρία τους έχει αξία, είτε συμφωνούμε μαζί τους είτε όχι.

Η διαφωνία δεν είναι εχθρότητα.

Η διαφορετική άποψη δεν είναι προσβολή.

Γιατί το δημοτικό τραγούδι δεν χρειάζεται ούτε να το ξεχάσουμε ούτε να το κάνουμε μουσείο.

Χρειάζεται να το γνωρίσουμε, να το σεβαστούμε και να το αφήσουμε να συνεχίσει να ζει.

Όχι ως ανάμνηση.

Όχι ως απομίμηση.

Αλλά ως ζωή.

Και επειδή η παράδοση δεν είναι μόνο λόγια αλλά και ήχος, αφήνω εδώ κι ένα τραγούδι μου. Ακούστε το μαζί με όσα γράφτηκαν παραπάνω. Καλή ακρόαση και, κυρίως, καλή κουβέντα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους