Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τον Οκτώβριο του 1979, η Ιταλίδα δημοσιογράφος Οριάνα Φαλάτσι ταξίδεψε στην (ιερή) πόλη Κομ του Ιράν για να πάρει συνέντευξη από τον ανώτατο ηγέτη της Ισλαμικής Επανάστασης.

Για να μπει στο δωμάτιο, η Φαλάτσι αναγκάστηκε να καλύψει τον εαυτό της από την κορυφή ως τα νύχια με ένα βαρύ μαύρο τσαντόρ, αφήνοντας μόνο το πρόσωπό της ορατό.

Η συζήτηση μέσα στο δωμάτιο ήταν τεταμένη από την αρχή. Η Φαλάτσι δεν στρογγύλεψε τις ερωτήσεις της.

Ρώτησε τον Αγιατολάχ Χομεϊνί για τις εκτελέσεις πολιτικών του αντιπάλων (λίγο αργότερα εκτέλεσε και χιλιάδες αριστερούς του Τουντέχ, των Φενταγίν και των Μουτζαχεντίν Χαλκ, οι οποίοι τον είχαν βοηθήσει να καταλάβει την εξουσία), το κλείσιμο ανεξάρτητων εφημερίδων και την απώλεια δικαιωμάτων για τις Ιρανές γυναίκες υπό το νέο ισλαμικό καθεστώς.

Η ιστορική συνέντευξη της Οριάνας Φαλάτσι στον Αγιατολάχ Χομεϊνί δόθηκε το 1979 στο Ιράν, λίγο μετά την Ιρανική Επανάσταση, και έμεινε στην ιστορία για τη στιγμή που η δημοσιογράφος έβγαλε και πέταξε μπροστά του το τσαντόρ.

Διήρκεσε περίπου δύο ώρες και ήταν η πρώτη του Χομεϊνί σε γυναίκα δημοσιογράφο.

Τον ρώτησε ευθέως: – «Σήμερα στην Περσία πολλοί σας χαρακτηρίζουν δικτάτορα.

Τι απαντάτε;» – «Πώς γίνεται οι γυναίκες να συμμετέχουν στην επανάσταση και τώρα να αναγκάζονται να κρύβονται μέσα σε αυτό το ρούχο; Πώς μπορούν να κολυμπήσουν;» Ο Χομεϊνί εκνευρίστηκε και της είπε: «Τα έθιμά μας δεν σας αφορούν.

Αν δεν σας αρέσει η ισλαμική ενδυμασία, δεν είστε υποχρεωμένη να τη φορέσετε, γιατί αυτή είναι για καλές και αξιοπρεπείς γυναίκες». Εκμεταλλευόμενη τη φράση του, η Φαλάτσι απάντησε: «Πολύ ευγενικό εκ μέρους σας, Ιμάμη.

Και αφού το λέτε, βγάζω αυτό το ηλίθιο, μεσαιωνικό κουρέλι αμέσως!» και πέταξε το τσαντόρ. Ο Χομεϊνί έγινε έξαλλος.

Σηκώθηκε χωρίς να πει άλλη λέξη και βγήκε από την αίθουσα. Οι Ιρανοί μεταφραστές και βοηθοί πάγωσαν από τον φόβο τους, καθώς μια τέτοια προσβολή στον Ανώτατο Ηγέτη θα μπορούσε να οδηγήσει σε εκτέλεση.

Ωστόσο, η Φαλάτσι αρνήθηκε να φύγει από το Ιράν μέχρι να ολοκληρώσει τη συνέντευξη, μερικές μέρες αργότερα, φυσικά, ασκεπής.

Στο βιβλίο της περιέγραψε ότι, όταν πέταξε το τσαντόρ, ο γιος του Χομεϊνί, Αχμάντ, έπαθε σχεδόν εγκεφαλικό από τον φόβο του.

Η ατμόσφαιρα πάγωσε, καθώς κανείς δεν είχε τολμήσει ποτέ να αμφισβητήσει έτσι τον Αγιατολάχ μέσα στο ίδιο του το σπίτι.

Όταν επέστρεψε την επόμενη μέρα για να συνεχίσει, με τη μεσολάβηση του γιου του, Αχμάντ Χομεϊνί, ο μικρός της ψιθύρισε: «Σε παρακαλώ, μην ξαναμιλήσεις για το τσαντόρ, ο πατέρας μου είναι ακόμα έξαλλος». Ο Αχμάντ είχε εντυπωσιαστεί από το θάρρος της.

Η συνέντευξη προκάλεσε παγκόσμιο πάταγο. Η Φαλάτσι αποθεώθηκε στη Δύση ως σύμβολο της ελευθεροτυπίας και των γυναικείων δικαιωμάτων.

Περιέγραψε τον Αγιατολάχ Χομεϊνί ως έναν άνθρωπο με απίστευτα καθαρά μάτια, που έμοιαζε με άγαλμα του Μιχαήλ Αγγέλου, αλλά ταυτόχρονα ήταν ο πιο «αδιάλλακτος και αμείλικτος» ηγέτης που είχε συναντήσει ποτέ. Η Φαλάτσι είχε ταξιδέψει στην Τεχεράνη το 1973 για να πάρει συνέντευξη από τον Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί, τον Σάχη του Ιράν.

Η συνέντευξη εκείνη ήταν εξίσου εκρηκτική.

Τον ρώτησε ευθέως για τα βασανιστήρια της μυστικής του αστυνομίας (SAVAK) και του είπε κατάμουτρα ότι συμπεριφέρεται σαν Θεός.

Του είπε επί λέξει: «Έχετε θεϊκές οπτασίες και πιστεύετε ότι ο Θεός σάς προστατεύει προσωπικά»… Η Οριάνα Φαλάτσι, η δημοσιογράφος για την οποία ο Χένρι Κίσινγκερ δήλωσε ότι η συνέντευξη μαζί της υπήρξε η πιο καταστροφική της καριέρας του, ήταν η σύντροφος του ήρωα της δικής μας Δημοκρατίας, του Αλέκου Παναγούλη. Πόσες Φαλάτσι υπάρχουν σήμερα; Έστω και μία να υπάρχει που να αξίζει έστω όσο το μικρό δαχτυλάκι ης, εδώ είμαι. Ξέρει πού θα με βρει. Ενδιαφέρομαι. Σφόδρα. (Ανδρέας Ρουμελιώτης)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους