🛑 Η δύσκολη εκεχειρία Τραμπ – Σι Οι περισσότεροι αναλυτές δεν περιμένουν πολλά από τη σύνοδο κορυφής Τραμπ-Σι. Είναι εύκολο όμως να φανταστεί κανείς ότι ο Σι θα παρουσιάσει τη συνάντηση ως νίκη για...

Πλήρες Κείμενο:

🛑 Η δύσκολη εκεχειρία Τραμπ – Σι Οι περισσότεροι αναλυτές δεν περιμένουν πολλά από τη σύνοδο κορυφής Τραμπ-Σι. Είναι εύκολο όμως να φανταστεί κανείς ότι ο Σι θα παρουσιάσει τη συνάντηση ως νίκη για μια Κίνα που θέλει να εμφανίζεται ως δύναμη σταθερότητας και διεθνούς πολιτικού βάρους Μιχάλης Ψύλος • Michael Psilos Πάνω από 60 χρόνια είχε να συμβεί κάτι τέτοιο στην Ουάσιγκτον: Ένας Αμερικανός πρόεδρος να πηγαίνει αυτοπροσώπως στην αεροπορική βάση Αντριους για να υποδεχτεί έναν ξένο ηγέτη.

Ηταν το 1962 για την ακρίβεια, όταν ο Τζον Φ. Κένεντι υποδέχτηκε τον Βρετανό πρωθυπουργό Χάρολντ Μακμίλαν.

Τότε ήταν βέβαια η «ειδική σχέση» ΗΠΑ – Βρετανίας, που ώθησε τον Κένεντι να κάνει κάτι τέτοιο.

Έκτοτε, το άρρητο πρωτόκολλο υπαγόρευε στον πρόεδρο των ΗΠΑ να υποδέχεται μόνο στον Λευκό Οίκο τους ξένους ηγέτες που πραγματοποιούν επίσημη επίσκεψη στην Ουάσιγκτον.

Τι σημαίνει όμως το γεγονός ότι την ίδια υποδοχή επεφύλαξε ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ στον Κινέζο ομόλογό του Σι Τζιπίνγκ, που έφτασε στην Ουάσιγκτον για τριήμερη επίσημη επίσκεψη; Αλλαξε κάτι; Θα γεφυρωθούν επιτέλους οι διαφορές που χωρίζουν τις δύο υπερδυνάμεις σε κορυφαία θέματα; Από την τεχνητή νοημοσύνη και την Ταϊβάν έως το διμερές εμπόριο και την πυρηνική συμφωνία με το Ιράν; Ο υπουργός Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ έκανε ήδη ένα «δώρο» στους Κινέζους , ανακοινώνοντας μια δίμηνη παράταση της δασμολογικής εκεχειρίας μεταξύ των δύο χωρών.

Αλλά σίγουρα αυτό δεν φτάνει για να αλλάξει τις διμερείς σχέσεις.

Ας είμαστε σαφείς ρεαλιστές :Οσο ενθαρρυντικό κι αν είναι το γεγονός ότι μετά από μια δεκαετία αυξανόμενης εχθρότητας, Ηνωμένες Πολιτείες και Κίνα δείχνουν θετική στάση για βελτίωση των διμερών σχέσεων, η κατάσταση αυτή ερμηνεύεται διαφορετικά από τις δύο πλευρές.

Διαφορετικές ερμηνείες Οι Αμερικανοί έχουν αφήσει στην άκρη το θέμα της Ταϊβάν και λένε ότι για να αποφευχθεί η σύγκρουση, πρέπει: «να μπει τέλος στον αθέμιτο κινεζικό ανταγωνισμό για την εισβολή στην αγορά των ΗΠΑ , τέλος στην κλοπή τεχνολογίας ακόμη και στο νέο σύνορο της αναμέτρησης: την Τεχνητή Νοημοσύνη». Οι Κινέζοι από την πλευρά τους, θέλουν τη σταθερότητα στις σχέσεις με τις ΗΠΑ, αλλά βάζουν «κόκκινες γραμμές» που δεν πρέπει να παραβιαστούν.

Απαιτούν σεβασμό για την αναπτυξιακή τους πορεία και κρατούν το ζήτημα της Ταϊβάν στο επίκεντρο, προειδοποιώντας ότι καμία αμφισβήτηση της αρχής της επανένωσης του νησιού με την πατρίδα δεν θα γίνει ανεκτή. «Διαφορετικά, η σύγκρουση μεταξύ Κίνας και Ηνωμένων Πολιτειών θα οδηγήσει σε μια αφόρητη καταστροφή για τις δύο χώρες και τον κόσμο», έγραψε η Λαϊκή Ημερησία στο κύριο άρθρο της που συνόδευε την αποστολή του Σι Τζινπίνγκ στην Ουάσιγκτον. Ο Κινέζος πρόεδρος έχει ξεκινήσει άλλωστε μια σειρά κρατικών επισκέψεων στο εξωτερικό-από το Κιργισταν ως το Κάιρο και το Νέο Δελχί για τη σύνοδο κορυφής των BRICS- θέλοντας να δώσει στον Παγκόσμιο Νότο κεντρική θέση στην οικοδόμηση μιας νέας παγκόσμιας ισορροπίας.

Στόχος του Σι είναι να προβάλλει μια εικόνα ήρεμης της πολιτικής ισχύος της Κίνας, παρουσιάζοντας μια αξιόπιστη εναλλακτική λύση στην πολλές φορές, αλλοπρόσαλλη πολιτική του Τραμπ. Το Πεκίνο «χαμογελά» άλλωστε όταν ο Αμερικανός πρόεδρος εμφανίζεται απρόβλεπτος και ασυνεπής.

Όταν επιδίδεται συστηματικά στην ταπείνωση των ιστορικών συμμάχων της Αμερικής και στην ίδια την ομιλία του στον ΟΗΕ απειλεί με την εξόντωση του Ιράν.

Τι να περιμένουμε; Οι περισσότεροι αναλυτές δεν περιμένουν πολλά από τη σύνοδο κορυφής Τραμπ-Σι. Είναι δύσκολο να στοιχηματίσει κανείς στο τι θα πει ο Τραμπ.

Είναι εύκολο όμως να φανταστεί κανείς ότι ο Σι θα παρουσιάσει τη συνάντηση ως νίκη για μια Κίνα που θέλει να εμφανίζεται ως δύναμη σταθερότητας και διεθνούς πολιτικού βάρους. Ο Κινέζος πρόεδρος έχει βέβαια πολλά προβλήματα να επιλύσει στο εσωτερικό, αλλά σίγουρα δεν βρίσκεται στη θέση του Τραμπ, που αγωνιά κατ’ αρχήν, για τις ενδιάμεσες εκλογές για το Κογκρέσο. Ο Αμερικανός πρόεδρος θα βρίσκεται στον Λευκό Οίκο μέχρι τον Ιανουάριο του 2029, ενώ ουδείς γνωρίζει τα όρια της θητείας του Σι. Το 2018, το Πεκίνο κατάργησε την αρχή των δύο προεδρικών θητειών και ο Σι βρίσκεται ήδη στο τέλος της τρίτης του.

Ολοι περιμένουν ότι στο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος το 2027, ο Σι θα εισέλθει στην τέταρτη θητεία του, κάτι που θα του εγγυόταν την εξουσία μέχρι το 2032, όταν θα είναι 80 ετών.

Μέχρι τότε βέβαια πολλά μπορούν να συμβούν στις σχέσεις των δύο υπερδυνάμεων και στον κόσμο ολόκληρο. . .

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους