Original Post

Πλήρες Κείμενο:

κ ΦΛΩΡΙΔΗ, τι πραγματικά γνωρίζεις για το «ντου από απέναντι»; Ο Γιώργος Φλωρίδης πρέπει να απαντήσει καθαρά.

Όχι με νέα φρασεολογία, αλλά με συγκεκριμένα στοιχεία τι πραγματικά γνωρίζει για το «ντου από απέναντι»; Ο υπουργός Δικαιοσύνης είπε ότι αν η Ελλάδα μείνει ακυβέρνητη μετά τις εκλογές, «θα γίνει το ντου από απέναντι», συνδέοντας την πιθανότητα μη σχηματισμού κυβέρνησης με «εθνική διακινδύνευση». Επικαλέστηκε μάλιστα τον Έβρο του 2020 και τα Ίμια. Ωραία.

Τότε ας πάρουμε στα σοβαρά αυτό που είπε.

Τι έχει διαμειφθεί και δεν το γνωρίζουμε; Υπάρχει συγκεκριμένη πληροφορία των υπηρεσιών ασφαλείας; Υπάρχει στρατιωτική κινητικότητα απέναντι; Υπάρχει εκτίμηση ότι μια περίοδος πολιτικής μετάβασης μπορεί να οδηγήσει σε τουρκική επιθετική ενέργεια; Έχει ενημερωθεί η στρατιωτική ηγεσία; Υπάρχει συγκεκριμένο επιχειρησιακό σχέδιο; Και το βασικότερο εφόσον ο υπουργός γνωρίζει ότι η χώρα κινδυνεύει αν δεν υπάρχει άμεσα ισχυρή κυβέρνηση, τι ακριβώς πρέπει να γίνει μέχρι να σχηματιστεί κυβέρνηση; Θα μετακινηθούν στρατεύματα; Θα ενισχυθούν οι μονάδες στα νησιά και στον Έβρο; Θα αυξηθεί η στρατιωτική επιφυλακή; Θα αναπτυχθούν αντιαεροπορικά συστήματα; Θα γίνει ο στρατός μέρος της καθημερινής εικόνας της χώρας μέχρι να ολοκληρωθούν οι δημοκρατικές διαδικασίες; Δεν είναι υπερβολικά ερωτήματα.

Είναι η πρακτική συνέχεια μιας δήλωσης που παρουσιάζει την πολιτική μετάβαση ως πιθανό παράθυρο εθνικού κινδύνου.

Υπάρχει όμως κάτι ακόμη πιο σοβαρό. Ο ΦΛΩΡΊΔΗΣ μιλά για «ακυβερνησία», ενώ το Σύνταγμα δεν αφήνει τη χώρα σε θεσμικό κενό επειδή οι εκλογές δεν έδωσαν αυτοδυναμία.

Το άρθρο 37 προβλέπει διερευνητικές εντολές και, εφόσον αυτές δεν τελεσφορήσουν, προβλέπει διαδικασία σχηματισμού κυβέρνησης για τη διενέργεια εκλογών, ακόμη και υπηρεσιακής κυβέρνησης υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Άρα η μη αυτοδυναμία δεν είναι κατάλυση της πολιτείας.

Είναι συνταγματικά προβλεπόμενη διαδικασία.

Εάν, λοιπόν, η ίδια η συνταγματική διαδικασία παρουσιάζεται ως επικίνδυνο «κενό», τότε τίθεται ένα θεμελιώδες ερώτημα μήπως το πρόβλημα δεν είναι η ακυβερνησία, αλλά η αμφισβήτηση της δημοκρατικής διαδικασίας όταν αυτή δεν παράγει το επιθυμητό αποτέλεσμα; Και εδώ ο υπουργός Δικαιοσύνης οφείλει ιδιαίτερη εξήγηση.

Μήπως πρόκειται απλώς για εκλογικό εκβιασμό μέσω του φόβου; Μήπως επιχειρείται να μετατραπεί η εξωτερική απειλή σε επιχείρημα υπέρ μιας συγκεκριμένης κυβερνητικής λύσης; Ή μήπως υπάρχει πράγματι μια σοβαρή και συγκεκριμένη εκτίμηση ότι επίκειται θερμό επεισόδιο ή πολεμική κρίση; Γιατί αυτά είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα.

Αν υπάρχει πραγματική απειλή, να το γνωρίζει ο ελληνικός λαός και να γνωρίζουν οι αρμόδιοι θεσμοί τι ακριβώς αντιμετωπίζουν.

Αν δεν υπάρχει, τότε ο Φλωρίδης οφείλει να εξηγήσει γιατί ένας υπουργός Δικαιοσύνης συνδέει την ομαλή εφαρμογή του Συντάγματος με την πιθανότητα τουρκικής επίθεσης.

Και εδώ βρίσκεται η ουσία.

Η δημοκρατία δεν είναι κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Δεν είναι ένα κενό που πρέπει να καλυφθεί επειδή ο λαός μπορεί να μην δώσει αυτοδυναμία.

Και δεν μπορεί η συνταγματική διαδικασία να παρουσιάζεται ως κίνδυνος επειδή δεν οδηγεί στο αποτέλεσμα που θέλει η εκάστοτε κυβέρνηση.

Γιατί τότε δεν μιλάμε απλώς για προεκλογική κινδυνολογία.

Μπαίνουμε στη λογική της εξαίρεσης,πρώτα παρουσιάζεται η δημοκρατική αβεβαιότητα ως απειλή, μετά η απειλή ως ανάγκη ασφάλειας και, τέλος, η «ισχυρή εξουσία» ως αναγκαία λύση.

Αυτό είναι το επικίνδυνο σημείο. Η Ελλάδα έχει Σύνταγμα ακριβώς για τις δύσκολες στιγμές.

Έχει διαδικασίες, διερευνητικές εντολές, κυβέρνηση, υπηρεσιακή κυβέρνηση, εκλογές.

Δεν χρειάζεται κανένας ΣΩΤΗΡΑΣ να «σώσει» τη χώρα από τη δημοκρατική της λειτουργία.

Γι’ αυτό, κύριε Φλωρίδη, το ερώτημα είναι πλέον πολύ συγκεκριμένο: Υπάρχει πραγματική απειλή ή όχι; Αν υπάρχει, πείτε τι γνωρίζετε και τι μέτρα έχουν ληφθεί.

Αν δεν υπάρχει, τότε εξηγήστε γιατί βάλατε τον φόβο της εξωτερικής επίθεσης μέσα στην κάλπη.

Γιατί όταν ένας υπουργός Δικαιοσύνης λέει ότι χωρίς ισχυρή κυβέρνηση μπορεί να γίνει «ντου από απέναντι», δεν δικαιούται μετά να ζητά να το αντιμετωπίσουμε ως απλή φρασεολογία.

Οι λέξεις αυτές έχουν θεσμικές συνέπειες.

Και η δημοκρατία δεν μπορεί να γίνει το πρώτο θύμα του φόβου.

Η εξαίρεση δεν μπορεί να γίνει ο κανόνας επειδή κάποιος αποφάσισε ότι η δημοκρατική αβεβαιότητα είναι επικίνδυνη.

Και κανένας υπουργός, όσο ισχυρό και αν θεωρεί το αξίωμά του, δεν μπορεί να ζητά από τον λαό να φοβάται το ίδιο του το Σύνταγμα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους