Το «σ’ αγαπώ» έχει καταντήσει σαν τη δίαιτα μου… όλοι το λένε, λίγοι το εννοούν, κι ακόμη λιγότεροι το στηρίζουν με πράξεις. Όλοι λένε «η αγάπη αρκεί». Ε, όχι ρε μπρο. Δεν αρκεί. Κι αν σε τσούζει...
Το «σ’ αγαπώ» έχει καταντήσει σαν τη δίαιτα μου… όλοι το λένε, λίγοι το εννοούν, κι ακόμη λιγότεροι το στηρίζουν με πράξεις.
Όλοι λένε «η αγάπη αρκεί». Ε, όχι ρε μπρο.
Δεν αρκεί.
Κι αν σε τσούζει αυτό, καλώς σε τσούζει.
Η αγάπη, μόνη της, είναι σαν να λες «έβαλα βενζίνη» αλλά δεν έχεις τιμόνι, δρόμο ή φρένα. «Σ’ αγαπώ» και μαλακίες… Αν δεν υπάρχει σεβασμός, αν δεν υπάρχει εκτίμηση, η σχέση είναι σαν πλαστικό λουλούδι… φαίνεται όμορφο, αλλά μέσα του είναι άψυχο.
Σεβασμός σημαίνει να σε βλέπω ολόκληρο όχι μόνο τα κομμάτια σου που με βολεύουν.
Σημαίνει να μην πατάω τα όριά σου επειδή ξέρω ότι με αγαπάς.
Σημαίνει να προσέχω πώς σου μιλάω, όχι από φόβο αλλά από ωριμότητα.
Και εκτίμηση… πάμε στα σκληρά τώρα.
Δεν είναι το «μπράβο μωρό μου» μετά τον καβγά.
Είναι να αναγνωρίζω την αξία σου πριν σε χάσω.
Είναι να μη θεωρώ δεδομένο τον χρόνο σου, το χέρι σου, την αντοχή σου.
Και εδώ είναι η αλήθεια που όλοι αποφεύγουν.. Οι άνθρωποι δεν πληγώνονται από την έλλειψη αγάπης, πληγώνονται από την έλλειψη ασφάλειας μέσα στην αγάπη.
Και η ασφάλεια δεν χτίζεται με λόγια.. χτίζεται με συνέπεια, με όρια, με σταθερότητα.
Αγάπη χωρίς εκτίμηση είναι εγωισμός μεταμφιεσμένος σε συναίσθημα.
Αγάπη χωρίς σεβασμό είναι σαν ρυζογκοφρέτα με σοκολάτα..γλυκιά στην πρώτη μπουκιά…και μετά μαλακία γιατι συνειδητοποιείς ότι δαγκώνεις μονωτικό υλικό για υγρασία τοίχου με ζάχαρη.
Και μετά αναρωτιέται ο άλλος..«Μα εγώ σ’ αγαπώ… γιατί φεύγεις;» Γιατί δεν με τιμάς.
Δεν με βλέπεις.
Δεν με σέβεσαι.
Γιατί δεν μετράει πόσο σε αγαπάω.
Μετράει πώς με κάνεις να νιώθω δίπλα σου.
Η αγάπη δεν είναι αυτά που λες.
Είναι αυτά που κάνεις.
Και χωρίς σεβασμό και εκτίμηση, δεν είναι αγάπη.
Είναι συνήθεια, ανάγκη, φόβος.
Και αυτά δεν χτίζουν. Γκρεμίζουν.
Θες να αγαπάς πραγματικά; Μάθε πρώτα να τιμάς.
Μετά να βλέπεις, να ακους.
Και μετά,αν είσαι άξιος, να λες «σ’ αγαπώ». ΥΓ: Και πριν μου πεις «μα εγώ αγαπάω με τον δικό μου τρόπο», να θυμάσαι κάτι απλό…και η δίαιτά μου έχει τον δικό της τρόπο.
Το θέμα είναι αν δουλεύει.
Η αγάπη που ο άλλος πρέπει συνεχώς να μεταφράζει για να καταλάβει ότι υπάρχει, κάποια στιγμή παύει να είναι αγάπη και γίνεται γρίφος. Ευάγγελος Ορφανίδης κλινικός ψυχολόγος
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους