Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ακόμα κι αν δεν σας αρέσουν καθόλου τα αρχαιολογικά, αυτά τα πιθάρια από τη Φαιστό αποκλείεται να σας είναι αδιάφορα.

Στο βιβλίο του «Il palazzo minoico di Festòs», στον πρώτο τόμο, «Gli strati più antichi e il primo palazzo» (1935), ο Pernier περιγράφει πώς βρέθηκαν στο δωμάτιο XXI.

Κατά μήκος των τοίχων υπήρχαν πλάκες από γύψο και ασβεστόλιθο, πάνω στις οποίες πατούσαν οι πίθοι.

Στη νοτιοδυτική γωνία σωζόταν, όπως γράφει, «ένα θαυμάσιο δείγμα, ανασυναρμολογημένο από πολλά θραύσματα». Έχει ύψος 1,28 μέτρα και είναι φτιαγμένο από κόκκινο πηλό, με πολλές λαβές και ανάγλυφες ζώνες που μοιάζουν με σχοινιά.

Πάνω στην επιφάνειά του ο Pernier παρατηρεί ακόμη τις σταγόνες καστανής και κόκκινης βαφής που κατέβαιναν από ψηλά.

Ο ίδιος θεωρούσε ότι αυτά τα ανάγλυφα «σχοινιά» μιμούνταν τα πραγματικά σχοινιά με τα οποία τύλιγαν και σήκωναν τέτοιους πίθους. Ο Halbherr, που είχε ανακαλύψει το δωμάτιο αρκετά χρόνια πριν, θυμόταν ότι μαζί με τον πρώτο πίθο είχαν βρεθεί και τα κομμάτια τουλάχιστον δύο ακόμη παρόμοιων.

Αυτά τα κομμάτια έμειναν για χρόνια σε έναν σωρό.

Το 1933, γράφει ο Pernier, ανασυναρμολογήθηκαν δύο ακόμη πίθοι από τα θραύσματα.

Τη δουλειά έκανε ο Ζαχαρίας Χανάκης ( ίσως να είναι αυτός στην Φωτό), συντηρητής του Μουσείου της Κάντιας, του σημερινού Ηρακλείου.

Στη δεύτερη φωτογραφία βλέπουμε τους δύο πίθους μετά την αποκατάστασή τους, λίγο πριν επιστρέψουν στη θέση τους στο δωμάτιο XXI.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους