Τα ταξίδια του Οδυσσέα Την Monopoli, μια πραγματικά μοναδική πόλη, που ιδρύθηκε από Έλληνες το 500 π.X στην αρχή ακριβώς της μπότας του ιταλικού χάρτη, διάλεξε ο διάσημος συνθέτης Nicola Piovani, για...

Πλήρες Κείμενο:

Τα ταξίδια του Οδυσσέα Την Monopoli, μια πραγματικά μοναδική πόλη, που ιδρύθηκε από Έλληνες το 500 π.X στην αρχή ακριβώς της μπότας του ιταλικού χάρτη, διάλεξε ο διάσημος συνθέτης Nicola Piovani, για να παρουσιάσει τα “Ταξίδια του Οδυσσέα”. Στο πιο γραφικό λιμανάκι της πόλης, το Porta Vecchia με τις χαρακτηριστικές μπλε ψαρόβαρκες, στήθηκε εξέδρα, μέσα στη θάλασσα, την ώρα που τα φανάρια από τα γύρω κτίρια της προκυμαίας άναβαν το ένα μετά το άλλο, μετατρέποντας το σκηνικό σε καρτ ποστάλ.

Ο βραβευμένος με Όσκαρ δημιουργός της μουσικής για την ταινία “Η ζωή είναι ωραία” (R, Benigni 1997) παρουσίασε ένα λυρικό παραμύθι εμπνευσμένο από τις περιπλανήσεις του Οδυσσέα, του μυθικού ήρωα που θεωρείται η δεύτερη πιο αναγνωρίσιμη προσωπικότητα στον κόσμο μετά τον Χριστό!!! Η ενορχήστρωση εναρμονίστηκε με ηχογραφημένες φωνές σπουδαίων καλλιτεχνών, που απήγγειλαν στίχους ποιητών όπως ο Κ. Καβάφης, ο Όμηρος, ο James Joyce, o Umberto Saba και ο Torquato Tasso.

Γεννημένος στη Ρώμη ο χαρισματικός και πολύπλευρος Nicola Piovani, έχει υπογράψει περισσότερα από 200 σάουντρακ και είναι από τους σημαντικότερους εν ζωή συνθέτες κινηματογραφικής -και όχι μόνο- μουσικής! Ποιος μπορεί να φανταστεί την ταινία Χάος των αδελφών Ταβιάνι ή τον Ρομπέρτο Μπενίνι να αψηφά την φρίκη των στρατοπέδων χωρίς τη μουσική που έχει κυριολεκτικά στοιχειώσει στη μνήμη μας; Ο συνθέτης που έχει σφραγίσει τον ιταλικό κινηματογράφο των τελευταίων 50 χρόνων, ο μαθητής του Μάνου Χατζηδάκι ο διάδοχος του Νίνο Ρότα στις τελευταίες ταινίες του Φελλίνι είναι ιδιαίτερα αγαπητός στην Ελλάδα. Τον Μάνο Χατζηδάκι τον γνώρισε όταν ήταν 23 χρόνων, μέσω της Ειρήνης Παππά, και υπήρξε βοηθός του στην ταινία The Martlet’s Tale με πρωταγωνίστρια την Κατίνα Παξινού. Ο Μάνος ήτανε αυτός που του έμαθε τα μυστικά των μεγάλων παρτιτούρων, τα κόλπα της ενορχήστρωσης και του δίδαξε την πνευματική ελευθερία.

Η μουσική του Πιοβάνι, άλλοτε ανάλαφρη και χορευτική, άλλοτε ρομαντική και μελαγχολική αποθησαυρίζει με μοναδική ευαισθησία τις εικόνες των ιστοριών που συντροφεύει! Ο δικός του Οδυσσέας έχει κάτι από τον Παζολίνι, που τον προσεγγίζει σαν παραμύθι, κάτι από τον Joyce που αποδομεί τον Έλληνα ήρωα σε μια παρωδία “περιπλανώμενου Ιουδαίου” και κάτι από τον ποιητή Ουμπέρτο Σάμπα, που χρησιμοποιώντας τον μύθο του Οδυσσέα, δεν περιγράφει απλώς ένα γεωγραφικό ταξίδι, αλλά το υπαρξιακό ταξίδι της ίδιας του της ζωής.

Ο συνθέτης “σκαλώνει” στην ανάγκη του Οδυσσέα για διαρκή αναζήτηση και την άρνησή του “να αράξει” σε ένα ασφαλές λιμάνι, παρά το προχωρημένο της ηλικίας του.

Ίσως γιατί η εσωτερική πάλη του Οδυσσέα είναι και δική του πάλη.

Και ο ίδιος πορεύεται σε δρόμο διπλής κατεύθυνσης.

Πηγαίνει μπρος-πίσω, ανακατεύει παρελθόν με μέλλον. “Τα ταξίδια του Οδυσσέα” είναι πρωτίστως μια οδύσσεια του μυαλού και του πνεύματος παρά μια γεωγραφική οδύσσεια.

Το ίδιο βράδυ, τρώγοντας στο καταπληκτικό εστιατόριο Cucunci, σπαγκέτι με αντζούγια, κεφτεδάκια με χταπόδι, φάβα με τσικόρια, τόνο ταρτάρ και πανακότα με φρούτα του δάσους, το διαπιστώσαμε ιδίοις όμμασι…

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους