Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ: #ΕΙΝΑΙ_Ο_ΤΣΙΠΡΑΣ_ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ;;; Η Αριστερά, έτσι όπως εχει αποτυπωθεί ιστορικά στη συνείδηση των Ελλήνων, ΔΕΝ είναι μια κομματική ταμπέλα. #ΕΙΝΑΙ_ΕΝΑΣ_ΚΩΔΙΚΑΣ_ΑΞΙΩΝ_ΖΩΗΣ (έτσι όπως πολλοί από εμάς τον έχουμε ζήσει και υιοθετήσει)… Ήταν και είναι ο #διαρκής_αγώνας για την #υπεράσπιση_των_αδύναμων, η #κοινωνική_δικαιοσύνη και τα #κοινωνικά_δικαιώματα,η #αλληλεγγύη και η #λαϊκή_κυριαρχία Ήταν το συλλογικό «ΕΜΕΙΣ» απέναντι στο αρχηγικό «ΕΓΩ». Πάνω απ’ όλα, όμως, ήταν #ΣΥΝΕΠΕΙΑ_ΚΑΙ_ΑΛΗΘΕΙΑ.

Ας κρίνουμε, λοιπόν, τον Αλέξη Τσίπρα με βάση αυτές τις αξίες. #ΣΥΝΕΠΕΙΑ_ΚΑΙ_ΑΛΗΘΕΙΑ: Η Αριστερά ιστορικά στην πατρίδα μας , δεν διεκδίκησε ποτέ το δικαίωμα στο #ψέμα.

Μπορεί να έκανε λάθη.

Μπορεί να γνώρισε ήττες, διασπάσεις και οδυνηρές διαψεύσεις.

Δεν οικοδόμησε, όμως, την ηθική της δύναμη ΠΟΤΕ πάνω στη συνειδητή εξαπάτηση του λαού.

Οι άνθρωποί της πλήρωναν για τις ιδέες τους με διώξεις, φυλακές και εξορίες.

Δεν χρησιμοποιούσαν τις ιδέες τους ως #διαβατήριο για την #εξουσία. Ο Αλέξης Τσίπρας εξελέγη υποσχόμενος ελπίδα, αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη και δημοκρατία.

Διαβεβαίωνε ότι θα ανέτρεπε το μνημονιακό καθεστώς με ένα άρθρο σε ένα νόμο μια νύχτα και θα εφάρμοζε το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης.

Κατέληξε να εφαρμόσει όσα είχε δεσμευτεί ότι θα καταργήσει.

Όταν οι πράξεις #ακυρώνουν τα λόγια, δεν μπορείς να επικαλείσαι για πάντα τον «αναγκαστικό συμβιβασμό». Οφείλεις να πεις την αλήθεια και να αναλάβεις την ευθύνη.

Γιατί η Αριστερά μπορεί να #ηττάται.

Δεν δικαιούται, όμως, να #εξαπατά. #ΛΑΪΚΗ_ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ: Ζήτησε από τον ελληνικό λαό να αποφασίσει με δημοψήφισμα.

Έλαβε ένα συντριπτικό 61,31% «ΟΧΙ» και, λίγες ημέρες αργότερα, αποδέχθηκε μια νέα συμφωνία, για να ψηφίσει στη συνέχεια το τρίτο Μνημόνιο.

Όποια ερμηνεία και αν δοθεί, η #απόσταση ανάμεσα στη λαϊκή εντολή και στην κυβερνητική πράξη παραμένει ιστορική. #ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ_ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ: Συγκυβέρνησε όχι μία αλλά δύο φορές με τη λαϊκιστική Δεξιά των ΑΝΕΛ.

Η εξουσία αποδείχθηκε σημαντικότερη από τις αρχές και η καρέκλα ισχυρότερη από τις ιδεολογικές διαχωριστικές γραμμές. #ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ_ΚΑΙ_ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: Η ιστορική Αριστερά οικοδομήθηκε μέσα από #οργανώσεις, #συλλογικές_διαδικασίες, #διαφωνίες #συγκρούσεις αλλά και #συνθέσεις. Ο Τσίπρας μετέτρεψε σταδιακά τον πολιτικό του χώρο σε έναν αρχηγικό μηχανισμό, απόλυτα εξαρτημένο από το πρόσωπό του.

Όποιος διαφωνούσε περίσσευε.

Όποιος αποχωρούσε θεωρούνταν περίπου προδότης. #ΕΥΘΥΝΗ_ΚΑΙ_ΣΕΜΝΟΤΗΤΑ: Ύστερα από τόσες ήττες και διαψεύσεις, δεν ακούστηκε ποτέ μια ουσιαστική αυτοκριτική.

Πάντα έφταιγαν οι άλλοι: οι συσχετισμοί, τα μέσα ενημέρωσης, το «σύστημα», οι πρώην σύντροφοι.

Ποτέ ο ίδιος. ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΧΟΥΝ ΕΝΑ ΟΝΟΜΑ: #ΛΑΪΚΙΣΜΟΣ.

Λαϊκισμός είναι να υπόσχεσαι εύκολες λύσεις σε δύσκολα προβλήματα, γνωρίζοντας ότι δεν μπορείς να τις εφαρμόσεις.

Να #διαιρείς την κοινωνία ανάμεσα στον «αγνό λαό» και στους «εχθρούς» του.

Να διεκδικείς την αποκλειστική εκπροσώπηση της λαϊκής βούλησης, να την επικαλείσαι όταν σε εξυπηρετεί και να την #αγνοείς όταν γίνεται εμπόδιο στους σχεδιασμούς σου.

Να μετατρέπεις κάθε κριτική σε συνωμοσία, κάθε διαφωνία σε προδοσία και κάθε προσωπική ήττα σε ευθύνη κάποιου άλλου.

Να εμφανίζεσαι ως αντισυστημικός μέχρι να καταλάβεις την εξουσία και, όταν γίνεις ο ίδιος μέρος του συστήματος, να συνεχίζεις να υποδύεσαι το θύμα του.

Αυτός είναι ο #ορισμός_του_λαϊκισμού: να μιλάς διαρκώς στο όνομα του λαού, αλλά τελικά να ζητάς από τον λαό να υπηρετήσει τον αρχηγό.

Σήμερα ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να επιστρέψει όχι μέσα από ένα νέο συλλογικό σχέδιο, αλλά μέσα από ακόμη ένα προσωποπαγές εγχείρημα, οργανωμένο γύρω από τη δική του πολιτική επιβίωση.

Μπορεί να υπήρξε ικανός τακτικιστής και χαρισματικός επικοινωνιακά.

Αυτό, όμως, δεν τον καθιστά εκφραστή της Αριστεράς στην πατρίδα μας . Γιατί η Αριστερά δεν είναι τίτλος που αποκτάται κάποτε και διατηρείται ισόβια.

Είναι καθημερινή στάση, ήθος, αλήθεια και συνέπεια.

Η ιστορική Αριστερά έλεγε: «Ο ΛΑΟΣ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΤΑΞΗ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΕΜΑΣ». Ο Τσίπρας κατέληξε να λέει: «ΕΓΩ Ή ΚΑΝΕΙΣ». Αυτό δεν είναι Αριστερά. Είναι προσωπική εξουσία, λαϊκισμός και πολιτική αλαζονεία, ντυμένα με τα σύμβολά της.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους